Zakrzepica żył głębokich

Zakrzepica żył głębokich Jest to stan, w którym powstają skrzepliny (skrzepy krwi). Zasadniczo, zakrzepica żył głębokich powstaje w kończynach dolnych i jest znacznie mniej powszechna w innych lokalizacjach. Kobiety bardziej predysponują do tej choroby z powodu przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych. Przyczyną zgonu może być zatorowość płucna, jeśli nie ma leczenia. U 20% mieszkańców występuje zakrzepica żył głębokich. Zespół pozakrzepowy może być późnym powikłaniem. Również powstawanie zakrzepów krwi, być może w żyłach powierzchownych, ale z reguły dość rzadko w tym przypadku pojawiają się powikłania.

Przyczyny zakrzepicy żył głębokich

Jeśli wewnętrzna podszewka ścian żylnych zostanie uszkodzona w wyniku działania chemicznego, alergicznego, mechanicznego, a także w obecności choroby zakaźnej, istnieje możliwość powstania zakrzepicy żył głębokich. Nadal może wystąpić przy spowolnieniu prądu krwi lub naruszeniu koagulacji.

Zakrzepica żył głębokich nóg występuje w przypadku stagnacji, czyli bezruchu lub braku ruchomości przez długi czas. Występuje również w przypadku stałej pozycji z obniżonymi kończynami, z długimi podróżami po pojazdach, osobami pracującymi w pozycji siedzącej lub stojącej. Drobny skrzep krwi, który tworzy się na żylnej ścianie, może powodować stan zapalny, po którym występują różne obrażenia. W związku z tym rozpocznie się tworzenie innych grup krwi. Zakrzepica żył głębokich charakteryzuje się obecnością kilku skupisk krwi w żyłach głębokiej żyły, co powoduje stan zapalny ściany naczynia.

Pierwotną zakrzepicą żył głębokich jest flebothrombosis, która wyróżnia się tym, że skrzeplina ma niestabilne wiązanie. Wtórna zakrzepica żył głębokich to zakrzepowe zapalenie żył, w wyniku którego wewnętrzna żyła żyły ulega zapaleniu.

Ludzie najbardziej podatni na tę chorobę:

- w podeszłym wieku;

- z interwencją chirurgiczną;

- jeśli występuje guz trzustki, płuc i żołądka;

- w czasie ciąży, w okresie poporodowym;

- jeśli występuje zespół antyfosfolipidowy;

- z nadwagą;

- podczas przyjmowania leków hormonalnych;

- z wysokim poziomem homocysteiny i fibrynogenu;

- z niedoborem białka C, S i antytrombiny.

Skurcz mięśni zapewnia niewielki powrót krwi przez żyły. W okresie pooperacyjnym pacjent z przewlekłą chorobą utrzymuje stałą pozycję przez długi czas, powodując powstawanie skrzeplin.

Zakrzepica żył głębokich może wystąpić w kończynach górnych w następujących przypadkach:

- z cewnikiem. Cewnik, który był obecny przez długi czas i zaczyna drażnić żylne ściany, wywołując tworzenie się skrzepów krwi;

- w obecności wszczepionego fibrylatora lub rozrusznika serca;

- w obecności złośliwych nowotworów;

- z nadmiernym obciążeniem sportowców (ciężarowców, pływaków, graczy w baseball). Kiedy żyły są ściśnięte w górnych częściach wyćwiczonych mięśni obręczy barkowej, choroba rozwija się.

Znaczące naruszenia hemodynamiki powodują zakrzepicę żył głębokich dolnej części nogi i dlatego diagnoza jest trudniejsza. Pacjent nie cierpi z powodu stanu ogólnego i, być może, przebiegu bezobjawowego.

Objawy zakrzepicy żył głębokich

Zakrzepicy żył głębokich zawsze towarzyszy kilka objawów wskazujących na naruszenie żylnego odpływu, przy zachowaniu dopływu tętniczego. Objawy zawsze zależą od miejsca zmiany (krezki, portalu, żyły siatkówki). Widocznym znakiem jest obrzęk i przebarwienie skóry w miejscu powstawania zakrzepu. Może również wystąpić zaczerwienienie oraz uczucie ciężkości i ciepła w nogach. Ból będzie narastał codziennie. Może występować silny zespół bólowy, któremu towarzyszą bóle w klatce piersiowej, ataki kaszlu, gorączka. To przyczynia się do oderwania i migracji zakrzepu do naczyń płucnych. Zakrzepica żył głębokich nóg może przebiegać bezobjawowo i prowadzić do powikłań zakończonych zgonem.

Zakrzepica żył głębokich kończyny dolnej może objawiać się bólem mięśni (brzuchatego łydki), który będzie wzmacniany w kostce podczas ruchu. Ta choroba manifestuje się raczej słabo. Być może objawem bólu tylko przy palpacji lub bólu będzie lokalne pęknięcie. Wygląd kończyny pozostanie niezmieniony, czasami temperatura może wzrosnąć z powodu zwiększonego przepływu krwi przez powierzchowne żyły związane z nadciśnieniem. Zasadniczo występuje znaczny obrzęk w kostkach, a także w dolnej części nogi lub uda. Za pomocą elektrotermometru można uzyskać wiarygodne informacje dotyczące zdrowej kończyny i asymetrii temperatury skóry pacjenta.

Pacjent odczuje przelew żył podskórnych. Sztywność ruchów nie jest typowa dla zakrzepicy żył głębokich, jednak u wielu pacjentów mogą wystąpić oznaki aseptycznego zapalenia żył i zapalenia okołoogniskowego. Zakrzepica żyły udowej jest bardziej wyraźna. Wszystko zależy od zwężenia światła naczynia i rozprzestrzeniania się zakrzepów. Pacjent będzie miał zwiększoną objętość biodra i łydki. Być może wzrost węzłów chłonnych pachwinowych, temperatura ciała osiągnie 38 ° C.

W zależności od postaci i miejsca rozwoju zakrzepowego zapalenia żył pojawią się odpowiednie objawy. Opuchnięcie wystąpi również w okolicy oka. Najczęściej występujące żyły podskórne. W miejscu przejścia żyły jest dużo bólu. W przypadku palpacji żyła jest twarda i opuchnięta, powodując ból.

Lokalizacja skrzepliny nie tylko w uszkodzonej ścianie naczynia, ale również w świetle, może być widoczna przy ostrej zakrzepicy żył głębokich. W takim przypadku odpływ krwi zostanie zablokowany. W przypadku zakrzepicy żył głębokich bardzo często odpływ krwi do żyły podskórnej zachodzi poprzez komunikację. Przebieg choroby przebiega bezobjawowo, jednak żylne blokady będą widoczne na dolnej części nóg, w dolnej części brzucha, stawach biodrowych, na udzie.

W obecności skrzepliny w żyle udowej pacjent odczuje bardziej nasilone objawy. Ból będzie odczuwany w wewnętrznej części uda, skóra zacznie pęcznieć i zaczerwieni się, ból będzie ostry. Powierzchowne żyły puchną. Jeśli światło jest częściowo zatkane, wystąpi nieznaczny ból w nodze, pachwinie, przedniej ścianie brzucha, pośladku. Pokrywy skóry uzyskują kolor siniczny w przypadku całkowitego zamknięcia światła. Pacjent ogranicza ruch, ma słabość.

Ostra zakrzepica żył głębokich

Jest to stan zapalny ścian żylnych, powodujący skrzep zamykający światło. Ostra zakrzepica żył głębokich może wpływać na różne działy. Kobiety są najbardziej podatne na tę chorobę. Rozwój jest promowany przez reakcje alergiczne, choroby zakaźne (zapalenie płuc, zapalenie migdałków, zapalenie szpiku, wrzody, zapalenie stawów, itp.), Uraz.

Triada Virchowa łączy główne czynniki patogenetyczne: opóźniony przepływ krwi, zmienioną strukturę ściany naczynia, zwiększone właściwości krwi krzepnięcia. Od wewnętrznej żylnej powłoki zaczyna się zapalenie, w wyniku czego powstaje skrzeplina.

Zakrzepica żył głębokich zaczyna się od niewielkiego obrzęku i silnego bólu w żyle podskórnej. Mogą rozprzestrzeniać się w obrębie kończyny dolnej lub być zlokalizowane w obrębie uda, stopy, goleni. Temperatura ciała osiąga 39 ° C, pacjenci odczuwają osłabienie. W części zapalnej widoczne są czerwone paski. Skóra jest lśniąca i napięta, powstaje obrzęk, dzięki czemu noga jest zwiększona o 2 cm, a temperatura skóry również wzrasta.

W ostrej zakrzepicy dolnej kończyny zaczęła się ostra z intensywnym bólem. Po kilku dniach zauważalne są wydłużone naczynia powierzchniowe. Krążenie oboczne zaczyna się rozwijać. Kończyna jest zimna. Przy wysokim wzroście kończyny zmniejsza się ból i uczucie rozszerzania. Intensywny ból w dotkniętej części wywołuje głęboki oddech i kaszel. Ograniczone ruchy stawu skokowego.

Aby zdiagnozować w początkowej fazie, objawy są:

- Bischard. Ból wzrośnie wraz z naciskiem palca na obszar wewnątrz pięty lub kostki.

- Homans. Przy tylnym zginaniu stóp będą ostre bóle mięśni (brzuchaty łydki).

- Opitsa-Raminesa za pomocą urządzenia z mankietem do pomiaru ciśnienia. Powietrze jest pompowane do 50 mm za pomocą gruszki, a jeśli wystąpi stan zapalny, ostry ból w żyłach, który zmniejsza się wraz ze spadkiem ciśnienia w mankiecie.

- Lovenberg. W środkowej części trzeciej kości piszczelowej załóż mankiet i wyreguluj ciśnienie z 80 mm, co może spowodować silny wzrost bólu mięśni łydek.

Wraz z porażeniem żył miednicznych i biodrowych dochodzi do obrzęku odcinków tułowia i kończyn, odczuwania bólu napromienianego w pachwinie i obecności sinicy. Temperatura ciała może osiągnąć 40 ° C i towarzyszy mu ulewny pot i dreszcze. Powierzchowne żyły przedniej ściany jamy brzusznej i ud rozszerzają się, skóra staje się blada, po stronie zmiany kończyna zaczyna gwałtownie wzrastać. Obrzęki mogą przejść do genitaliów. Podczas ruchów obserwuje się silne bóle stawów.

Ostra zakrzepica głębokiej żyły głębokiej obejmuje następujące postacie kliniczne:

1. Niebieska flegmaza, której towarzyszy wyraźny obrzęk kończyny i spadek bcc.

2. Biała flegma, której towarzyszy brak tętniczej pulsacji, a także obecność odruchowego skurczu tętniczego.

W tym przypadku wszystkie żyły kończyn są podatne na choroby. Ramię rośnie kilka razy, skóra staje się purpurowa. Na połączeniu zakażenia będą świadkami wypełnione cuchnącą i ciemną ciekłą wybroczyną. Temperatura skóry spada. W dalszych tętnicach kończyny nie występuje pulsacja. Występuje duszność, tachykardia, niedokrwistość. Ciśnienie tętnicze jest zmniejszone, rozwija się stan septyczny i wstrząs hipowolemiczny. Rozwój gangreny nie jest wykluczony.

Zawsze istnieje niebezpieczeństwo pęknięcia skrzepliny i jej migracji do naczyń serca, naczyń mózgu, oczu, płuc. Z reguły są zakażone i służą jako źródło infekcji, takich jak ropnia, ropień, sepsa. Nastąpi także narastanie niewydolności oddechowej. Objawy będą się rozwijać od kilku godzin do kilku dni.

Zakrzepica żył głębokich

Głównym zadaniem w rozpoznawaniu zakrzepicy żył głębokich jest określenie lokalizacji skrzepliny i zasięgu zmiany. Prawidłowe rozpoznanie pozwala na osiągnięcie maksymalnego efektu w leczeniu i wykryciu choroby na wczesnym etapie. Objawy wskazujące na obecność skrzepliny:

- podwyższona temperatura i zaczerwienienie skóry w miejscu występowania żylaków z rozszerzeniem żylaków;

- Ból przy palpacji;

- Na dotkniętym obszarze występuje bolesny ścieg;

- Po dłuższym siedzeniu i chodzeniu, pojawiają się bóle w nogach;

W przypadku wystąpienia jednego lub więcej objawów nie można ustalić dokładnej diagnozy. Konieczne jest ogólne badanie krwi, badanie na obecność markerów, koagulogram, a także badanie D-dimeru, ponieważ potwierdza on obecność zakrzepicy.

Analiza krwi może wykryć reakcję zapalną: zwiększoną wartość ESR, zwiększone stężenie peptydów C-reaktywnych i fibrynogenu oraz leukocytozę. Koagulogram wskazuje na dokładne przesunięcie wzrostu krzepnięcia krwi. Przy głębokiej żylnej zakrzepicy żył głębokich wzrost stężenia D-dimerów utrzymuje się na wysokim poziomie przez pierwsze siedem dni.

Skanowanie dwustronne jest najczęstszą metodą badania. Jednakże, jeśli skrzeplina znajduje się nad pachwiną, a w przypadku wątpliwości, badanie dupleksowe wykorzystuje flebografię nieprzepuszczalną dla promieni rentgenowskich. W przeciwieństwie do badań ultrasonograficznych uzyskują w ten sposób bardziej wiarygodne informacje. Pacjentowi wstrzykuje się środek kontrastowy do żyły, po czym patrzy się na zdjęcie rentgenowskie. To pozwala zlokalizować skrzepliny. Ewentualnie, angiografia CT lub MR.

Zakrzepica żył głębokich w ścianie jest sygnalizowana obecnością nakładki po ścianie i swobodnym przepływem krwi po skanowaniu duplex, które nie zachodzą na światło żylne. W przypadku podejrzenia zatorowości wykonuje się badanie płuc za pomocą promieniowania rentgenowskiego, w tym markera radioaktywnego. Ponadto wyznacza ECHOKG i ECG.

Dopplerografia dostarcza wiarygodnych informacji o żyle udowej. Jednakże, badając głębokie żyły goleni, wiarygodne informacje będą znacznie mniejsze. Również ta metoda pozwala na określenie obecności skrzepliny o przebiegu bezobjawowym. Dzieje się tak, gdy światło nie jest całkowicie zamknięte.

Obecność zakrzepicy żył głębokich będą wskazywać następujące objawy:

- Brak zmiany w przepływie krwi przez tętnice udowe podczas wdechu. Wskazuje to na jego obecność między mięśniem sercowym a żyłą udową.

- Po wypuszczeniu krwi przez żyłę dolnej nogi przez lekarza, przepływ krwi nie zwiększy się w części udowej. Wskazuje to na obecność skrzepliny między udem a podudziem.

- W przedniej, podkolanowej, udowej i piszczelowej żyle, wolna prędkość przepływu krwi.

- Ruch krwi jest inny na różnych kończynach.

Flebografia - badanie żył poprzez wprowadzenie w nich środka kontrastowego opartego na jodzie. To nie jest szkodliwe dla zdrowia. Obecność zakrzepicy żył głębokich zostanie udowodniona przez:

- ostro zwężone światło naczynia;

- niedrożność środka kontrastowego w żyle;

- obecność płytek i żylaków wskazywać będzie na nierówne kontury naczyniowe;

- skrzeplina ciemieniowa o zaokrąglonym kształcie, niezabarwiona substancją.

Dziś przy pomocy aparatury badania prowadzone są na kilka sposobów. Podstawą badania są zdjęcia rentgenowskie i USG. Różnią się one dawką napromieniowania, stopniem inwazyjności, czasem trwania i kosztem zabiegów. Najczęściej:

- Angiografia ultrasonograficzna oparta na różnych zdolnościach absorpcji i odbicia fal ultradźwiękowych. Przy przeprowadzaniu mapowania kolorów stosuje się przepływ krwi. Wadą tej metody jest duża zależność uzyskanych wyników od parametrów technicznych urządzenia i kwalifikacji medycznych.

- Kierunek i prędkość przepływu krwi w różnych miejscach naczyń pozwala na określenie dopplerografii ultrasonograficznej. Ta metoda anatomii i struktury nie dostarcza żadnych danych.

- Phleboscintigraphy. Lek zawierający radioaktywne izotopy o minimalnym okresie zaniku jest wstrzykiwany do żyły. Urządzenie rejestruje sposób dystrybucji środka kontrastowego wzdłuż krwi.

- Aby zbadać żyły na kończynach dolnych środkiem kontrastowym zawierającym jod, zastosuj flebografię.

Najnowocześniejszymi metodami diagnozowania zakrzepicy żył głębokich są multispiralna tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Metody te lekarze używają tylko w przypadku, gdy nie otrzymali dokładnego wyniku z powodu innej diagnostyki.

Przy prowadzeniu ultradźwięków należy wziąć pod uwagę, że wiarygodność informacji zależy od czułości kolorowego urządzenia Dopplera. Metoda ta pozwala wykryć zakrzepicę żył głębokich, gęstość, utrwalenie skrzepliny do ścian wieńcowych, zasięg, obecność pływającego miejsca, stopień niedrożności. Badanie pozwala określić czas powstawania zakrzepu, badając obecność obwodnicy i echomolaryzację. Skanowanie dwustronne w badaniu ultrasonograficznym pozwala wykryć zniszczone zastawki żylne.

W przypadku podejrzenia zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych zawsze diagnozuje się. Diagnostyką są: dolne puste, żyły biodrowe, udowe, goleniowe, perforacyjne i powierzchowne. W przypadku obrzęku kończyny, zdiagnozowano naczynia obu kończyn. Wynika to z faktu, że tworzenie skrzepliny w jednym miejscu może służyć jako bodziec do tworzenia bezobjawowych zakrzepów krwi w innych częściach układu żylnego.

Aby wykryć zakrzepicę żył głębokich, stosuje się technikę kompresji, która polega na naciśnięciu sekcji nóg, w której znajduje się żyła głęboka. Rozpoznanie rejestruje całą objętość kończyny od pachwiny do stopy. W przypadku braku zakrzepu ściany żylne zostaną zamknięte po naciśnięciu. Jeśli zamknięcie jest nieobecne lub niekompletne, stąd w świetle znajduje się grupa krwi. Zakrzepica żył głębokich jest wskazana przez następujące objawy:

- po naciśnięciu nie ma zamknięcia ścian żylnych;

- nie ma zwiększonego przepływu krwi ponad miejscem nacisku;

- zakłócono wypełnianie światła krwią.

U pacjentów z obrzękiem, nadwagą rozpoznanie jest trudne. Najdokładniejsze wyniki można uzyskać, badając podbrzusze, biodra i żyły górnej 1/3 części uda. Podczas diagnozowania goleni wiarygodność informacji sięga 50%. Szczególną uwagę zwraca się na anatomiczne struktury żył powierzchownych ud.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich

W przypadku wykrycia zakrzepicy żył głębokich leczenie należy rozpocząć natychmiast. Można to zrobić zarówno ambulatoryjnie jak i w szpitalu, wszystko zależy od ciężkości i stadium choroby. Zakrzepica żył głębokich jest leczona tylko operacyjnie.

Zakrzepice żył głębokich są zachowane. Z reguły przepisuje się antykoagulanty, zmniejszając krzepliwość krwi, zmniejszając w ten sposób prawdopodobieństwo pojawienia się nowych formacji. Głównym lekiem jest heparyna i jej pochodne.

Celem leczenia jest niedopuszczalność przejścia na skrzep flotacyjny. Możesz używać heparyny tylko w szpitalu, unikając różnych komplikacji, pod ścisłym nadzorem lekarza. Jednak przy mianowaniu heparyną zawsze istnieje możliwość krwawienia. Dawka leku zależy od koagulacji krwi metodą APTT.

Heparyny drobnocząsteczkowe są najdogodniejsze w leczeniu. Pacjent może niezależnie podawać lek podskórnie. W takim przypadku przedawkowanie jest wykluczone i można wykonać bez badania krwi na krzepnięcie.

W przypadku konieczności leczenia zachowawczego może być przeprowadzane ambulatoryjnie, z niezbędnymi preparatami. Prowadzenie leczenia ambulatoryjnego wymaga regularnego badania ultrasonograficznego z niewielkimi zmianami stanu.

W klinice można leczyć nie zatorowe skrzepliny żył udowych, przestrzegając wyraźnie wszystkich zasad. Pierwszego dnia diagnozy należy rozpocząć iniekcje. Doustne koagulanty pośrednie (Coumadin, Warfarin) mogą wyznaczyć na trzeci dzień wstrzyknięć globulin o niskiej masie cząsteczkowej. Również trzy dni po zażyciu leków pacjent musi oddać krew. Pozostałe testy są wydawane na receptę lekarza. Z reguły w ciągu pierwszych siedmiu dni krew jest przekazywana 3 razy, a następnie 2 razy w tygodniu i 1 raz, w ciągu pierwszego miesiąca od przyjęcia. Następnie pośrednie antykoagulanty są przyjmowane przez trzy miesiące z oddawaniem krwi co dwa tygodnie.

Jeśli nie obserwuje się pogorszenia, konieczne jest wykonanie USG dwa razy przez dwa tygodnie, a następnie po wyznaczeniu lekarza. W przypadku braku dynamiki lub pogorszenia ogólnego stanu, konieczna jest hospitalizacja, należy przeprowadzić diagnostykę oncopathology. Z zakrzepicy żył głębokich najczęściej dochodzi do zgonu.

U pacjentów z ZŻG należy regularnie zużycie klasy kompresji 2 lub 3. W przypadku zarostowym dzianiny przewlekłe choroby tętnic kończyn dolnych sobie sprężystego ściskania wyrobów pończoszniczych powinny być bardzo ostrożny. Kompresja jest przeciwwskazana u pacjentów, u których regionalne ciśnienie skurczowe tylnej tętnicy piszczelowej jest mniejsze niż 80 mm. Leczenie przeciwzakrzepowe jest również obowiązkowe. Zaleca się stosowanie Fondaparinkus lub LMWH.

Tromboliza to zabieg polegający na rozpuszczaniu się zakrzepów krwi. Wydają go tylko chirurdzy. Po wprowadzeniu cewnika do zatkanego naczynia podaje się środek trombolityczny. Z reguły takie leczenie jest zalecane tylko w ciężkich przypadkach, w związku z występowaniem krwawienia. Jednak dzięki tej metodzie możliwe jest rozpuszczenie dużych skrzepów. Największy efekt można osiągnąć, rozpuszczając formację w górnej żyły głównej górnej.

Trombektomia żylna - chirurgiczne usunięcie formacji. Produkowany jest tylko z ciężkim przebiegiem choroby, ponieważ istnieje wysokie prawdopodobieństwo martwicy. Podczas formowania flotacyjnego zainstalowany jest filtr-Kava. Ta metoda leczenia jest jedyną metodą dla tych, którzy są przeciwwskazani w antykoagulantach. Również w przypadku braku poprawy po zabiegu filtr wszczepia się do dolnej żyły głównej.

Wskazaniami do interwencji chirurgicznej w przypadku DVT jest przywrócenie przepuszczalności łożyska żylnego, zachowanie funkcji zastawek żylnych, zmniejszenie nasilenia choroby pozakrzepowej. Ilość interwencji chirurgicznej zależy od częstości występowania i lokalizacji zakrzepów krwi, a także od obecności patologii, czasu trwania choroby, ciężkości ogólnego stanu pacjenta.

Możesz także użyć środków ludowych w tym samym czasie, oprócz leków. Kwasy tłuszczowe, które są częścią oleju rybiego, mogą zniszczyć fibrynę zaangażowaną w tworzenie skrzepliny. Zastosuj różne kąpiele stóp zioła przed snem.

Profilaktyka zakrzepicy żył głębokich

Zapobieganie obejmuje kilka różnych środków, które mają na celu wyeliminowanie przyczyny, która może powodować zakrzepicę żył głębokich. Przede wszystkim potrzebujesz:

- powstrzymać się od palenia;

- Pamiętaj, aby prowadzić zdrowy tryb życia;

- ze zwiększonym poziomem cholesterolu należy również koniecznie walczyć;

- nosić pończochy uciskowe;

- Chroń się przed nadmiernym wysiłkiem fizycznym;

- porzucić wysokie obcasy;

- regularnie bierz prysznic kontrastowy;

- żywność powinna być racjonalna;

- przy dłuższej pozycji siedzącej potrzebny jest masaż łydek, regularne chodzenie.

Wychowanie fizyczne odgrywa najważniejszą i podstawową rolę w zapobieganiu zakrzepicy żył głębokich. Codzienne, nawet krótkoterminowe szkolenie może zapobiec pojawieniu się choroby. Jeśli podejrzewasz powstawanie zakrzepów krwi, powinieneś zabezpieczyć się przed noszeniem ciasnych spodni, ciasnych, ciasnych skarpet, ciasnych gorsetów i pasków oraz unikać przegrzania (łaźnia parowa, sauna). Nie bierz gorących kąpieli i nie depiluj gorącym woskiem.

Prowadzenie profilaktyki ukierunkowanej to dość skomplikowany proces ze względu na dużą liczbę czynników ryzyka. W szpitalu profilaktykę przeprowadza się za pomocą odpowiednio dobranej terapii przeciwzakrzepowej i dezagregacyjnej. W przypadku siedzącego trybu życia konieczne są regularne ćwiczenia gimnastyczne i wychowanie fizyczne, aby uniknąć stagnacji.

W przypadku przymusowego unieruchomienia (lot w powietrzu, długa podróż), musisz dużo pić i powinieneś regularnie poruszać palcami i stopami. Konieczne jest unikanie chorób nieżytu na kończynach, a także zapobieganie kontaktom z pacjentami zakaźnymi. W przypadku zapobiegania ponownemu pojawieniu się choroby należy przyjmować witaminy B12, B6, E, zalecane obowiązkowe noszenie koszulki medycznej uciskowej.

Jak nazywa się badanie krwi na obecność skrzepów krwi?

Prowadzone są działania diagnostyczne w celu wyjaśnienia diagnozy, określenia chorób współistniejących, przyczyn choroby i wyboru odpowiedniego leczenia. Dotyczy to miażdżycy tętnic, niedokrwienia, astmy oskrzelowej, zakrzepowego zapalenia żył i stanów, w których wykonuje się badanie krwi.

Jednym ze wskaźników w wynikach testu jest stan trombocytów. Komórki krwi są odpowiedzialne za przywrócenie ścian naczyń krwionośnych poprzez tworzenie zakrzepu, który blokuje uszkodzenia.

Unikaj obrażeń podczas życia, nikt nie może - otarcia, skaleczenia palców, gdy skóra krwawi. Urazy nie stanowią zagrożenia życia, w ciągu kilku minut krwawienie ustaje samoistnie.

Trombocyty uczestniczą w tym procesie, a ich rana jest zatkana. Nie wszyscy łatwo krwawią, jeśli we krwi nie ma wystarczającej ilości krwi, ten stan nazywa się hemofilia. Przy takiej chorobie powinieneś unikać obrażeń i cięć, jeśli się pojawią, szukać pomocy medycznej.

Płytki krwi są komórkami krwi wytwarzanymi przez szpik kostny.

Te składniki krwi mają przypisane funkcje:

  • Pierwotne zamknięcie naczyń krwionośnych, które zapobiega utracie krwi;
  • powstawanie skrzeplin nakładających się na uszkodzenia naczyniowe;
  • naprawa i podział komórek - te procesy powodują, że wewnętrzna powierzchnia naczyń krwionośnych pochłania dużo płytek krwi.

Jeśli w wyniku badań wykryty zostanie wysoki poziom płytek krwi, oznacza to zwiększoną krzepliwość krwi, co prowadzi do tworzenia się skrzepów krwi w naczyniach.

Jak przechodzą analizę kliniczną?

Aby przygotować się do badania krwi, musisz przestrzegać diety, zrezygnować z alkoholu i palenia, napojów gazowanych i tłustych.

Rano analiza jest wykonywana na pusty żołądek, herbaty nie można pić. Przy zakrzepicy żył głębokich wykonuje się badanie krwi, ale antykoagulant zatrzymuje się, aby otrzymać wynik.

Za pomocą klinicznego badania krwi:

  • obecność procesu zapalnego w ciele;
  • awaria układu immunologicznego;
  • zaburzenie krzepnięcia;
  • choroby hematopoezy.

Analiza jest przeznaczona dla kobiet w ciąży, z zakrzepowym zapaleniem żył i żylaków, chorobami serca i naczyń oraz innymi schorzeniami.

Rodzaje analiz do wykrywania zakrzepicy

Biorąc pod uwagę, że istnieją odmiany płytek krwi (stare i dojrzałe, młode i zwyrodnieniowe). Dokładna diagnoza opiera się na ocenie stanu grupy krwi, ich wzajemnych relacji. Wykonaj poniższe badania.

Jeśli w kierunku od lekarza pojawi się nazwa, analiza na skrzepie:

  • na składniku białkowym. AT-III powstaje w wątrobie i naczyniach krwionośnych. Składnik jest niezbędny do rozpuszczania skrzepów krwi i zmniejszania koagulacji. Jeśli poziom składnika białkowego zostanie zmniejszony, grozi zakrzepicą i powikłaniami;
  • na APTTV. Taki test pozwala nam ocenić mechanizm powstawania skrzeplin bez naruszania ścian naczyń krwionośnych. W przypadku obniżenia APTT zwiększa się ryzyko zatkania naczynia, a podwyższony APTT wskazuje na niedobór witaminy K;
  • na MNO - jak nazywa się badanie krwi na obecność skrzepów krwi, gdy szacowany jest czas tworzenia się skrzepu krwi w zwykłym stanie lub na tle przyjmowania leków przeciwzakrzepowych;
  • na indeksie PTI - okresie, w którym tworzy się skrzep fibrynowy we krwi. Odchylenia w indeksach PTI (wskaźnik czasu protrombinowego) wskazują na pewne patologie. Zmniejszenie PTI sugeruje zakrzepicę żył, podobny stan obserwuje się pod koniec ciąży, w stosunku do hormonów i leków. Zwiększone PTI wskazuje na niedobór witaminy K, patologii wątroby;
  • na tocznym antykoagulantu. Przeciwciała mają charakter patologiczny, zmieniają proces krzepnięcia krwi, prowadzą do zespołu antyfosfolipidowego. Zmiany powodują krwawienie, prowadzą do zakrzepicy;
  • o szybkości krzepnięcia krwi. Jest to wspólna analiza. Technik laboratoryjny obserwuje, jak polimeryzacja fibryny - im dłuższa reakcja, tym większe ryzyko krwawienia. Jeśli reakcja nastąpi szybko, zwiększa się ryzyko zablokowania naczyń krwionośnych;
  • na obecność naturalnych antykoagulantów - białek C i S, które oddziałują ze sobą. Jeśli jest ich niewiele, prowadzi to do zakrzepicy w młodym wieku;
  • do poziomu D-dimerów. Podczas rozkładu fibryny pojawia się D-dimer, którego poziom wskazuje na liczbę formacji fibryny, które mogą się rozpuścić. Jeśli wynik testu jest ujemny, wówczas nie ma zakrzepicy.

Główną analizą skrzepów krwi jest badanie protrombiny wytwarzanej przez wątrobę. Wskazuje stan krwi i patologię rozwijającą się w narządzie.

Koagulogram

Próbka krwi pobierana jest z żyły, wymagana ilość to 5 ml. Krew jest podawana rano na pusty żołądek, asystent laboratoryjny umieszcza ją w probówce ze specjalnym antykoagulantem. Wynik pokaże jaki procent powyższych grup płytek krwi jest obecny. Istnieją również sytuacje, w których pewien stosunek płytek nie wykracza poza normę, ale skuteczność krwinek z powodu braku wielu zwyrodnieniowych i niedojrzałych form płytek. W przypadku zakrzepicy, takie badanie jest przepisywane równolegle z USG naczyń, aby zidentyfikować w nich zakrzepy krwi i określić, jak bardzo upośledzona jest krzepliwość. Pierwsze badanie wykonuje analizę linii podstawowej, a jeśli wykryto zakrzepicę, przeprowadza się szczegółowe badanie.

Koagulogram pozwala na określenie czasu trombiny, fibrynogenu, PTI i innych cech, które wskazują na ryzyko powstawania zakrzepów w naczyniach. Jeśli wartości wydajności podane powyżej są podwyższone jest obarczona tworzenia zakrzepów i zatorów, co stanowi zagrożenie dla życia pacjentów z zakrzepowe - skrzepu krwi rozdzielania krwi jest w stanie dotrzeć do serca i mózgu, co prowadzi do śmierci. Nie zawsze lekarz potrzebuje pełnego koagulogramu.

W zależności od potrzeb może sprawdzić liczbę krwinek:

  • fibrynogen. Jest to białko, które bierze udział w tworzeniu się skrzepów krwi. Krew wykrywana jest w postaci rozpuszczonej. Zwykle jego wskaźniki to 2-4 g na 1 litr. Jeśli poziom fibrynogenu zostanie obniżony, wówczas dochodzi do zmniejszenia krzepliwości krwi. A jeśli ilość fibrynogenu przekracza normę, wówczas istnieje ryzyko zakrzepów krwi;
  • koagulacja i protrombina. Gdy przeprowadza się analizę zakrzepowego zapalenia żył, jej wynik jest w stanie potwierdzić lub obalić obecność choroby. Również przy pomocy takiego badania lekarz monitoruje skuteczność leków przepisanych do normalizacji krzepnięcia. Indeks protrombiny wynosi 95-105%. W przypadku dorosłych współczynnik krzepliwości wynoszący 101-5 sekund jest uważany za prawidłowy.

Molekularna analiza genetyczna

Taka analiza karnet na potwierdzenie zakrzepowe gdy phlebologist podejrzewa przyczynę genetyczną chorobą, chce ocenić ryzyko powikłań i planowanie działań prewencyjnych. Inne testy są przeprowadzane w laboratorium - biochemicznym, klinicznym, immunologicznym.

Jeśli dana osoba jest narażona na ryzyko zakrzepicy, większość testów musi zostać przeprowadzona bez zarzutu. Możesz dowiedzieć się o ryzyku, zapobieganiu i analizie od swojego lekarza.

Kto musi brać skrzepy krwi?

Zakrzepica występuje u osób, które mają podobną chorobę w swojej rodzinie. Muszą monitorować stan zdrowia, regularnie przechodzić badania profilaktyczne, wykonywać zalecenia medyczne w celu wykrycia skrzepów krwi w organizmie, są badania:

W ultrasonograficznym badaniu duplex można wykryć skrzepy, które nie pojawiają się przy standardowych objawach. Ten obraz kliniczny wyjaśniono przepływem krwi wzdłuż obwodnicy, omijając zatkane miejsce.

Zakrzepica bezobjawowa jest bardzo niebezpieczna, ponieważ osoba nie podejrzewa, że ​​grozi zdrowiu i życiu. Nieterminowe leczenie wiąże się z całkowitą blokadą naczynia i ryzykiem dla narządów, ogólnie biorąc zdrowia. Dlatego badanie profilaktyczne raz w roku ma ogromne znaczenie.

Rozpoznanie i leczenie zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych

Zakrzepowe zapalenie żył może wpływać na dowolną część układu żylnego, ale najczęściej znajduje się w naczyniach kończyn dolnych. W 90-95% przypadków proces zapalny wpływa na basen dużej żyły odpiszczelowej, środkową lub górną jedną część goleni i dolną część uda.

Wcześniejsze rozpoznanie zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych został umieszczony wyłącznie na podstawie danych uzyskanych z badania pacjenta i badań nad charakterem jego skarg, ale otrzymał do prowadzenia diagnostyki ultradźwiękowej dokonał istotnych korekt do badania tego rozpowszechnionych żyłach chorobowych. Dzisiaj, korzystając z dwustronnego USG Dopplera odwzorowaniu kolorów, flebologów mogą uzyskać wyczerpujące informacje na temat stanu naczyń i miejsce lokalizacji skrzeplin, w celu oceny dynamiki choroby i skuteczności leczenia. Metoda ta stała się „złotym standardem” w badaniu pacjentów z zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, i to dzięki niemu lekarz może dokładniej określić dalsze leczenie i obserwacja pacjenta. Porozmawiajmy o tym, jak lekarze diagnozują i leczą tę dolegliwość.

Diagnostyka

Do rozpoznania zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych można zastosować:

  • zbieranie skarg pacjentów;
  • badanie pacjenta i przeprowadzanie testów czynnościowych (objaw Homansa, Ramineza, Levenberga, Mahlera, Louvel-Lubri);
  • testy laboratoryjne;
  • instrumentalne metody badań.

Lista laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych ustalana jest przez lekarza po analizie reklamacji i badania pacjenta.

Laboratoryjne metody badania z zakrzepowym zapaleniem:

  • kliniczny test krwi;
  • analiza do określania poziomu wskaźnika protrombiny;
  • koagulogram;
  • analiza dla białka C-reaktywnego;
  • tromboelastogram i inne testy charakteryzujące parametry układu krzepnięcia krwi.

Różne metody mogą być użyte do diagnozowania instrumentalnej zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych, ale w większości przypadków w celu uzyskania szczegółowych informacji o stanie żył i lokalizacji skrzepów jest wystarczająco angioscanning ultradźwięków dupleksu z kolorowym Dopplera (dupleks lub tripleks) skanowania. Ta nieinwazyjna, bezpieczna i wysoce informatywna metoda ankietowa, w przeciwieństwie do konwencjonalnego skanowania dwustronnego, jest uzupełniona możliwością kodowania informacji za pomocą koloru. Podczas wykonywania tego badania lekarz może wykonać badanie naczyniowe w kilku projekcjach i otrzymać następujące informacje:

  • stan morfologiczny żył i tętnic;
  • stan żył zastawkowych;
  • charakter skrzepliny i miejsce zakrzepicy;
  • stan przepływu krwi;
  • przepuszczalność naczyń krwionośnych;
  • obecność blaszek miażdżycowych.

Podczas uzyskiwania wątpliwych wyników dupleksowego ultrasonograficznego druku dwustronnego za pomocą mapowania kolorami dopplerowskimi pacjentowi można zalecić inne metody diagnostyki instrumentalnej:

  • flebografia;
  • flebomanometria;
  • radiopłaską CT-flebografię;
  • fleboscintigrafia;
  • wsteczne lub badania środowiskowe;
  • fotopletyzmografia.

Leczenie

Leczenie jakiejkolwiek postaci zakrzepowego zapalenia żył powinno być szybkie, kompleksowe, długotrwałe i przebiegać. Powinien być wykonywany w oddziałach chirurgii flebologicznej lub naczyniowej przez lekarzy odpowiedniej specjalizacji. Jeżeli kontaktowanie się z wyspecjalizowanymi działami nie jest możliwe, leczenie zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych może być przeprowadzone w ogólnych oddziałach chirurgicznych.

Hospitalizacja lub leczenie ambulatoryjne?

W przypadku pierwotnego stanu zapalnego w uprzednio zdrowych żyłach oraz z powierzchownego zakrzepowego zapalenia żył stóp i żył goleniowych, leczenie zachowawcze jest wykonywane przez flebologa w warunkach ambulatoryjnych. Hospitalizacja w takich przypadkach jest wskazana przy braku dodatniej dynamiki w ciągu 10-14 dni od wystąpienia choroby lub gdy głębokie kończyny kończyn dolnych są zaangażowane w proces patologiczny. Również pacjenci poddawani leczeniu ambulatoryjnemu powinni być z pewnością poinformowani przez lekarza, że ​​jeśli wystąpią oznaki zakrzepicy żyły biodrowej, natychmiast będą musieli udać się do lekarza na hospitalizację w oddziale chirurgicznym.

Wskazaniami do hospitalizacji pacjentów z zakrzepowym zapaleniem żył kończyn dolnych mogą być takie stany:

  • zakrzepowe zapalenie żył głębokich żył;
  • wznoszące się zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych;
  • zakrzepowe zapalenie żył uda.

Reszta łóżka i ruch

W zależności od ciężkości żył zaleca się ograniczenie aktywności ruchowej pacjenta: należy wykluczyć podnoszenie ciężarów, bieganie, szybkie chodzenie, wykonywanie czynności wymagających wysiłku mięśni brzucha i kończyn dolnych. Zgodność ze ścisłym leżeniem w łóżku z zakrzepowym zapaleniem jest pokazana niewielkiej liczbie pacjentów, ponieważ reżim ruchowy o wystarczającej aktywności pomaga wyeliminować stagnację krwi w nogach. Dyskusja na temat czasu trwania odpoczynku w łóżku zależy od danych z badania diagnostycznego:

  1. Z powierzchowną zakrzepicą i brakiem zagrożenia oderwania zakrzepu od żylnej ściany i rozwoju PE, ścisłe leżenie w łóżku jest wskazane w pierwszych 3-5 dniach choroby.
  2. Jeśli dane wątpliwe ultradźwiękowe, zakrzepica naczyń skanowania biodrowo-udowego, obecność wyraźnych danych embologenic zakrzepowe postać lub historię pacjenta trwania PATE leżenia w łóżku określona wyłącznie przez lekarza, i może wynosić od 10 do 12 dni.

W okresie wskazanym przez lekarza, noga pacjenta powinna znajdować się na wzniesieniu. Stosowanie różnych procedur masażu termicznego podczas ostrego zapalenia jest całkowicie wykluczone. W przyszłości odpoczynek w łóżku i aktywność ruchowa pacjenta stopniowo się rozszerzają.

Leki

Leczenie farmakologiczne zakrzepowego zapalenia żył ma na celu wyeliminowanie zakrzepicy, zespołu zapalnego i bólu. Pacjentom można przepisać leki z różnych grup farmakologicznych do użytku zewnętrznego i wewnętrznego, a przy ich przyjmowaniu pacjent powinien przeprowadzać badania krwi 1-2 razy w tygodniu.

Do miejscowego leczenia zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych można stosować takie maści i żele:

  • na podstawie heparyny: heparyna, Lyoton, Venobene, Hepanol, Hepatrombinovaya, Trombofob, Heparoid Lechiva, itp.;
  • na podstawie niesteroidowych leków przeciwzapalnych: Ketonal, Voltaren Emulgel, Indomethacin-Acry, Finalagel, krem ​​Dolgit itp.;
  • na bazie preparatów kortykosteroidowych: hydrokortyzon, Akortin, Prednisolon, Advantan, Celostoderm, Loriden, itp.;
  • na podstawie fleboprotektorów: Venitant, Ginkor-gel, Misvengal, Madecassol, Troxevasin, Cyclo 3 cream, Venoruton, itp.

Maści i żele do leczenia zakrzepowego zapalenia żył zaleca się nakładać cienką warstwę lekko ocierających ruchów 3-4 razy dziennie. Miejscowe preparaty należące do różnych grup farmakologicznych podaje się w regularnych odstępach czasu w ciągu dnia. Po nałożeniu maści lub żelu noga powinna być utrzymywana w pozycji podniesionej przez 20 minut, a następnie bandażowana elastycznym bandażem lub zakładana na pończochy uciskowe.

Jeśli u pacjenta występują owrzodzenia troficzne, powikłania martwicze i ropne, można przepisać maści:

  • na podstawie leków przeciwbakteryjnych: Dioksikol, Lewomikol, Lewosin;
  • na podstawie zjonizowanego srebra: Dermazin, Argosulfan;
  • na podstawie enzymów proteolitycznych i deproteinizowanych pochodnych krwi cieląt: Iruksol, Proteox-TM, Proteox-T, Solcoseryl i inne.

W schemacie leczenia lekowego zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych takie preparaty są włączone do użytku wewnętrznego:

  • disaggregants: Trental, Pentoxifylline, Curantil, Reoplinglyukin, Aspiryna, Kwas nikotynowy i jego pochodne;
  • antykoagulanty: heparyna, anfiber, fenylina, frakssiparyna, fragmin i inne;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne: diklofenak, ketoprofen, reopiryna, ibuprofen itp.;
  • enzymy fibrynolityczne: fibrynolizyna, trypsyna, streptokinaza, chymotrypsyna, urokinaza;
  • inhibitory COX-2: meloksykam, celekoksyb, nimesulid i inne;
  • Wyprowadzona rutyna: Ascorutin, Doxy-Hem, Routin, Troxevasin, Venoruton, Anvenol, Glivenol, Troxerutin;
  • flebotoniki i fleboprotektory: Detralex, Escuzan, Doxium, Reparil, Endotelon, Vazobral, Fort Ginkor, Cyclo 3 Fort;
  • przeciwutleniacze: tokoferol, AEVIT;
  • Enzymy: Phlogenzyme, Wobenzym;
  • leki przeciwhistaminowe: Difenhydramina, Suprastin, Cetrin, Tavegil i inne.

W ostatnich latach flebologowie rzadko stosują leki przeciwbakteryjne do leczenia zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych, ponieważ leki te mogą sprzyjać zagęszczeniu krwi i powstawaniu zakrzepów. Ale forma septycznego zakrzepowego, który jest skomplikowany przerzutowe ropień nerki, mózg, płuca lub ropowica kończyna krew punktowe zidentyfikowane bakterie chorobotwórcze - w takich przypadkach lekarz, na podstawie analizy danych może wyznaczyć antybiotyk. Również antybiotyki mogą być podawane podczas miejscowych dożylnych blokad novocain. W tym celu dodaje się 0,25% roztwór nowosyny z niezbędnym antybiotykiem według wskazań, a otrzymany roztwór wstrzykuje się w miejsce żył wybranych przez lekarza.

Aby wyeliminować silny zespół bólowy, można zastosować blokowanie lędźwiowe Novocaine według Vishnevsky'ego.

Terapia kompresyjna

Zastosowanie elastycznego bandażowania nóg jest wskazane w zakrzepowym zapaleniu żył powierzchownych. Na początku procesu zapalnego zaleca się stosować średnią rozciągania elastycznych bandaży i opatrunków jak podostre można zrezygnować z nogi i przekazać do noszenia rajstop, pończochy lub trykoty, kolana, II lub klasy III, ściskanie.

Zwykle elastyczna bandażowania nie ma zastosowania w klęsce zakrzepowe żył głębokich, t. Aby. Stworzenie kompresji utrudnia odpływ żylny jest przez żył głębokich i może spowodować maksymalną zastój krwi w naczyniach kończyn dolnych. Ponadto, dodatkowa kompresja żył powierzchownych pomoże wzmocnić zespół bólowy. W takich przypadkach lekarz może zalecić noszenie dzianiny kompresyjnej już na etapie odzyskiwania lub remisji.

Czas trwania terapii uciskowej jest określony przez kliniczne objawy choroby podstawowej indywidualnie dla każdego pacjenta.

Fizjoterapia

We wczesnych latach rozwoju lub zaostrzenia zakrzepowego zapalenia żył zalecane jest stosowanie lokalnego chłodzenia skóry nóg za pomocą balsamów lub miejscowej krioterapii. Ten prosty, ale skuteczny środek daje dobre działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Następnie pacjent może zostać przypisany:

  • elektroforeza z 2% roztworem Trentina, 1% roztworem kwasu nikotynowego, heparyną, 5% roztworem aspiryny, fibrynolizą, 5% roztworem Theonikolu;
  • magnetoterapia;
  • UHF;
  • laseroterapia w podczerwieni;
  • aplikacje parafinowe;
  • Promieniowanie SUF;
  • ozonoterapia;
  • hirudotherapy;
  • Charcot's shower;
  • kąpiele radonowe;
  • kąpiele z siarkowodorem;
  • kąpiel chlorku sodu;
  • lokalna darsonwalizacja.

Po ustąpieniu procesu zapalnego wywołanego zakrzepowym zapaleniem żył pacjentowi przedstawiono kursy terapii ruchowej, które powinny być prowadzone pod nadzorem fizjoterapeuty.

Minimalnie inwazyjne metody leczenia

W przypadku nieskutecznej terapii zachowawczej w leczeniu zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych można zastosować różne metody małoinwazyjne.

W początkowych stadiach choroby pacjentowi można wykazać takie metody leczenia:

  1. Zniszczenie częstotliwości radiowej statków. Operacja nie wymaga wykonywania nacięć i może być wykonywana w trybie ambulatoryjnym przy użyciu znieczulenia miejscowego. Za pomocą kontrolowanego dawkowania ciepła wykonuje się ablację (uszczelnienie) żyły nad miejscem rozwoju zakrzepu. Procedura jest wykonywana pod stałym nadzorem USG.
  2. Instalacja filtra cava. Procedura może być podawany, gdy jest to niemożliwe lub nieskuteczne stosowanie antykoagulacji. Przeprowadzone w szpitalu w zastosowaniu znieczulenia miejscowego. Chirurg wprowadza gorsze filtr vena cava jest metalem, który ma kształt podobny do klepsydry, parasol lub ptasie gniazdo i zapobiega przedostawaniu się dużej skrzepów we krwi.
  3. Skleroterapia. Rwa kulszowa jest wstrzykiwana do żyły dotkniętej zakrzepowym zapaleniem żył pod kontrolą USG, powodując zbicie ścian naczyń krwionośnych.
  4. Endogenna koagulacja laserowa. Manipulacja może być wykonywana w warunkach ambulatoryjnych. Dokonuje się tego za pomocą wiązki laserowej, która powoduje okluzję naczynia, na ścianie dotkniętej żyły.
  5. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa żyły głównej dolnej lub dolnej. Zabieg wykonuje się za pomocą mikroukładu, w którym wprowadza się specjalne oprzyrządowanie endoskopowe, które pozwala na wydobycie lub zniszczenie skrzepliny.

Niektóre z wyżej opisanych metod minimalnie inwazyjnego leczenia mogą być stosowane w leczeniu niektórych postaci zakrzepowego zapalenia żył głębokich żył. W takich przypadkach pacjent jest jednocześnie przypisany i zachowawcze metody leczenia.

Te minimalnie inwazyjne metody zapewniają dobry efekt terapeutyczny i kosmetyczny i nie wymagają długiego pobytu pacjenta w szpitalu i rehabilitacji.

Radykalne leczenie chirurgiczne

Wskazania do radykalnej operacji z zakrzepowym zapaleniem żył kończyn dolnych to:

  • wznoszące się zakrzepowe zapalenie tułowia dużej żyły odpiszczelowej z lokalizacją skrzepliny powyżej środkowych trzecich uda;
  • wstępujący zakrzepowy żyłko żyły odpiszczelowej.

Taka operacja może wykonywać różne problemy medyczne: szybką ulgę w chorobie i zapobieżenia nawrotowi, aby zapobiec rozwojowi zakrzepicy żył głębokich i jej powikłań. Dzięki radykalnej operacji, chirurg może usunąć wszystkie zakrzepowe i zakrzepowe żylaki i wykonać podwiązanie lub koagulację klinicznie istotnych obszarach żyłach.

W niektórych ciężkich przypadkach, operacje chirurgiczne wykonywane są z celów paliatywnej. Takie interwencje nie zapewniają wybawienie pacjenta z zakrzepicą i jej nawrotu, ale może zapobiec klęsce żyłach głębokich i usunąć skrzep z żyły udowej lub podkolanowej. Jak chirurgia paliatywna może zapewnić zapobiegania zatorowości płucnej, która stanowi realne zagrożenie dla życia pacjenta.

W zależności od danych z badania diagnostycznego pacjenta, angio-chirurdzy mogą wykonywać takie radykalne operacje:

  1. Operacja Troyanova-Trendelenburg. W okolicy fałdy pachwinowej wykonuje się ukośne nacięcie, przecięcie i opatrunek tułowia dużej żyły odpiszczelowej w okolicy jamy ustnej.
  2. Crosectomy. Ta operacja jest podobna do metody Troyanov-Trendelenburga, ale obejmuje izolację i ubieranie wszystkich pięciu proksymalnych dopływów dużej żyły odpiszczelowej.
  3. Mikrofluktomia. Operacja wykonywana jest poprzez niewielkie nakłucie skóry, do którego wkładany jest specjalny haczyk, umożliwiający usunięcie dotkniętej żyły.
  4. Krótkie i długie zdjęcie. Podczas operacji chirurg usuwa miejsce dotkniętej żyły.

Leczenie sanatoryjne

Po zakończeniu leczenia, dla pacjentów z pobytu zakrzepowe przedstawionych w saunach lub lokalnych zaburzeń OSO. Aby to zrobić, pacjent może być kierowany do spa ośrodków z radonu, azot, dwutlenek węgla, siarkowodór lub wodach krzemionkowych lub sapropelu i siarczek mułu mułu: Piatigorsk, Belokurikha, Ust-Kut, Zheleznovodsk, Kozhanova, Yamarovka, Zaramag, Shmakovka, kardamon, Kisegach etc..

  • w przypadku ostrego zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych można wykonać balneo-hydroterapię po 2 miesiącach;
  • z zakrzepowym zapaleniem żył po porodzie lub leczeniu chirurgicznym, balneo-hydroterapia może być przeprowadzona po 6-8 miesiącach;
  • po operacjach na naczyniach głównych i obecności przewlekłej niewydolności żylnej pokazano pobyt w miejscowych sanatoriach kardiologicznych bezpośrednio po leczeniu operacyjnym (jeśli nie ma powikłań pooperacyjnych).
  • ryzyko rozwoju PE;
  • migracja zakrzepowego zapalenia żył;
  • ropne wrzody żylne;
  • zakrzepica żył głębokich z komplikacjami septycznymi od 2 lat.

Dieta

Pacjenci z zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych zaleca się zmienić codzienną dietę i skreślenie z listy produktów, które są zdolne do promowania krzepliwość krwi i uszkodzenie naczyń.

Aby wzmocnić ściany naczyń krwionośnych i zapobiec zwiększonemu krzepnięciu krwi w diecie należy uwzględnić takie produkty:

  • kapusta morska;
  • owoce morza;
  • ryby;
  • Zboża i porośnięte ziarna;
  • produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • orzechy włoskie;
  • suszone owoce: rodzynki, suszone morele, suszone śliwki, figi;
  • warzywa: buraki, pomidory, marchewki;
  • owoce i jagody: melony, arbuzy, ananasy, rokitnik, cytrusy, żurawiny, winogrona, brusznice;
  • oleje roślinne: oliwa, siemię lniane;
  • cebula i czosnek;
  • awokado;
  • przyprawy: zielona papryka, cynamon, imbir;
  • zielona herbata.

W codziennej diecie pacjenci z zakrzepowym zapaleniem żył powinni ograniczać spożycie następujących pokarmów:

  • tłuste mięso i ryby;
  • margaryny;
  • masło;
  • produkty wędliniarskie;
  • produkty uboczne: wątroba, nerki, pasztety;
  • buliony na kościach i bogatych zupach;
  • smalec;
  • mąka i słodycze;
  • cukier;
  • sól;
  • fasola;
  • soja;
  • biodra róży;
  • banany;
  • czarna porzeczka;
  • napoje alkoholowe i kofeinowe.

Z diety należy całkowicie wykluczyć żywność o wysokim poziomie witaminy K:

  • liść i biała kapusta;
  • szpinak;
  • rukiew wodna;
  • wołowina i wątroba wieprzowa.

Również z diety należy wykluczyć potrawy smażone, wędzone, ostre i marynowane.

U wszystkich pacjentów z żylakami i zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych, przy braku towarzyszących patologii układu sercowo-naczyniowego powinni zauważyć wystarczającą system do picia (aż do 2-3 litrów płynu dziennie).

Leczenie zaostrzeń przewlekłych postaci zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych przeprowadza się w ten sam sposób, co leczenie ostrej postaci choroby. W celu zapobiegania nawrotom pacjenci są zalecani 2-3 razy w roku, aby wziąć udział w kursach fleboprotektora i fizjoterapii.

Kanał TVC, program "Doktor I" na temat "Leczenie i niebezpieczeństwo zakrzepowego zapalenia żył":

Współczesna diagnoza zakrzepowego zapalenia żył: metody i porady

Zakrzepowe zapalenie żył występuje, gdy zmiany zapalne w ścianie żyły prowadzą do powstania skrzepu krwi, najczęściej występuje w kończynach dolnych. Jeśli dotyczy to naczyń położonych bezpośrednio pod skórą, wówczas sytuacja ta jest nazywana powierzchownym zakrzepowym zapaleniem żył. Zakrzepica żył głębokich (DVT) to proces zapalny w naczyniach znajdujących się w grubości mięśni nóg. Czasami przed lekarzami pojawia się poważny problem - rozpoznanie różnicowe zakrzepowego zapalenia żył - w celu wykrycia zapalnych, powierzchownych lub głębokich żył. Jest to bardzo ważne, ponieważ dwie patologie, które mają podobne objawy, są traktowane inaczej.

Przeczytaj w tym artykule

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych lub zakrzepica żył głębokich

Obecność dyskomfortu i pojawienie się nóg dotkniętych zakrzepowym zapaleniem jest zwykle wystarczające, aby lekarz zdiagnozował ten stan. Ale w zależności od naczyń krwionośnych zaangażowanych w proces (powierzchowny lub głęboki) objawy mogą być oczywiste lub nie. Pacjenci z zakrzepowym zapaleniem często opisują początek problemu jako wystąpienie lokalnego ból, zaczerwienienie i następnie wykrywane wzdłuż żyły. A także pacjenci mogą narzekać, że już istniejący węzeł żylny stał się sztywny i ostro bolesny. Klasyczne objawy ZŻG - obrzęki nóg, ciepła i bólu, a także Homansa objaw (występowanie bólu przy biernym zgięciu grzbietowym stopy).

Metody określania patologii

Rozpoznanie zakrzepowego zapalenia żył kończyn dolnych rozpoczyna się od badania pacjenta i badania "zajętej" kończyny dolnej. Tabela pokazuje kliniczne objawy powierzchownego zakrzepowego zapalenia żył i zakrzepicy żył głębokich, pozwalając lekarzowi rozróżnić oba stany, co pomaga wybrać właściwe dalsze badanie.

Aby określić, na które żyły kończyn dolnych ma wpływ proces zapalny (powierzchowny lub głęboki), lekarz może przepisać inne metody diagnozowania zakrzepowego zapalenia żył.

Dwustronne ultradźwięki

USG Doppler może ocenić krążenie krwi w żyłach nóg. Zasada techniki opiera się na efekcie Dopplera. Specjalne urządzenie (przetwornik) kieruje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości (ultradźwięki) wzdłuż kierunku powierzchniowych i głębokich żył. Fale dźwiękowe odbijają się od częstotliwości odpowiadających prędkości przepływu krwi, a następnie są wyświetlane jako graficzne nagrania na ekranie. Skanowanie dwustronne łączy dopplerografię ultradźwiękową w czasie rzeczywistym z ultrasonograficzną wizualizacją żył. Obraz jest wyświetlany na monitorze i można go zapisać do późniejszej analizy.

Przed zabiegiem należy poinformować lekarza o wszystkich lekach, które pacjent przyjmował poprzedniego dnia. Szczególnie dotyczy to leków działających na ciśnienie krwi i rozcieńczających krew.

Venography

Przez długi czas ta metoda badania była "złotym standardem" w diagnozowaniu zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych. Niemniej jednak obecne wykorzystanie flebografii znacznie się zmniejszyło. Ryzyko bólu podczas procedury nadwrażliwości lub toksycznej reakcji kontrastowe - powody flebografii dzisiaj praktycznie zastąpione nieinwazyjne metody diagnostyki zakrzepowe zapalenie żył.

Skany CT

Główną zaletą stosowania flebografii metodą tomografii komputerowej - ileofemoralnogo diagnostyce zakrzepicy (część gdzie wchodzi biodrowej udowej Wiedeń), ponieważ zastosowanie ultrasonografii w tym miejscu jest ograniczona. Żyłki biodrowe są słabo wizualizowane za pomocą ultradźwięków.

Przed konwencjonalnym kontrastem i skanowaniem CT pacjent będzie konsultowany w następujących kwestiach:

  • co potrzebuje, aby wziąć lek;
  • co jeść i pić na kilka godzin przed zabiegiem.

W przypadku jakichkolwiek badań rentgenologicznych kobieta powinna przede wszystkim poinformować lekarza lub asystenta laboratorium, że jest w ciąży, czy też nie. Pozwoli to uniknąć szkodliwych skutków promieniowania na płód. W przypadku, gdy spodziewa się dziecka, możliwy jest inny test. A jeśli prześwietlenie okaże się konieczne, lekarz podejmie środki ostrożności, aby zminimalizować trening zarodka.

Flebografia rezonansu magnetycznego (MRF)

Badanie to stosuje się w przypadku podejrzenia zakrzepicy w odcinku jelita krętego lub dystalnej części żyły głównej dolnej, gdy CT nie nadaje się do flebografii. Technika ta jest uważana za najbardziej wrażliwą w ocenie naczyń łydkowych w porównaniu z innymi nieinwazyjnymi badaniami. Jednak koszty, brak wielu zakładów opieki zdrowotnej, a także "problemy techniczne" ograniczają jego wykorzystanie.

Analiza D-dimerów z zakrzepowym zapaleniem żył

Prawie wszystkich pacjentów z ostrą zakrzepicę krwi wykazały podwyższony poziom produktów degradacji fibryny, tzw D-dimerów, objawy obecności skrzepów. Niemniej jednak można go zwiększyć w innych stanach patologicznych.

Testy na trombofilię

Czasami lekarze przepisują badanie krwi, zakrzepowe zapalenie żył dla nadkrzepliwości, aby zidentyfikować tzw trombofilii - odziedziczone lub nabyte stan organizmu, w którym występuje skłonność do powstawania zakrzepów. Na przykład testowane są takie podtypy trombofilii:

  • Niedobór białka C,
  • niedobór białka S,
  • antytrombina III,
  • przeciwciała antyfosfolipidowe,
  • obecność protrombiny genowej mutacji z 2010 roku.

Przygotowanie do badań laboratoryjnych zakrzepowego zapalenia żył ma swoje własne niuanse:

  • Aby podać krew konieczne jest na pusty żołądek (ostatni posiłek z jedzenia na 9 godzin przed analizą), w tym przedziale do picia tylko wody;
  • jeśli pacjent przyjmuje leki (zwłaszcza w przypadku leków rozrzedzających krew), należy zgłosić to lekarzowi lub asystentowi w laboratorium;
  • dzień przed pobraniem krwi powinien zmniejszyć spożycie tłuszczu, nie pić alkoholu, ograniczyć aktywność fizyczną.

Terapia

Leczenie w dużej mierze zależy od nasilenia zmian zapalnych w żyłach i ich lokalizacji, co zostanie opisane za pomocą analizy zakrzepowego zapalenia żył i diagnostyki komputerowej. Jeżeli pojawił się wariant powierzchniowy, z reguły jego czas trwania nie przekracza 1 do 2 tygodni. Terapia ma na celu zmniejszenie obrzęku i bólu, w tym celu można kupić OTC lub ibuprofen i lokalnie stosować ciepło przez 15 do 30 minut 2-3 razy dziennie. Dość często dobrym efektem jest noszenie dzianin kompresyjnych, co zmniejsza obrzęk, a także unoszenie nogi (zapobiega napływowi "nadmiaru" płynu).

W cięższych przypadkach wymagana jest hospitalizacja. W szpitalu, dożylnie podawano leki, które zapobiegają dalszemu wzrostowi skrzepów krwi, takie jak „Heparin”, leków z grupy o niskiej masie cząsteczkowej (frakcjonowanej) heparynę lub „fondaparynuksu” (Arixtra). Następnie pacjent przez kilka miesięcy, a czasem dłużej, otrzymuje warfarynę (Coumadin), aby zapobiec ponownemu tworzeniu się skrzepu krwi. Aby monitorować wpływ leczenia i zapobiegać niechcianym reakcjom, pacjentowi zaleca się regularne wykonywanie badań krwi.

Istnieją nowe leki, które rozrzedzają krew, która nie wymaga tak częstego monitorowania jak warfaryna, ale nie są one obecnie zalecane jako terapia pierwszego rzutu zakrzepowego zapalenia żył. Ponadto są one dość drogie i mogą powodować poważne krwawienie. Należą do nich: apiksaban (Eliquis), dabigatran (Pradaxa), rywaroksaban (Xarelto).

Czasami z ciężkim zakrzepowym zapaleniem żył przepisywane są antybiotyki. A także w niektórych przypadkach uciekać się do interwencji chirurgicznej. Usunąć stan zapalny z zakrzepu lub ominąć uszkodzoną część naczynia, stosując zastawkę. Aby zapobiec przemieszczaniu się skrzepów krwi z kończyn dolnych do płuc, pacjentowi można zaproponować zainstalowanie tak zwanego filtra żyły głównej dolnej.

Dwie najczęstsze patologie żył obwodowych, powierzchowne zakrzepowe zapalenie żył i DVT mają podobne objawy kliniczne. Czasami lekarz nie zawsze jest w stanie ustalić dokładną diagnozę na podstawie badania zewnętrznego. Aby pomóc przejść testy laboratoryjne i metody obrazowania medycznego. Obecnie badania nieinwazyjne (ultrasonografia dopplerowska i analiza D-dimeru) w zasadzie zastąpiły flebografię z listy niezbędnych procedur diagnostycznych. Niemniej jednak niektóre sytuacje kliniczne wymagają użycia zarówno tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, jak i konwencjonalnej flebografii kontrastowej.

Artykuły O Żylaków