Jakie testy są potrzebne w przypadku żylaków na nogi

Rozpoznanie żylaków zwykle nie przedstawia żadnych trudności, szczególnie w późnych stadiach choroby. Jednak, aby wyjaśnić diagnozę, należy zawsze skontaktować się z placówką medyczną, ponieważ tylko lekarz będzie mógł wybrać niezbędne leczenie - zachowawcze lub operacyjne.

Rozpoznanie żylaków opiera się na dolegliwościach pacjentów, wizualnym badaniu nóg, laboratoryjnych i instrumentalnych metodach badawczych.

Skargi pacjenta

Niestety, prawie niemożliwe jest rozpoznanie żylaków we wczesnych stadiach, ponieważ choroba ta nie objawia się przez dłuższy czas. Dlatego osoba może nawet nie wiedzieć.

Pierwszymi objawami żylaków na nogach mogą być uczucie ciężkości i zmęczenia. Z biegiem czasu w mięśniach łydek pojawia się ból i uczucie ciepła. Czasami mogą występować skurcze, szczególnie w nocy.

Te dolegliwości są zauważane przez pacjentów po pracowitym dniu, wysiłku fizycznym lub długim stanie na nogach. Po odpoczynku objawy te są znacznie zmniejszone lub całkowicie zanikają. Jednak wraz z postępem choroby manifestują się coraz więcej, a aby zniknąć, potrzeba więcej czasu na odpoczynek.

W wyniku rozszerzania się podskórnych kapilar pojawia się sieć naczyniowa lub gwiazdki. Skóra może nabrać niebieskawy odcień lub ciemnieć. Wraz z postępem choroby pojawia się obrzęk, szczególnie wieczorem. Zazwyczaj znajdują się one w okolicy stóp lub kostek, czasami w dolnej części goleni. Żyły puchną i zaczynają nieznacznie wznosić się ponad poziom skóry. Mogą powstawać guzki żylne.

Dopiero w przypadku pojawienia się pajączków i widocznego poszerzenia żył pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Badanie kliniczne

Lekarz może mieć żylaki podczas badania pacjenta, który musi koniecznie być na nogach. Ten moment odgrywa ważną rolę w określaniu zaburzeń hemodynamicznych.

Na nogach pacjenta zwykle pojawiają się teleangiektazje - naczyniowe gwiazdki. Skóra może być pigmentowana lub mieć "lakierowany" wygląd w późnych stadiach choroby.

Głównymi kryteriami diagnostycznymi dla żylaków są powiększone, spuchnięte, skręcone żyły podskórne na dolnej części nogi lub uda. W zależności od tych objawów określa się stopień zaawansowania choroby. W późniejszych stadiach choroby żylaki mogą tworzyć żylaki.

Żylaki mogą rozwijać się na jednej lub obu nogach. W zależności od stadium choroby powiększone żyły podskórne mogą być pojedyncze i zlokalizowane w jednym obszarze, na przykład w dole podkolanowym. Lub dość powszechne, w których duże skupiska skręconych i wystających żył są zdolne do tworzenia - konglomeratów.

Podczas badania palpacyjnego lekarz koniecznie określa stopień bolesności, gęstości, napięcia i elastyczności rozszerzonych naczyń krwionośnych, a także ich rozległość. Ocenia temperaturę skóry powyżej żył, którą można zwiększyć. W razie potrzeby lekarz może przeprowadzić badania kliniczne i czynnościowe.

Najprostszym testem jest zmiana pozycji osoby. W pozycji poziomej, nabrzmiałe żyły znikają i pojawiają się, gdy przyjmują pozycję pionową.

Jeśli dana osoba przez dłuższy czas nie chodziłaby do placówki medycznej i nie była leczona, progresja choroby może doprowadzić do pojawienia się owrzodzeń troficznych.

Metody badań instrumentalnych

Diagnostyka koniecznie polega na przeprowadzeniu ultrasonicznego badania dupleksowego lub dopplerograficznego dotkniętych chorobą naczyń. Metody te nie wymagają specjalnego przygotowania do postępowania. Są absolutnie bezbolesne dla pacjenta, a jednocześnie niezwykle pouczające.

Za pomocą ultradźwięków można ocenić stan głębokich, powierzchownych i komunikacyjnych naczyń. Umożliwia uzyskanie informacji o działaniu aparatu zaworowego. Ponadto służy do ustalenia drożności naczyń krwionośnych, obecności lub braku zakrzepów krwi wzdłuż żył. Podczas wykonywania USG naczyń krwionośnych można ustawić prędkość przepływu krwi i napełnianie żył krwią.

Podczas przeprowadzania diagnostyki ultradźwiękowej możliwe jest zwizualizowanie chorego naczynia na ekranie, określenie granic i zasięgu zmiany. Bardzo ważne jest, aby określić żylaki nie tylko na dolnej części nogi lub uda, ale także w pachwinie.

Ultradźwięki to jedyna metoda, dzięki której możesz ustalić chorobę we wczesnych stadiach.

Istnieją jednak przypadki, w których badanie ultrasonograficzne może nie być wystarczające do uzyskania pełnych danych na temat stanu żył kończyn dolnych. Ta potrzeba może pojawić się wraz z nawrotem choroby, w szczególności po leczeniu chirurgicznym lub w innych skomplikowanych przypadkach.

Spiralna tomografia komputerowa to innowacyjna metoda badań. Dzięki niemu możesz całkowicie odtworzyć system krwi kończyn dolnych w formacie 3D. W ten sposób lekarz będzie w stanie zdiagnozować chorobę w najtrudniejszych przypadkach. Ponadto, wykonując spiralną tomografię komputerową żył pacjenta, możesz dokładnie zaplanować każdą, nawet najbardziej złożoną operację.

Laboratoryjne metody badań

Pomimo tego, że laboratoryjne metody badań nie pozwalają nam diagnozować żylaków, możemy ich użyć do określenia parametrów krwi bezpośrednio wpływających na możliwość wystąpienia powikłań.

Przede wszystkim należy przeprowadzić ogólny test krwi. Dzięki liczbie erytrocytów i hemoglobiny możliwe jest ustalenie stopnia krzepnięcia krwi. A poziom płytek krwi może powiedzieć o obecności problemów z krzepnięciem krwi. O procesie zapalnym może świadczyć podwyższony poziom leukocytów we krwi pacjenta.

Nie mniej ważne jest badanie krwi na krzepnięcie. Żylakom może towarzyszyć powstawanie skrzeplin w naczyniach krwionośnych, więc ta analiza jest obowiązkowa, aby wykluczyć możliwość zakrzepicy.

Szybka diagnoza żylaków pozwoli ci zapobiec postępowi choroby i rozwojowi powikłań, które mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia ludzi.

Diagnostyka żylaków: testy, uzi, test Valsava

Wiele osób ma tendencję do rozwoju żylaków. Choroba może pojawić się na długo przed widocznymi objawami. Rozwija się stopniowo, jest promowany przez takie czynniki, jak zwiększone obciążenie mięśni, płaskie stopy, zbyt ciasne niewygodne ubrania, przedłużony pobyt na nogach. Takie podejście do ciała pomaga zmniejszyć elastyczność żylną (ściany tracą zdolność do rozciągania), co prowadzi do stagnacji krwi i rozwoju choroby. Jak zdefiniować żylaki?

Na pojawienie się pierwszych objawów choroby należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i przejść pełną diagnostykę żylaków. Pierwszy etap badania żylaków przeprowadza się przez badanie żył ektopowych (ból, gęstość, napięcie, długość dotkniętych obszarów żył, ustala się obecność obrzęku i procesy zapalne). Przeprowadzono badanie flebologa.

Zabieg powinien być wykonywany z pionową pozycją ciała ludzkiego, dla maksymalnego napełnienia żył krwią. Zaleca się zdiagnozowanie żylaków wieczorem, kiedy to dotknięte obszary są najlepiej wyprofilowane. W badaniu palpacyjnym, powierzchownym, lekarz otrzymuje wstępne informacje o stanie naczyń pacjenta. Po wstępnym badaniu rozpoznanie żylaków przechodzi do drugiego etapu - badania ultrasonograficznego.

Analizy żylaków

Analizy w żylakach są jednym z ważnych źródeł informacji o chorobie i mogą prawidłowo określić diagnozę. Jakie analizy przekazuje się w żylakach?

Pierwszą niezbędną procedurą jest badanie krwi żylaków (ogólne, biochemiczne, hormonalne, hemoglobiny glikowanej, oznaczanie grupy krwi i rezusów oraz obecność grupy zakaźnej).

Żylica jest straszną "plagą XXI wieku". 57% pacjentów umiera w ciągu 10 lat od.

Drugim rodzajem materiału do analizy jest mocz pacjenta. Celem badania było określenie obecności cukrów, hemoglobiny, ciałek urobelinowych i ketonowych, acetonu, bilirubiny, amoniaku, a także ogólnych wskaźników do szczegółowej analizy.

Istnieje kilka rodzajów analizy powierzchni:

  • Test trzech przewodów. Metodę tę stosuje się w następujący sposób: pacjent leży na plecach z podniesioną nogą, a lekarz ściska trzy żyły żył w pobliżu fałdu pachwinowego, pod stawem kolanowym i na środku uda.
  • Test Pratta. Ten typ analizy obejmuje identyfikację uszkodzonych zaworów żył komunikacyjnych. Aby zastosować tę metodę, stosuje się opaskę zaciskową do zaciśnięcia żyły pachwinowej i bandaża elastycznego, który owija nogę pacjenta od biodra do dołu w pozycji leżącej na plecach. Następnie pacjent wstaje, a bandaż jest stopniowo usuwany.

Test Pratta jest znacznie bardziej skuteczny, pokazując obecność lub brak niezbędnej liczby żył dla krążenia krwi. Dzięki tej analizie lekarz określa stopień zaawansowania choroby.

USG żylaków

Drugi etap diagnozy żylaków - USG (USG), który pozwala zajrzeć do układu żylnego. Procedura jest przeprowadzana przez 35-45 minut i obejmuje następujące rodzaje badań:

  • Doppler. Podczas badania określa się stan zastawek żylnych i ocenia się wewnętrzne położenie żył. Szczególnie istotnym przedmiotem badania dopplerografii są powierzchowne i głębokie odcinki żył (obszar pachwiny, dolna trzecia część kostki, dolędź podkolanowy).
  • Angioscanning (USAS). Ten rodzaj USG jest również nazywany duplex. Jest wykonywany przy pojawieniu się różnego rodzaju powikłań choroby lub ostrych objawów objawów. Ten typ skanowania pomaga określić obecność powikłań i rozdzielczość dokładniejszej diagnozy.

Podczas diagnozy lekarz przetwarza otrzymane informacje, integrując je w ekspertyzę. Skuteczność terapii zależy od prawidłowej diagnozy.

Test Valsalva

Początkowo próba Valsalva miała na celu usunięcie ropy z ucha środkowego w zapaleniu ucha środkowego. Dotychczas ta metoda rozszerzyła zakres jej zastosowania. Teraz jest używany przez pasażerów samolotów podczas zejścia i wznoszenia się, a także nurków (podczas nurkowania) w celu wyrównywania ciśnienia w kątach górnej szczęki i uchu środkowym.

Według badań, próba Valsalva z żylakami pozwoli nam ocenić stan aparatu zaworowego, za pomocą dystalnej kompresji z pneumatycznym mankietem. Ze względu na ekspresję refluksu (ruch cieczy narządów w przeciwległym kierunku) można ocenić funkcjonalnie działanie aparatu zastawki żylnej.

Ta metoda jest wykonywana w poziomej pozycji ciała ludzkiego, na równej powierzchni. W ciągu 15 sekund pacjent wdycha powietrze do rurki, która jest podłączona do manometru, z ciśnieniem do 40 mm. kolumna rtęci.

Jeśli będziesz kontynuował test Valsalvy z żylakami przez długi czas, objętość krwi, która powraca, znacznie się zmniejsza. Pomaga to zmniejszyć ciśnienie w sercu. Praktyka tego testu z chorobą żylną poza szpitalem jest zabroniona.

Xenia Strizhenko: "Jak pozbyłem się żylaków na 1 tydzień? To niedrogie oznacza cuda, to normalne."

Analizy żylaków

Metody diagnostyki i analizy żylaków

Podobnie jak w przypadku każdej postępującej choroby, testy na żylaki są kluczowe. Ponieważ dolegliwości osób są zredukowane do bólów i żył na kończynach dolnych, istnieje powszechny pogląd, że żylaki na nogach, związane ze stagnacją krwi w naczyniach, są jedynym objawem choroby. Ale często testy wymagane do żylaków należy przekazać osobom, które zgłosiły się do badania gastroenterologowi, ginekologowi lub urologowi.

Jeśli podejrzewasz tę chorobę, musisz przejść szczegółową diagnozę, która obejmuje kilka kroków, od badania palpacyjnego i kończąc na poważnym badaniu sprzętu.

Podstawowe testy na żylaki

Główne informacje w diagnostyce żylaków, dają analizy laboratoryjne i testowe. Materiały do ​​badań laboratoryjnych to krew i mocz.

Krew dla wyjaśnienia lub odrzucenia diagnozy jest podawana dożylnie, najlepiej na pusty żołądek. Uzyskane wyniki mają następujące spektrum wskazań:

  • Oznaczanie grupy krwi i czynnika Rh;
  • Skanowanie biochemiczne i ogólne;
  • Oznaczanie poziomu hormonów;
  • Obecność utajonej infekcji.

Następny test - mocz - ujawnia takie wskaźniki, jak:

  • Poziom glukozy;
  • Ilość hemoglobiny;
  • Obecność ciał ketonowych, amoniaku, acetonu, bilirubiny.

Metody kontaktu, nieinwazyjne metody wnioskowania na temat stanu żył pacjenta:

  1. Test trzech przewodów. Technika ta zakłada napinanie uniesionej nogi pacjenta za pomocą ciasnych sznurków. W tym celu wybiera się trzy strefy kompresji - w środku uda, w okolicy fałdowania pachwinowego i pod kolanem.
  2. Test Pratta. Przeprowadzając tę ​​kontrolę, lekarz określa stopień porażki żył kończyn dolnych. Próbka zajmuje 15 minut i polega na ciasnym przewinięciu jednej nogi pacjenta za pomocą elastycznego bandaża, z równoczesnym ściśnięciem nogi opaską uciskową w pobliżu fałdu pachwinowego. Zabieg wykonuje się w pozycji na plecach. Następnie pacjent powinien wstać i powoli opuścić nogę z opatrunku.

Badanie ultrasonograficzne

Badanie USG może uwidocznić stan naczyń od wewnątrz. Technika ta jest konieczna od razu w kilku rozdzielczościach, i dopiero wtedy, na podstawie wzajemnego potwierdzenia uzyskanych wyników, ustala się diagnozę. Badanie przeprowadza się raz i po włączeniu wszelkiego rodzaju projekcji zajmuje około pół godziny.

Rodzaje USG w żylakach:

  • Dopplerografia. Większa dokładność podczas badania jest narażona na: dolędź podkolanowy, pachwinę, dolną część kostki. Jednocześnie ocenia się funkcjonalność zastawek żylnych i bada się lokalizację żył;
  • UASAS, czyli angioscanning, inaczej nazywany duplex. Taka przeźroczystość ujawnia etapy bolesnych powikłań i pozwala analizować ryzyko związane z możliwymi konsekwencjami.

Na podstawie wyników uzyskanych przez skanowanie aparatu USG flebolog stawia rozpoznanie jednoznaczne i leczenie rozpoczyna się natychmiast.

Grupy ryzyka

Do tej pory pochodzenie żylaków było jednoznaczne, żaden specjalista nie mógł. Dlatego etiologię choroby uważa się za czynniki, które powodują zakłócenia zaworów naczyń żylnych.

Przyczyny takich szkód obejmują:

  • Predyspozycje na poziomie genetycznym;
  • Seksualność - kobiety cierpią na żylaki pięciokrotnie częściej niż mężczyźni;
  • Ciąża i okres menopauzy u kobiet;
  • Nadmiar masy ciała;
  • Choroba cukrzycowa;
  • Uzależnienie od alkoholu i palenie;
  • Nadmierna aktywność fizyczna, przedłużone leżenie na nogach;
  • Zakłócenie kultury żywieniowej - obfitość spożywanych szkodliwych substancji;
  • Zakłócenia w przewodzie żołądkowo-jelitowym.

Ryzyko chorób żylnych jest każda osoba, której praca polega na ciężkiej pracy fizycznej, którzy są w stanie rozstrzygnąć naturę i jedzenia reżim, zmuszony przez długi czas jest na nogach z minimal, aby ruchy, a także o listę historii konkretnych chorób.

Żylaki

Nie wszystkie rodzaje żylaków zostały przebadane, co wynika z niewielkiej ilości informacji w wielu indywidualnie zanotowanych przypadkach. Wiadomo jednak, że problem rozciąga się nie tylko na znany od dawna obszar kończyn dolnych, ale także na narządy wewnętrzne, kończyny górne i wszelkie inne żyły ciała ludzkiego.

Żylaki miednicy

Żylaki w małej miednicy są wykrywane, głównie w późnych stadiach, ponieważ pierwsze objawy tego typu choroby są po raz pierwszy brane pod inne patologie.

Co do zasady, oznaki żylaków w tym obszarze są podobne do problemów ginekologii i urologii:

  • Ostry ból w dolnej części brzucha;
  • Dyskomfort podczas oddawania moczu lub popędu nie jest normalną częstotliwością;
  • Niezdolność do zakończenia stosunku płciowego z powodu silnego bólu.

Powód nazywany jest niedrożnością naczyń i brakiem w nich wystarczającej liczby lumenów. Konsekwencje w przypadku braku leczenia mogą prowadzić do niepłodności i zakłóceń całego układu moczowo-płciowego. Często zdarza się, że trzeba usunąć poważnie zmienione żyły i stworzyć drogę objazdu dla przepływu krwi.

Żylaki macicy

Ten typ żylaków jest gorszy od innych i można go zdiagnozować. Wszystkie objawy żylakowatości macicy są podobne do poprzedniego przypadku, z dodatkiem silnego bólu w okolicy lędźwiowej. Jeśli choroba nie zostanie wykryta we wczesnym stadium, cierpią narządy macicy i przydatków.

Przyczyną powstawania żylaków macicy jest zbyt duży stężony progesteron, który łagodzi napięcie mięśni gładkich, co przyczynia się do silnego bólu. Inne powody to:

  • Różne stany zapalne na tle chirurgicznych interwencji lub krwawień;
  • Zastosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • Dziedziczny czynnik genetyczny.

Choroba w następstwie tego ostatniego zjawiska nie jest trudna do uniknięcia, jeśli wiedząc o obciążeniu dziedzicznym, regularnie poddaje się badaniu i przeprowadza niezbędne testy.

Żylaki przełyku

Spośród wszystkich typów żylaków wpływających na narządy wewnętrzne pokarm spotyka się najczęściej. Promuje powstawanie problemu patologii mięśnia sercowego, śledziony, żołądka. Symptomatologia tej choroby jest zamazana i nie objawia się we wczesnych stadiach, jednak w trakcie postępu choroby występują takie objawy:

  • Oznaczenie żylnych węzłów wokół strefy pępowinowej;
  • Częste przypadki bolesnego odbijania;
  • Upośledzenie apetytu;
  • Utrata wagi bez wyjaśnienia;
  • Czasami - objawy zapalenia wątroby typu C.

W przypadku braku pilnych środków może pojawić się krwawienie, uczucie ściskania mostka. W zaawansowanym stadium choroby z powodu znacznej utraty krwi dochodzi do anemii.

Żylaki kończyn dolnych

Najbardziej poznanym i popularnym zjawiskiem żylaków jest odbicie objawów na kończynach dolnych chorego.

Główny powód jest uważany za czynnik genetyczny - odpowiada za 60% wszystkich zgłoszonych przypadków. W tym samym czasie, kolejne pokolenie nie przechodzi choroby, ale specjalny projekt żył, który już prowadzi do odpowiednich problemów.

Inne powody to:

  • Hormonalna nierównowaga;
  • Torbielowate i inne postępujące procesy zapalne, które występują w narządach miednicy u kobiet;
  • Zaburzenia układu nerwowego;
  • Nie liczono wysiłku fizycznego;
  • Mała mobilność jako stały czynnik;
  • Niedobór odporności;
  • Należący do płci żeńskiej.

Żylaki na nogach, jako najbardziej objawowe, można rozpoznać szybciej niż inne rodzaje żylaków i szybciej reagują na leczenie.

Diagnostyka żylaków miednicy

Palpacja, czyli badanie powierzchowne, stanowi podstawę diagnozy, którą rozpoznaje się w ankiecie kontaktowej. Rozpoznanie żylaków małej miednicy wymaga zaangażowania dwóch specjalistów - flebologa i ginekologa.

Podczas odczuwania w kroczu i udach możliwe są silne odczucia związane z bólem, ale daje to tylko część ogólnego obrazu i powoduje mianowanie następujących obowiązkowych badań:

  1. Przenikliwy badanie za pomocą instrumentów ginekologicznych, wykrywa zmianę koloru ścian pochwy, określa stopień bólu z naciskiem na przydatków, sklepienia pochwy i szyjki macicy.
  2. Ultradźwiękowi przypisuje się typ złożony - ponad powierzchownym i pochwowym, co pozwala ocenić patologiczny refluks, konglomeraty uszkodzonych naczyń i pomiar przepływu krwi w żyłach.
  3. Tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego całkowicie wykluczają lub potwierdzają organiczne zmiany w narządzie macicznym.
  4. Zdjęcia rentgenowskie z kontrastem (angiografia), selektywna ovarokografia - te badania dają pełny obraz obszaru uchwyconego przez zmiany patologiczne.

Diagnostyka żylaków macicy

Ponieważ rozpoznanie żylaków macicy jest już na dość późnych etapach, podstawową miarą jest zatwierdzenie przez nią wielu skarg na chorobę. Egzamin zewnętrzny, po przeprowadzeniu wywiadu, przeprowadza lekarz w fotelu ginekologicznym przez właściwego lekarza. Nieprzyjemne odczucie lub ból jest niepokojącym objawem przy badaniu palpacyjnym, z głębokim wyczuwaniem macicy i pochwy.

Poniższe egzaminy są przepisywane na podstawie objawów ujawnionych podczas badania:

  • USG narządów miednicy;
  • Badanie dopplerowskie w procesie ultradźwięków;
  • Zdjęcie rentgenowskie z wprowadzeniem płynu kontrastowego.

Ostatni typ gromadzenia danych do badania choroby jest kategorycznie przeciwwskazany w ciąży.

Diagnoza w żylakach przełyku

Przy dużym obszarze pokrycia chorego obszaru żylaki przełyku mogą nawet spowodować śmierć pacjenta.

Dzieje się tak na ostatnim etapie choroby z ciężką utratą krwi, której często towarzyszy marskość wątroby.

Rozpoznanie choroby za pomocą zestawu następujących metod, dotyczących inwazyjności i nieinwazyjności:

  1. Ogólny test krwi wykazujący obecność płytek krwi wykazujących czynnościowe testy wątroby. Obejmuje to definicję czynnika Rh i grupy krwi, a także test wzajemnej zgodności dla 6 dawek masy erytrocytów.
  2. Badanie fibroesofagoskopii, wskazujące na źródło krwawienia;
  3. Ustalić rodzaj żylaków rzetelnie prześwietlenie przełyku z wprowadzeniem środków kontrastowych.
  4. Dopplerografia pokazuje strukturalny skład żył;
  5. Tomografia komputerowa spiralna jest stosowana jako skrajny przypadek, gdy niemożliwe jest prawidłowe rozpoznanie i określenie w trakcie leczenia.

Diagnostyka żylaków kończyn dolnych

Wraz z występowaniem układu naczyniowego na nogach, częstym obrzękiem i bólami, najpierw pojawia się autodiagnoza, ponieważ problem jest tutaj oczywisty.

Flebolog analizuje siłę zmiany, stopień zaniedbania, ale żaden, nawet doświadczony lekarz, nie wyciągnie ostatecznych wniosków, opartych jedynie na dolegliwościach i palpacji pacjenta.

Do diagnozy zaleca się egzaminy:

  1. Skanowanie dwustronne. Podczas zabiegu pacjent musi się rozebrać i położyć na kanapie. Następnie żel nakłada się na stopy pacjenta i rozpoczyna się głębokie skanowanie żył. Ta technika ma na celu dokładne określenie stanu naczyń krwionośnych w analizie i pomiarze szerokości żył, ich giętkości. Badana jest struktura zaworów. Obecność lumenów w żyłach zostaje ujawniona. Ta procedura nie wymaga specjalnego przygotowania;
  2. Skanowanie potrójne oznacza ten sam efekt przy użyciu podobnej techniki, jednak obraz jest podawany na monitor w obrazie 3D.

Często, żylakowica występuje w połączeniu z zakrzepowym zapaleniem żył, co nieuchronnie prowadzi do stwardnienia naczyń i kiełkowania w skrzeplinie i wokół nich z mocującą tkanką łączną. Następnie powstaje rekanalizacja żyły i ewentualnie jej stwardnienie. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest operacja.

Badanie dotyczące żylaków kończyn dolnych

Metody diagnostyki i analizy żylaków

Podobnie jak w przypadku każdej postępującej choroby, testy na żylaki są kluczowe. Ponieważ dolegliwości osób są zredukowane do bólów i żył na kończynach dolnych, istnieje powszechny pogląd, że żylaki na nogach, związane ze stagnacją krwi w naczyniach, są jedynym objawem choroby. Ale często testy wymagane do żylaków należy przekazać osobom, które zgłosiły się do badania gastroenterologowi, ginekologowi lub urologowi.

Jeśli podejrzewasz tę chorobę, musisz przejść szczegółową diagnozę, która obejmuje kilka kroków, od badania palpacyjnego i kończąc na poważnym badaniu sprzętu.

Podstawowe testy na żylaki

Główne informacje w diagnostyce żylaków, dają analizy laboratoryjne i testowe. Materiały do ​​badań laboratoryjnych to krew i mocz.

Krew dla wyjaśnienia lub odrzucenia diagnozy jest podawana dożylnie, najlepiej na pusty żołądek. Uzyskane wyniki mają następujące spektrum wskazań:

  • Oznaczanie grupy krwi i czynnika Rh;
  • Skanowanie biochemiczne i ogólne;
  • Oznaczanie poziomu hormonów;
  • Obecność utajonej infekcji.

Następny test - mocz - ujawnia takie wskaźniki, jak:

  • Poziom glukozy;
  • Ilość hemoglobiny;
  • Obecność ciał ketonowych, amoniaku, acetonu, bilirubiny.

Metody kontaktu, nieinwazyjne metody wnioskowania na temat stanu żył pacjenta:

  1. Test trzech przewodów. Technika ta zakłada napinanie uniesionej nogi pacjenta za pomocą ciasnych sznurków. W tym celu wybiera się trzy strefy kompresji - w środku uda, w okolicy fałdowania pachwinowego i pod kolanem.
  2. Test Pratta. Przeprowadzając tę ​​kontrolę, lekarz określa stopień porażki żył kończyn dolnych. Próbka zajmuje 15 minut i polega na ciasnym przewinięciu jednej nogi pacjenta za pomocą elastycznego bandaża, z równoczesnym ściśnięciem nogi opaską uciskową w pobliżu fałdu pachwinowego. Zabieg wykonuje się w pozycji na plecach. Następnie pacjent powinien wstać i powoli opuścić nogę z opatrunku.

Badanie ultrasonograficzne

Badanie USG może uwidocznić stan naczyń od wewnątrz. Technika ta jest konieczna od razu w kilku rozdzielczościach, i dopiero wtedy, na podstawie wzajemnego potwierdzenia uzyskanych wyników, ustala się diagnozę. Badanie przeprowadza się raz i po włączeniu wszelkiego rodzaju projekcji zajmuje około pół godziny.

Rodzaje USG w żylakach:

  • Dopplerografia. Większa dokładność podczas badania jest narażona na: dolędź podkolanowy, pachwinę, dolną część kostki. Jednocześnie ocenia się funkcjonalność zastawek żylnych i bada się lokalizację żył;
  • UASAS, czyli angioscanning, inaczej nazywany duplex. Taka przeźroczystość ujawnia etapy bolesnych powikłań i pozwala analizować ryzyko związane z możliwymi konsekwencjami.

Na podstawie wyników uzyskanych przez skanowanie aparatu USG flebolog stawia rozpoznanie jednoznaczne i leczenie rozpoczyna się natychmiast.

Grupy ryzyka

Do tej pory pochodzenie żylaków było jednoznaczne, żaden specjalista nie mógł. Dlatego etiologię choroby uważa się za czynniki, które powodują zakłócenia zaworów naczyń żylnych.

Przyczyny takich szkód obejmują:

  • Predyspozycje na poziomie genetycznym;
  • Seksualność - kobiety cierpią na żylaki pięciokrotnie częściej niż mężczyźni;
  • Ciąża i okres menopauzy u kobiet;
  • Nadmiar masy ciała;
  • Choroba cukrzycowa;
  • Uzależnienie od alkoholu i palenie;
  • Nadmierna aktywność fizyczna, przedłużone leżenie na nogach;
  • Zakłócenie kultury żywieniowej - obfitość spożywanych szkodliwych substancji;
  • Zakłócenia w przewodzie żołądkowo-jelitowym.

Ryzyko chorób żylnych jest każda osoba, której praca polega na ciężkiej pracy fizycznej, którzy są w stanie rozstrzygnąć naturę i jedzenia reżim, zmuszony przez długi czas jest na nogach z minimal, aby ruchy, a także o listę historii konkretnych chorób.

Żylaki

Nie wszystkie rodzaje żylaków zostały przebadane, co wynika z niewielkiej ilości informacji w wielu indywidualnie zanotowanych przypadkach. Wiadomo jednak, że problem rozciąga się nie tylko na znany od dawna obszar kończyn dolnych, ale także na narządy wewnętrzne, kończyny górne i wszelkie inne żyły ciała ludzkiego.

Żylaki miednicy

Żylaki w małej miednicy są wykrywane, głównie w późnych stadiach, ponieważ pierwsze objawy tego typu choroby są po raz pierwszy brane pod inne patologie.

Co do zasady, oznaki żylaków w tym obszarze są podobne do problemów ginekologii i urologii:

  • Ostry ból w dolnej części brzucha;
  • Dyskomfort podczas oddawania moczu lub popędu nie jest normalną częstotliwością;
  • Niezdolność do zakończenia stosunku płciowego z powodu silnego bólu.

Powód nazywany jest niedrożnością naczyń i brakiem w nich wystarczającej liczby lumenów. Konsekwencje w przypadku braku leczenia mogą prowadzić do niepłodności i zakłóceń całego układu moczowo-płciowego. Często zdarza się, że trzeba usunąć poważnie zmienione żyły i stworzyć drogę objazdu dla przepływu krwi.

Żylaki macicy

Ten typ żylaków jest gorszy od innych i można go zdiagnozować. Wszystkie objawy żylakowatości macicy są podobne do poprzedniego przypadku, z dodatkiem silnego bólu w okolicy lędźwiowej. Jeśli choroba nie zostanie wykryta we wczesnym stadium, cierpią narządy macicy i przydatków.

Przyczyną powstawania żylaków macicy jest zbyt duży stężony progesteron, który łagodzi napięcie mięśni gładkich, co przyczynia się do silnego bólu. Inne powody to:

  • Różne stany zapalne na tle chirurgicznych interwencji lub krwawień;
  • Zastosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • Dziedziczny czynnik genetyczny.

Choroba w następstwie tego ostatniego zjawiska nie jest trudna do uniknięcia, jeśli wiedząc o obciążeniu dziedzicznym, regularnie poddaje się badaniu i przeprowadza niezbędne testy.

Żylaki przełyku

Spośród wszystkich typów żylaków wpływających na narządy wewnętrzne pokarm spotyka się najczęściej. Promuje powstawanie problemu patologii mięśnia sercowego, śledziony, żołądka. Symptomatologia tej choroby jest zamazana i nie objawia się we wczesnych stadiach, jednak w trakcie postępu choroby występują takie objawy:

  • Oznaczenie żylnych węzłów wokół strefy pępowinowej;
  • Częste przypadki bolesnego odbijania;
  • Upośledzenie apetytu;
  • Utrata wagi bez wyjaśnienia;
  • Czasami - objawy zapalenia wątroby typu C.

W przypadku braku pilnych środków może pojawić się krwawienie, uczucie ściskania mostka. W zaawansowanym stadium choroby z powodu znacznej utraty krwi dochodzi do anemii.

Żylaki kończyn dolnych

Najbardziej poznanym i popularnym zjawiskiem żylaków jest odbicie objawów na kończynach dolnych chorego.

Główny powód jest uważany za czynnik genetyczny - odpowiada za 60% wszystkich zgłoszonych przypadków. W tym samym czasie, kolejne pokolenie nie przechodzi choroby, ale specjalny projekt żył, który już prowadzi do odpowiednich problemów.

Inne powody to:

  • Hormonalna nierównowaga;
  • Torbielowate i inne postępujące procesy zapalne, które występują w narządach miednicy u kobiet;
  • Zaburzenia układu nerwowego;
  • Nie liczono wysiłku fizycznego;
  • Mała mobilność jako stały czynnik;
  • Niedobór odporności;
  • Należący do płci żeńskiej.

Żylaki na nogach, jako najbardziej objawowe, można rozpoznać szybciej niż inne rodzaje żylaków i szybciej reagują na leczenie.

Diagnostyka żylaków miednicy

Palpacja, czyli badanie powierzchowne, stanowi podstawę diagnozy, którą rozpoznaje się w ankiecie kontaktowej. Rozpoznanie żylaków małej miednicy wymaga zaangażowania dwóch specjalistów - flebologa i ginekologa.

Podczas odczuwania w kroczu i udach możliwe są silne odczucia związane z bólem, ale daje to tylko część ogólnego obrazu i powoduje mianowanie następujących obowiązkowych badań:

  1. Przenikliwy badanie za pomocą instrumentów ginekologicznych, wykrywa zmianę koloru ścian pochwy, określa stopień bólu z naciskiem na przydatków, sklepienia pochwy i szyjki macicy.
  2. Ultradźwiękowi przypisuje się typ złożony - ponad powierzchownym i pochwowym, co pozwala ocenić patologiczny refluks, konglomeraty uszkodzonych naczyń i pomiar przepływu krwi w żyłach.
  3. Tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego całkowicie wykluczają lub potwierdzają organiczne zmiany w narządzie macicznym.
  4. Zdjęcia rentgenowskie z kontrastem (angiografia), selektywna ovarokografia - te badania dają pełny obraz obszaru uchwyconego przez zmiany patologiczne.

Diagnostyka żylaków macicy

Ponieważ rozpoznanie żylaków macicy jest już na dość późnych etapach, podstawową miarą jest zatwierdzenie przez nią wielu skarg na chorobę. Egzamin zewnętrzny, po przeprowadzeniu wywiadu, przeprowadza lekarz w fotelu ginekologicznym przez właściwego lekarza. Nieprzyjemne odczucie lub ból jest niepokojącym objawem przy badaniu palpacyjnym, z głębokim wyczuwaniem macicy i pochwy.

Poniższe egzaminy są przepisywane na podstawie objawów ujawnionych podczas badania:

  • USG narządów miednicy;
  • Badanie dopplerowskie w procesie ultradźwięków;
  • Zdjęcie rentgenowskie z wprowadzeniem płynu kontrastowego.

Ostatni typ gromadzenia danych do badania choroby jest kategorycznie przeciwwskazany w ciąży.

Diagnoza w żylakach przełyku

Przy dużym obszarze pokrycia chorego obszaru żylaki przełyku mogą nawet spowodować śmierć pacjenta.

Dzieje się tak na ostatnim etapie choroby z ciężką utratą krwi, której często towarzyszy marskość wątroby.

Rozpoznanie choroby za pomocą zestawu następujących metod, dotyczących inwazyjności i nieinwazyjności:

  1. Ogólny test krwi wykazujący obecność płytek krwi wykazujących czynnościowe testy wątroby. Obejmuje to definicję czynnika Rh i grupy krwi, a także test wzajemnej zgodności dla 6 dawek masy erytrocytów.
  2. Badanie fibroesofagoskopii, wskazujące na źródło krwawienia;
  3. Ustalić rodzaj żylaków rzetelnie prześwietlenie przełyku z wprowadzeniem środków kontrastowych.
  4. Dopplerografia pokazuje strukturalny skład żył;
  5. Tomografia komputerowa spiralna jest stosowana jako skrajny przypadek, gdy niemożliwe jest prawidłowe rozpoznanie i określenie w trakcie leczenia.

Diagnostyka żylaków kończyn dolnych

Wraz z występowaniem układu naczyniowego na nogach, częstym obrzękiem i bólami, najpierw pojawia się autodiagnoza, ponieważ problem jest tutaj oczywisty.

Flebolog analizuje siłę zmiany, stopień zaniedbania, ale żaden, nawet doświadczony lekarz, nie wyciągnie ostatecznych wniosków, opartych jedynie na dolegliwościach i palpacji pacjenta.

Do diagnozy zaleca się egzaminy:

  1. Skanowanie dwustronne. Podczas zabiegu pacjent musi się rozebrać i położyć na kanapie. Następnie żel nakłada się na stopy pacjenta i rozpoczyna się głębokie skanowanie żył. Ta technika ma na celu dokładne określenie stanu naczyń krwionośnych w analizie i pomiarze szerokości żył, ich giętkości. Badana jest struktura zaworów. Obecność lumenów w żyłach zostaje ujawniona. Ta procedura nie wymaga specjalnego przygotowania;
  2. Skanowanie potrójne oznacza ten sam efekt przy użyciu podobnej techniki, jednak obraz jest podawany na monitor w obrazie 3D.

Często, żylakowica występuje w połączeniu z zakrzepowym zapaleniem żył, co nieuchronnie prowadzi do stwardnienia naczyń i kiełkowania w skrzeplinie i wokół nich z mocującą tkanką łączną. Następnie powstaje rekanalizacja żyły i ewentualnie jej stwardnienie. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest operacja.

Dlaczego ważna jest szybka diagnoza żylaków?

Wczesna diagnoza żylaków jest bardzo ważna, ponieważ dzięki szybkiemu zapobieganiu można skutecznie zapobiegać rozwojowi choroby, w tym zmianie tkanki, która towarzyszy chorobie i jest nieodwracalna.

U pacjentów, u których nie stwierdza się objawów choroby, można ją rozpoznać po ukończeniu 18 lat.

Diagnoza jest niezwykle cenna dla kobiet przed ciążą. Usunięcie żył powierzchownych prowadzi do poprawy przepływu krwi do płodu, dzięki czemu można uniknąć niepotrzebnych powikłań w czasie ciąży, na przykład, często rozwijając zapalenie żyły powierzchniowej.

Kolejną zaletą wczesnej diagnostyki jest prawidłowe leczenie i zapobieganie uciskowi pończoch. Pacjenci otrzymujący terapię na czas i właściwą profilaktykę nie mają ryzyka rozwoju wrzodów żylnych, a następnie raka.

Cele egzaminu podstawowego

Żylaki na nogach osoby, z reguły zauważa się. Przychodzi do lekarza z konkretnym problemem. Głównym powodem takiego stanu rzeczy, zwłaszcza u kobiet, jest niezadowalający efekt kosmetyczny.

Ponadto niektórzy pacjenci zwracają się do lekarza z postępującą już chorobą układu żylnego i jego powikłaniami.

Złożoności nie zawsze odpowiadają wielkości żylaków. W kwestii wyboru środków wsparcia lub odpowiedniego leczenia flebolog może podjąć decyzję wyłącznie na podstawie szczegółowej ankiety.

Inspekcja od specjalisty ma z reguły kilka połączonych lub przeplatających się części:

  • historia medyczna i ocena ogólnego stanu pacjenta;
  • badanie pulsu, jego częstotliwość, pomiar wartości ciśnienia krwi;
  • badanie krążenia kończyn dolnych, pulsacji w tętnicach obwodowych;
  • ocena potencjalnych zmian troficznych (stan palców i paznokci, mięśni, włosów, skóry);
  • badanie żylaków kończyn dolnych wzrokowo i palpacyjnie.

Anamneza - połowa rozpoznania

Przed badaniem i podczas niego lekarz zada ci wiele pytań. Ponadto, co doprowadziło cię do niego, będzie zainteresowany faktem, że kiedy pojawią się problemy i jak się rozwinęły, zapyta on również o obecność chorób żylnych i naczyniowych w całej twojej rodzinie. Ważna jest również Twoja praca, życie osobiste i towarzyskie, wszelkie alergie, leki i wszystkie choroby, które zostały przeniesione.

Ostrożna anamneza nie jest niepotrzebnie zadawanymi pytaniami. Według starych medycznych przymierzy, właściwie stworzona historia jest w połowie drogi do diagnozy. Dotyczy to również żylaków.

Jednak niektóre pozornie oczywiste objawy nie są tak ważne. Czasami, podczas badania choroby, na pierwszy rzut oka rola nie wydaje się być związana z informacją o chorobie (na przykład w fazie cyklu miesiączkowego). Dlatego odpowiedz na pytania otwarcie i szczerze.

Co obejmuje anamneza:

  • historia rodziny i wpływ dziedziczności;
  • historia urazów nóg i miednicy;
  • choroby ortopedyczne i neurologiczne;
  • pierwsze pojawienie się żylaków;
  • ciąża;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • zabiegi chirurgiczne;
  • charakter zawodu;
  • charakter wydarzeń sportowych;
  • historia zapalenia żył lub zakrzepicy.

Badania fizyczne

Podczas badania lekarz zauważa ogólny stan ciała pacjenta. Na temat funkcji układu naczyniowego, tj. Serca, tętnic i żył, powiadomić podstawowe procedury - badanie wzroku, słuchu, palpacji i perkusji.

Rzeczywiste żylaki uważa się za stojące, gdy są wypełnione krwią. Ich liczba i rozmiar są sprawdzane przez lekarza za pomocą wzroku. W tym samym czasie można wykonać badanie palpacyjne nóg. Zwykle w tym momencie pacjent stoi na wzniesieniu, tak że jego kończyny są łatwo dostępne dla oka lekarza.

W jaki sposób przeprowadza się badanie?

W pozycji stojącej z nagimi kończynami - z przodu iz tyłu. Jeśli jest wystarczająco dużo światła.

Co jest badane?

  • typ, zakres, kształt i lokalizacja żylaków;
  • obrzęk;
  • deformacje ortopedyczne;
  • forma łuku stopy, płaskie stopy;
  • pigmentacja, stwardnienie, egzema / zapalenie skóry;
  • zmiany troficzne, w tym wrzody piszczeli;
  • możliwe zabezpieczenia w pachwinie i podbrzuszu.

Cele obmacywania

  • obie kończyny w pozycji stojącej;
  • badanie temperatury żylaków i okolic;
  • palpacja wad w powięzi;
  • pulsacja tętnic kończyn dolnych.
  • definicja pierwotnych / wtórnych żylaków;
  • sprawdzenie funkcjonalności układu żylnego;
  • określenie niewydolności poszczególnych sekcji

Testy funkcjonalne

Aby zdiagnozować stopień uszkodzenia układu żylnego, w razie potrzeby można zastosować specjalne testy oparte na stopniowym ściskaniu kończyn i kontrolowaniu prędkości wypełniania żył po osłabieniu kompresji. Przedstawienie stanu i funkcjonalności żył da i skróci ćwiczenia, składające się z wypiętrzenia skarpet lub kilku przysiadów.

Testy funkcjonalne zostały wprowadzone w praktyce na początku ubiegłego wieku. Przeprowadzono je w celu oceny prawidłowości leczenia chirurgicznego. W chwili obecnej straciły one na znaczeniu i służą jedynie jako pomocnicza ankieta.

Wśród testów funkcjonalnych należy zwrócić uwagę na:

  1. Test Schwartza. Lekarz przeprowadza badanie, dotykając żylaki lub tułowia żylaków; Palcami drugiej ręki "dotyka" fal uderzeniowych krwi. Jeżeli są odczuwalne dystalnie od uderzeń, oznacza to niedomykalność zastawki w badanym odcinku.
  2. Test Perthesa. Żyły powierzchniowe są ściskane przez pasmo gumy do pacjenta stojącego pacjenta. Jeśli podczas chodzenia zwiększa się wypełnianie żylaków, pojawia się niebieskie zabarwienie i ból, co świadczy o niedrożności układu żył głębokich.
  3. Test podeszwowy. Kiedy naciśniesz stopę w zakrzepicy głębokich żył podeszwy, pacjent odczuwa ból.

Techniki ultradźwiękowe

Głównymi metodami badań są tzw. dupleksowa ultrasonografia. Metoda służy do wyświetlania układu żylnego i przepływu krwi w nim. Dostarcza dokładnych informacji o funkcjonowaniu żył, ich możliwym rozszerzeniu i obecności refluksu.

Oprócz powierzchniowego układu żylnego widoczne są również głębokie zmiany i zmiany chorobowe (wrodzone wady rozwojowe, zmiany pozakrzepowe).

W chorobach układu żylnego, w praktyce, również, choć rzadziej, podejścia badawcze takie jak:

Badanie sonograficzne

Nieinwazyjne badanie pozwala na prezentację struktur naczyniowych, a jednocześnie na ocenę kierunku i prędkości przepływu krwi.

Dwukolorowa i tripleksowa ultrasonografia kolorowa przedstawia stan układu żylnego z wysokim stopniem niezawodności; wyświetla sygnał dźwiękowy i graficzną rejestrację przepływu krwi.

Połączenie informacji z każdego trybu umożliwia tworzenie bardziej złożonych obrazów morfologicznych i funkcjonalnych. Badanie ultrasonograficzne ocenia stopień rozwoju żylaków. W pozycji stojącej ocenia się funkcję zastawek żylnych i perforatorów.

Dwustronne skanowanie żył

Jest to nowoczesna technika diagnostyczna, która łączy ultradźwięki i doppler. Zaletą tej metody jest umiejętność diagnozowania chorób naczyniowych na najwcześniejszym etapie rozwoju.

Skanowanie dwustronne to metoda trójwymiarowego USG, która ma wysoki stopień informatywności, co jest ważne dla ustalenia przyczyny choroby i ustalenia diagnozy.

Spośród wszystkich metod badawczych, proces ten charakteryzuje się pełnym bezpieczeństwem i bezbolesnością, a także brakiem przeciwwskazań i efektów ubocznych. Aby uzyskać procedurę diagnostyczną, pacjent nie wymaga specjalnego przeszkolenia. Badanie to umożliwia:

  • wiarygodnie zidentyfikować dowolną patologię naczyniową;
  • określenie szybkości przepływu krwi;
  • określić przyczyny zmian i zaburzeń przepływu krwi.

Rheosography

Rheowasografia kończyn jest nieinwazyjnym badaniem wypełniania krwi narządami i tkankami, zgodnie z wynikami których określa się zaburzenia krążenia i zmiany w ścianach żylnych.

Flebografia

Flebografia to badanie, które pokazuje stan i przepustowość powierzchniowego i głębokiego układu żylnego.

Ma wysoką niezawodność, jest łatwy do przeprowadzenia i nie obciąża pacjenta, dlatego należy do jednej z głównych metod diagnostyki żylaków i układu żylnego jako całości.

Flebografia nie wymaga hospitalizacji, jest przewidziana w trybie ambulatoryjnym.

Gdzie w Federacji Rosyjskiej przeprowadzić ankietę i jaka jest cena?

Płatne usługi w zakresie diagnostyki żylaków są oferowane przez niektóre kliniki, w tym:

  1. Regionalne centrum flebologiczne (reprezentowany w Regionie Moskiewskim i w Tuła). Kompleksowe badanie ultrasonograficzne naczyń (żył lub tętnic) będzie kosztować od 1600 rubli.
  2. Moscow Phlebology Center. W tym MC podwójne badanie ultrasonograficzne żył kończyn dolnych kosztuje 1500 rubli.
  3. Klinika "Krodeeksperto", Moskwa. Klinika oferuje diagnostykę żylaków, kosztującą od 2500 rubli.
  4. MC Diagnostics, Moskwa. Żyły UZDG kończyn dolnych - 2100 rubli.

Darmowa diagnostyka żylaków może być przeprowadzona w kilku klinikach:

  • Moskiewskie polikliniki №129, №134, №180;
  • Szpital Miejski nr 20 i Poliklinika Miejska nr 48, St. Petersburg;
  • Poliklinika miasta Krasnodar №17;
  • Szpital Miejski nr 1, Engels (Region Saratowski), itp.

Dlaczego są obciążone żyły nóg?

Anatomiczna struktura ściany żyły charakteryzuje się wzmocnionym szkieletem mięśni i aparatem zastawki. Wydajność jest potrzebna nie tylko do opóźnienia przepływu krwi w pozycji pionowej osoby, ale także do zorganizowania jej wzrostu wbrew grawitacji w kierunku serca.

Zawory blokują prąd powrotny, aby zapobiec przepełnieniu w najodleglejszych punktach ciała. Takie "niewygodne" miejsce to golenie i stopy.

Mechanizm powstawania żylaków nóg

W wieku 40 lat organizm ludzki zaczyna syntezować tworzywa sztuczne, z których najważniejszym jest kolagen białkowy. Jest to konieczne dla dobrego tonu zastawek żylnych. Nieobecność prowadzi do utraty tonu, zwiotczenia i niemożności opóźnienia wstecznego przepływu krwi i przekroczenia masy.

Sieć żylna na nogach składa się z ich powierzchniowych naczyń leżących bezpośrednio pod skórą i głębokich żył zlokalizowanych w grubości warstwy mięśniowej.

Żylność kończyn dolnych charakteryzuje się początkowym uszkodzeniem zastawek żył powierzchownych. Zjawiska stagnacyjne przejawiają się w miejscach z rozszerzonymi cienkimi żyłami widocznymi dla oka w postaci drobnej siatki.

Dalszy rozwój wyników histopatologicznych opóźnienie w obwodzie krwi i obrzęk tkanek (przyczyną wylotu płynu poprzez żyły ściany), zaburzenia jedzenia (zmniejszenie wypływu żużla, tlenu i składników odżywczych są zatrzymywane tętnic uderzania).

Jak komplikacje są dodawane

Stagnacja krwi żylnej w nogach powoduje spowolnienie przepływu krwi w naczyniach, a to stwarza dogodne warunki do agregacji płytek (klejenia). Powstawanie skrzeplin komplikuje już zerwany dopływ krwi.

Zwiększone ryzyko rozerwania zatoru i jego przemieszczania się przez duże naczynia do serca. W obecności ludzkich wad związanych z komunikacją prawej i lewej komory, możliwe jest uderzenie zatoru w krew tętniczą i rozwój nekrotycznych zmian w narządach.

Najczęstszym współistniejącym powikłaniem jest dołączenie miejscowego zakażenia do dotkniętego obszaru ściany żylnej, po którym następuje rozwój zapalenia żył lub zakrzepowego zapalenia żył.

Przyczyny choroby

W przypadku żylaków kończyn dolnych istnieje tylko jeden niezależny od przyczyny ludzkiej - niedobór genetyczny w strukturze kolagenu. Przejawia się nie tylko w żylakach, ale także we względnie wczesnych oznakach starzenia się skóry (suchość, głębokie zmarszczki).

Inne przyczyny są związane z czynnościami i zachowaniami ludzi.

  • Zmniejszenie aktywności ruchowej lub, odwrotnie, ciężka praca fizyczna prowadzi do naruszenia tonu żył nóg.
  • Przedłużona wymuszona pozycja stojąca, siedząca w czasie pracy, powoduje stagnację krwi w nogach i naruszenie odpływu.
  • Ciąża sprzyja zwiększonemu naciskowi na narządy miednicze i duże żyły, zapobiegając odpływowi z dolnych żył.
  • Lekarze z krajów azjatyckich połączyć wzrostu żyły nóg żylaki u pacjentów z uzależnieniem od europejskiego zwyczaju siedzieć w fotelu lub na krześle zamiast pozycji na kolanach.
  • Wygodne wysokie muszle toaletowe wymagają zwiększonego napięcia mięśni ściany brzucha podczas wypróżniania, wysiłek sprzyja stagnacji w nogach. Podczas kucania akt ekskrementów jest bardziej fizjologiczny.
  • Nawyk szybkiej żywności, zmniejszenie udziału surowych warzyw i owoców w diecie prowadzi do zaparć i długotrwałego stresu.
  • Palacze narażają całe ciało na działanie nikotyny, w żyłach działa jak paraliżująca trucizna.
  • Modne buty z wysokim obcasem prowadzą do nieprawidłowego obciążenia mięśni nóg i łamią kolor żył.
  • Częste tabletkowane, hormonalne środki antykoncepcyjne, leczenie szczytowe hormonów, osteoporoza prowadzą do upośledzonej syntezy kolagenu.
  • Reklamowana bielizna ściągająca i noszenie obcisłych jeansów powoduje stagnację krwi w dolnej części ciała.

Kto powinien zostać włączony do grupy ryzyka

Biorąc pod uwagę wymienione przyczyny rozwoju patologii żył, osoby z podwyższonym prawdopodobieństwem wystąpienia choroby żylaków powinny obejmować:

  • osoby profesjonalnie związane z długoletnią pozycją stojącą lub siedzącą (sprzedawcy, nauczyciele, fryzjerzy, kierowcy, pracownicy biurowi);
  • Kobiety, które preferują wąskie dżinsy, ciągnąc bieliznę i buty na wysokim obcasie;
  • osoby zajmujące się podnoszeniem ciężarów i kulturystyką;
  • ludzie przyzwyczajeni do siedzenia "na piechotę";
  • kobiety z częstymi ciążami i porodem, a także przyjmujące hormonalne środki antykoncepcyjne;
  • Palacze, miłośnicy mocnej kawy i alkoholu;
  • cierpiące na zaparcia.

Potrzebne są środki zapobiegawcze dla tych grup ludności.

Objawy

Pierwsze objawy żylaków na nogach są zauważalne w młodym wieku. W początkowej fazie pojawiają się one ze zwiększonym obciążeniem nóg:

  • koniec zmiany są bóle stóp i nóg, zmęczenie mięśni;
  • przy ponownym treningu obrzęk stóp objawia się w szczelności butów;
  • wieczorem stopy "płoną", chcę je obniżyć do zimnej wody;
  • pająki powstają na skórze ud i podudzi.

W następnym etapie rozwija się obraz przewlekłej niewydolności żylnej, pojawiają się objawy żylnej wewnętrznej żylaki:

  • niepokojące nocne skurcze u cieląt, skurcze możliwe podczas chodzenia;
  • Na skórze stóp i łydek pojawiają się ciemne plamy, suchość i łuszczenie się;
  • pojawienie się owrzodzeń troficznych, bardzo bolesnych, o luźnych krawędziach, źle uleczalnych.

Jeśli na tle miejscowego bólu objawia się obrzęk, zaczerwienienie skóry, podwyższona temperatura ciała, należy pomyśleć o zakrzepowym zapaleniu żył.

Diagnostyka

W diagnozie zwyczajowo odróżnia się prawdziwą (pierwotną) żylicę, w zależności od uszkodzenia aparatu zastawkowego i wtórnego, wynikającego z przeniesionych urazów i guzów.

Badania wykonywane są przez chirurgów w poliklinikach, chirurgach naczyniowych, flebologach. Lekarz widzi podskórne węzły żylne, sieci naczyniowe, pigmentację skóry, powstawanie wrzodów, zapalenie skóry.

W badaniu palpacyjnym szacuje się intensywność żył powierzchniowych, gęstość ścian, wielkość lokalnych zmian, obecność skrzepliny, temperaturę skóry powyżej węzłów (objawy zakrzepowego zapalenia żył).

Ogólny test krwi pokaże początek stanu zapalnego (leukocytoza, przyspieszona ESR), tendencję do trombogenezy w koagulogramie.

USG naczyń pozwala prześledzić przepływ krwi, funkcję zastawek żylnych, aby wykryć skrzepliny.

Badanie dopplerowskie pozwala sprawdzić strukturę żył, zdiagnozować je w początkowej fazie choroby.

Metoda spiralnej tomografii komputerowej jest wykonywana z trudnościami diagnostycznymi. Daje możliwość uzyskania trójwymiarowego obrazu regionu anatomicznego, pomaga w wyborze leczenia chirurgicznego.

Leczenie żylaków nóg

Leczenie żylaków nóg lepiej rozpocząć w początkowej fazie. Aby to zrobić, będziesz musiał pomyśleć o koniecznych zmianach nawyków, żywieniu, trybie motorycznym.

Tryb

Aby nie doprowadzić do obrzęku nóg przed końcem dnia pracy, zaleca się osobom wykonującym siedzący tryb życia i "stojącym zawodom" wykonywanie fizycznych przerw lub rozgrzewek za pomocą masażu stóp w podniesionej pozycji. Kierowcy, pracownicy biurowi powinni być jak w przerwie.

Najprostsze ćwiczenia można wykonywać w pracy:

  • boso na podłodze naprzemiennie stań na skarpetkach i na piętach;
  • siedząc na krześle, podnieście nogi i wykonaj koła w jednym kierunku, potem w drugim.

Poranne ćwiczenia powinny obejmować ćwiczenia w pozycji leżącej: naprzemienne podnoszenie nóg, "rowery", drżenie z podniesionymi nogami. Nie rób ćwiczeń z przysiadem, zgiętymi kolanami.

Fani treningu siłowego powinni je odrzucić. Najbardziej pokazane jest pływanie, jazda na rowerze, turystyka.

Wybór racjonalnego żywienia

Konieczne jest ograniczenie wszystkich pokarmów, które zwiększają wagę, sprzyjają zatrzymywaniu płynów, zwiększają lepkość krwi.

Nie polecaj tłustego mięsa i produktów mlecznych, ostrych i słonych potraw, konserw, słodyczy, wypieków, napojów gazowanych.

Sposoby wspierania żył

Aby wspomóc przepływ krwi, zalecane jest noszenie specjalnych pończoch uciskowych lub golfa. Mają rozmiar, założone w pozycji leżącej na plecach.

Bieżniki z silikonowym wypełniaczem reklamowane są jako środek, który wytwarza ładunek elektryczny na powierzchni stopy.

Specjaliści zwracają uwagę na możliwy wpływ tych środków wsparcia tylko w początkowej fazie choroby. W obecności powierzchownych węzłów i obrzęku nóg ich użycie jest całkowicie bezużyteczne.

Korzystanie z leków

Leczenie lekarskie polega na przyjmowaniu preparatów z grupy "venotonicks" (Antistax, Venarus) w dawce terapeutycznej dopasowanej przez lekarza. Przyczyniają się do usuwania zmęczenia, nieprzyjemnych wrażeń w stopach, ale choroba nie eliminuje.

Do maści i żeli, zwiększających napięcie żył, należą Troxevasin, Troxerutin, Venoruton.

Do upłynniania krwi zalecane Lyoton, maść heparyna, Venolife, Curantil (maść i tabletki).

Lekarze leki zawierają co żylakowatość na tle leczenia zachowawczego, ale głównym z nich jest określona minimalnie inwazyjnych metod oddziaływania na dotkniętych żył. Skuteczność jest potwierdzona u 95% pacjentów. Poważniejsze interwencje stosuje się tylko u 5% pacjentów.

Co dotyczy operacji o małym natężeniu ruchu

Malotraumatyczne metody leczenia żylaków mogą uniknąć operacji, słusznie pierwsze w kolejności pod względem skuteczności. Nie wymagają cięcia skóry, można je wykonać w poliklinice, prawie bezboleśnie. Pacjent nie jest ograniczony warunkami pracy, ruchami. Po operacji długi okres odpoczynku nie jest wymagany.

Metoda ablacji laserowej

Przeprowadzono w znieczuleniu miejscowym. Prowadnica światła jest włożona do zespołu żylaków, a promień lasera jest aktywowany w ruchu wstecznym.

Metoda działania: wiązka powoduje poważne oparzenia wewnętrznej żyły żyły, dalsze stwardnienie. Czas interwencji wynosi około dwóch godzin. Metoda ma zastosowanie w leczeniu żył o dowolnej wielkości.

Skleroterapia

Do dotkniętej żyły wprowadza się substancję zdolną do spowodowania zapadnięcia się ścian z następującymi bliznami. Szczególnie zalecane są preparaty piankowe, które szybko i bezpiecznie wypełniają światło chorej żyły. Metodę stosuje się, gdy średnica naczynia wynosi do 1 cm, po wprowadzeniu należy przejść przez godzinę. Flebologowie zalecają kolejny miesiąc noszenia skarpet kompresyjnych.

Metoda mikrochirurgii

W znieczuleniu miejscowym wykonuje się nacięcie skóry o długości kilku mm, przez które chorą żyłę uchwyca się za pomocą haczyków, wystawia na powierzchnię skóry i wycina. Metoda nadaje się do węzłów żylnych o dowolnej wielkości i średnicy. Na miejscu nacięcia pojawi się mała blizna. 10 dni, w których musisz nosić pończochy lub pończochy uciskowe.

Metoda ablacji częstotliwością radiową

Podobnie dzieje się z laserem, ale różni się działaniem mikrofalowych częstotliwości radiowych. Ta metoda nie powoduje poparzeń tkanek, dlatego jest mniej traumatyczna niż laser. Po 30 minutach działania mikrofal, światło naczynia jest uszczelnione. Po 7 dniach rehabilitację uważa się za ukończoną. Możesz wejść do sportu.

W których przypadkach wyświetlana jest operacja

W przypadku nieskutecznego leczenia metodami zachowawczymi i niezdolności do zastosowania minimalnie inwazyjnych technik, zalecana jest chirurgia flebektomii. Pozwala na usunięcie dużych obszarów rozszerzonych żył, wiązek.

Pacjent jest hospitalizowany. Leczenie operacyjne odbywa się w znieczuleniu. Zwykle wykonuje się dwa nacięcia: w okolicy pachwiny i pod kolanem. Żyła jest obandażowana z dwóch stron, wyciągnięta i usunięta. Do nacięć są stosowane ściegi. Pacjent jest leczony przez tydzień w szpitalu. Użyj leków, które zmniejszają krzepliwość krwi. Szwy są usuwane co najmniej 7 dni później.

Flebektomia nie jest wykonywana:

  • w starszym wieku pacjenta;
  • z masywną zmianą głębokich i powierzchownych żył;
  • podczas ciąży;
  • miażdżyca naczyń nóg, cukrzyca;
  • jeśli w miejscu planowanej operacji wystąpią choroby skóry.

Metody zapobiegania

Zapobieganie żylakom nóg jest konieczne przede wszystkim dla osób z czynnikami ryzyka w zawodach.

Zaleca się chodzić więcej. Jest masaż i wzmacnianie ścian żył.

W przerwach sprzedających fryzjerów pokazano masaż stóp i goleni. Powoli wykonuje powolne ruchy w kierunku od palców po kolano i udo. Kłykcie pięści są masowane ruchem okrężnym przez środkową jamę stopy.

Autodrivers muszą wydostać się z samochodu, chodzić, rozprostować nogi. Pokazano ćwiczenia na nogi.

Modyfikacje, zanim zdobędziesz wysokie obcasy i założysz ciasne ubrania, powinieneś pomyśleć o konsekwencjach.

W domu można wykonać kąpiele kontrastowe lub prysznic dla stóp. Zastosuj okład na zmęczonych nogach z bulionami z rumianku, kasztanowca, piołunu, łopianu.

Terminowe odwoływanie się do chirurga może pozbyć się bolesnych problemów, przywrócić aktywność i ruch.

Żylaki, co to jest

Ten stan, gdy żyły pod wpływem wielu długo działających czynników znacznie się rozszerzają, wydłużają, ich ściany tracą swój ton i elastyczność.

Sytuacja ta prowadzi do niewystarczającego żylnego odpływu krwi (stagnacja i zaburzenia hemodynamiczne), powstawania zakrzepów i ich zapalenia (zakrzepowego zapalenia żył), możliwości trombozy i zakrzepicy z zatorami. Żylność w większości przypadków występuje na nogach, głównie poniżej poziomu kolana. Obserwowane są żyły powierzchniowe, które są wykrywane wizualnie i palpacyjnie w postaci zawiłych siniczych strun pod skórą.

Żylaki kończyn dolnych

Przyczyny żylaków

Czynnik dziedziczny odgrywa zasadniczą rolę w przerzedzaniu i rozszerzaniu podskórnych żył nóg. Zauważono, że żylaki występują znacznie częściej u tych, którzy mają bliskich krewnych z tym samym problemem.

Jednak dziedziczność nie jest czynnikiem bezwzględnym. Równie ważne są sytuacje wywołujące choroby. Wśród nich:

  • długie obciążenia pionowe (przedstawiciele niektórych zawodów muszą trwać długo);
  • przyjmowanie hormonów żeńskich (środków antykoncepcyjnych), przyczyniających się do przerzedzania ściany żylnej i wzrostu lepkości krwi;
  • ciąża (zmiany hormonalne i macica naciskają na główne żyły);
Ciąża może powodować żylaki
  • siedzący tryb życia;
  • znacząca otyłość.

Każdy z tych czynników może powodować żylaki, ale częściej występuje ich kombinacja. Jeśli istnieje predyspozycja i obecność co najmniej jednej z przyczyn prowadzących do wystąpienia choroby żylnej, prawdopodobne jest pojawienie się pierwszych objawów niewydolności żylnej w wieku około 30 lat i starszych. Takie objawy powinny skłonić wszystkich do zwrócenia się do lekarza profilaktycznego, który na podstawie testów potwierdza lub zaprzecza pojawieniu się patologii żylnej.

Otyłość może prowadzić do żylaków

Pierwsze oznaki żylaków

Żyłki nie rozszerzają się w ciągu jednego dnia i początkowo nie mogą się zewnętrznie manifestować w żaden sposób. Ich początkowy etap deformacji można rozpoznać tylko poprzez specjalistyczne analizy i badania.

Podejrzenie rozpoczętych żylaków pomoże takie objawy:

  • Opuchnięcie w okolicach kostki, które pojawia się pod koniec dnia i całkowicie mija rano;
  • uczucie ciężkości, lekkie pieczenie w dolnej części nóg, które pojawia się po długim stanie lub chodzeniu;
  • okresowo pojawiające się konwulsyjne skurcze mięśni stopy i podudzia.

Charakterystyczna tendencja: wieczorem stan się pogarsza i po nocy przesypia. Z tego powodu wiele osób nie zauważa początku choroby, ponieważ wierzy, że te objawy są konsekwencją zmęczenia. Zewnętrzne oznaki żył w początkowym stadium choroby mogą w ogóle nie występować. Wszystko to staje się powodem późnego odniesienia się do lekarza, gdy na pierwszym planie są defekty kosmetyczne (szczególnie jest to charakterystyczne dla kobiet).

Uczucie ciężkości, światło płonące w dolnej części nóg to pierwsze oznaki żylaków

W jaki sposób rozwija się varicose i jakie mogą być komplikacje?

Jeśli patologia nie zostanie ujawniona na początku rozwoju, będzie postępować. Stopniowo pojawiają się znaki zewnętrzne. Po pierwsze, podskórne sieci mogą pojawić się w żylakach małych naczyń rozszerzonych. Co więcej, duże żyły są wizualizowane jako opuchnięte pasma.

Objawy niewydolności żylnej nasilają się, co objawia się następująco:

  • obrzęk staje się bardziej masywny;
  • drgawki pojawiają się częściej, w tym w spoczynku;
  • Do takich wrażeń, jak wzmocnienie grawitacji i pieczenia, dołącza ból w dolnej części nóg.

Objawy te są objawami upośledzonej hemodynamiki, która jest następstwem żylnej stagnacji krwi. Nawet na tym etapie zakrzepica pojawia się w żyłach, szczególnie ze zwiększoną koagulacją (wykrywaną podczas badań krwi). Uraz żyły zakrzepowej prowadzi do zapalenia zakrzepu (zakrzepowego zapalenia żył). W wyniku zaburzeń hemodynamicznych serce cierpi. Przejawia się to w duszności, okresowym bólu za mostkiem, zmniejszonej skuteczności.

Obrzęk nóg jest przejawem stagnacji krwi żylnej

Dalszy niekontrolowany (bez leczenia) rozwój żylaków w takich powikłaniach:

  • ciężka niewydolność żylna (trwała masywna obrzęk, ból, pojawienie się owrzodzeń troficznych);
  • częste, słabo wyleczalne zakrzepowe zapalenie żył;
  • ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej tętnicy płucnej.

Wymienione warunki, prowadzące do niepełnosprawności i bardziej smutnych konsekwencji, rozwijają się z powodu zaniedbanych, pozostawionych w odpowiednim czasie żylaków. Ważne jest, aby niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w obecności rozszerzonych żył lub pierwszych objawów niewydolności żylnej opisanych powyżej. Odpowiednie leczenie niechirurgiczne na początkowych etapach umożliwia wyrównanie naczyń i zapobieganie dalszemu rozwojowi patologii. Wymaga to wczesnej, pełnowymiarowej diagnostyki, niemożliwej bez zastosowania konkretnych metod badania. Jakie testy pomogą lekarzowi wybrać właściwą taktykę prądu?

Analizy żylaków

Oprócz gromadzenia danych anamnestycznych i badań zewnętrznych, które są wystarczająco przydatne w rozwoju żylaków, nadal wydaje się dodatkowe metody badań. Dlaczego jest to konieczne?

Fakt obecności charakterystycznych powiększonych żył wskazuje na obecność choroby. Jednak bez analizy i konkretnych badań instrumentalnych niemożliwe jest określenie takich kryteriów diagnostycznych:

  • stopień naruszenia przepływu krwi;
  • stan zastawek żylnych;
  • charakter, wielkość i umiejscowienie skrzepów krwi;
  • drożność komunikacyjnych i głębokich żył;
  • skład i krzepliwość krwi;
  • tło hormonalne.

Charakterystykę krwi określają różne jej analizy (ogólne, rozwinięte, biochemiczne, dotyczące zawartości hormonów itp.). Takie badania dostarczają wielu przydatnych informacji diagnostycznych, ale ostatnie słowo dla badań instrumentalnych.

Badanie krwi - ogólne, szczegółowe, biochemiczne itp.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Poprzez żyły kończyn dolnych krew płynie w górę, to znaczy musi pokonać siłę powszechnej grawitacji. Ten prąd jest dostarczany przez ciśnienie ścięgien znajdujących się obok żył i resztkowe ciśnienie tętnicze. Przemieszczenie krwi przez żyły kończyn dolnych jest ułatwione przez "pompę mięśniową": kiedy mięśnie się poruszają, mięśnie kurczą się i kurczą żyły, popychając w ten sposób krew do góry, ponieważ przepływ wsteczny jest zasłonięty przez zastawki żylne.

Słabość warstwy mięśniowej ścian żylnych i niewydolność aparatu zastawki powodują przepływ krwi pod wpływem działania "pompy mięśniowej" w przeciwnym kierunku, to jest w dół. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia na ściankach naczyń, dalszego postępu niewydolności zastawki, poszerzenia światła żył i tworzenia się węzłów. Mięśniowe włókna żylnych ścian ulegają atrofii, praca receptorów nerwowych regulujących żylny ton jest zakłócona, co z kolei dodatkowo nasila objawy niewydolności żylnej.

Czynniki ryzyka rozwoju żylaków kończyn dolnych:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • ciąża;
  • otyłość;
  • codzienny długi pobyt w pozycji siedzącej lub stojącej;
  • czynności związane z podnoszeniem ciężarów;
  • systematyczne noszenie ciasnych ubrań, gorsetów;
  • niedożywienie z niedostatecznym błonnikiem pokarmowym i witaminami w diecie;
  • naruszenia statusu hormonalnego.

Formy choroby

Na podstawie charakterystyki objawów klinicznych wyróżnia się następujące formy żylaków kończyn dolnych:

  • segmentowa zmiana żył śródskórnych i podskórnych bez wstecznego przepływu krwi;
  • częściowe uszkodzenie żył kończyn dolnych, któremu towarzyszy patologiczny przepływ krwi;
  • rozległe zmiany naczyniowe z odwrotnym przepływem krwi przez powierzchowne żyły;
  • powszechne uszkodzenie naczyń, któremu towarzyszy patologiczny zrzut krwi przez głębokie żyły.

Etapy choroby

W 2000 r. Flebolodzy rosyjscy zaakceptowali klasyfikację choroby żylaków kończyn dolnych, biorąc pod uwagę postać choroby, stopień niewydolności żylnej, obecność lub brak powikłań. Zgodnie z nią wyróżnia się trzy stadia choroby żylaków kończyn dolnych:

  1. Etap kompensacji. Pacjenci nie składają żadnych skarg. Podczas badania jednej lub obu nóg znajdują się żyły powierzchowne.
  2. Etap subkompensacji. Pacjenci skarżą się na nocne skurcze, naruszenia wrażliwości skóry (parestezje) w nogach, uczucie raspiraniya. Wieczorem często obrzęk nóg, kostek i stóp, znikający po nocnym śnie. Podczas badania nóg, powiększone żylaki są wyraźnie widoczne.
  3. Etap dekompensacji. Do objawów opisanych powyżej dodaje się egzemę, zapalenie skóry. Skóra jest przebarwiona, sucha, błyszcząca, ściśle przylega do tkanki podskórnej.

Objawy

Obraz kliniczny choroby żylnej kończyn dolnych zależy od stopnia zaawansowania choroby. Tak więc, w fazie wyrównanej jedynym objawem niewydolności żylnej jest pojawienie się na nogach naczyniowych gwiazd (teleangiektazji).

Przejściu choroby do podskompensowanego stadium towarzyszy pojawienie się bólu w nogach, obrzęk stóp i kostek, skurcze mięśni łydek. Po odpoczynku w pozycji poziomej objawy te ustają.

Najbardziej wyraźny kliniczny obraz żylaków kończyn dolnych objawia się w zdekompensowanym stadium choroby. Ból w nogach staje się stały. Pacjenci skarżą się na swędzenie skóry, które nasila się w godzinach wieczornych i nocnych. Z biegiem czasu dochodzi do zapalenia skóry, wyprysku, ciężko gojących się owrzodzeń troficznych. Na tym etapie często występują częste objawy: zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi. Są one związane z osadzaniem znacznych ilości krwi w powiększonej sieci nóg żylnych.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby kończyn dolnych nie jest trudne. Przeprowadza się je na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych choroby i obiektywnych danych z badań.

Aby ocenić nasilenie zaburzeń hemodynamicznych, stosuje się instrumentalne metody diagnostyczne:

  • Żyłki UZDG kończyn dolnych;
  • duplex angioscanning;
  • reowasografia żył kończyn dolnych.

Leczenie

W leczeniu żylaków kończyn dolnych stosuje się następujące metody lub ich kombinacje zgodnie ze wskazaniami:

  • leczenie zachowawcze;
  • terapia sklerobójcza;
  • interwencja chirurgiczna.

Leczenie zachowawcze chorób żylnych kończyn dolnych można zalecić pacjentom we wczesnych stadiach choroby, a jego celem jest zapobieganie postępowi przewlekłej niewydolności żylnej. Jest również stosowany w podskompensowanych i zdekompensowanych stadiach choroby podczas przygotowywania pacjenta do interwencji chirurgicznej lub w przypadkach, gdy zastosowanie innych metod jest przeciwwskazane. Leczenie zachowawcze żylaków opiera się na zastosowaniu flebotoniki, noszenia dzianin kompresyjnych. Ponadto zachęca się pacjentów do regularnego angażowania się w terapię ruchową, unikania długich obciążeń statycznych.

W przypadku żylaków kończyn dolnych, nieskomplikowanych znaczącymi zaburzeniami hemodynamicznymi, można zastosować skleroterapię kompresyjną. Istota metody polega na podawaniu do chorej żyły leku, który powoduje jej skurcz. Następnie na stopie założono pończochę kompresyjną lub obandażowano stopę za pomocą bandaża elastycznego, co umożliwia utrzymanie ścian żył w stanie zapadniętym. Kilka dni później zaczyna się proces klejenia żył. Bielizna kompresyjna powinna być noszona po skleroterapii przez co najmniej półtora miesiąca, aż do powstania wystarczająco gęstych zrostów między ściankami żyły.

W zaawansowanych stadiach żylaków kończyn dolnych najskuteczniejszą metodą jest chirurgiczna. Metody wybranych technik operacyjnych dobierane są na podstawie stopnia zaawansowania choroby, jej postaci, specyfiki zaburzeń hemodynamicznych:

  • koagulacja laserowa;
  • koagulacja częstotliwością radiową;
  • miniblebectomy;
  • flebektomia.

Możliwe powikłania i konsekwencje

Powikłania żylaków rozwijają się głównie w fazie dekompensacji. Należą do nich:

  • zapalenie żyły (zapalenie rozszerzonej żyły);
  • zakrzepowe zapalenie żył (zapalenie żyły z tworzeniem się skrzepów krwi w jej świetle);
  • krwawienie z żylaków;
  • owrzodzenia troficzne;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej (PE).

Prognoza

Prognozowanie przebiegu choroby żylnej kończyn dolnych z odpowiednim leczeniem jest korzystne.

Zapobieganie

W celu uniknięcia choroby żylnej kończyn dolnych należy unikać długotrwałych obciążeń statycznych. Jeśli praca wymaga długiego pobytu w pozycji stojącej lub siedzącej, powinieneś okresowo robić przerwę na odrobinę gimnastyki lub przynajmniej chodzenia. Po godzinach pracy zaleca się położyć, dając nogom pozycję poziomą lub podwyższoną.

W profilaktyce żylaków znaczną rolę odgrywają aktywne zajęcia: sport (pływanie, jazda na rowerze, fitness), taniec, spacery itp.

Artykuły O Żylaków