Choroby tętnic VIRHOVA TRIAD opisał R Virchow

Virchow TRIAD (opisany R. Virchow) - charakteryzuje przyczyny (czynniki patogenetyczne) zakrzepów: uszkodzenie ściany naczynia, zmniejszając prędkość przepływu krwi, zwiększenie krzepnięcia krwi.

Nagłe zatrzymanie przepływu krwi w głównych tętnicach, prowadzące do niedokrwienia tkanek, jest określane jako "ostra niedrożność tętnicza". W sercu tego zespołu klinicznego najczęściej leży ostra zakrzepica i zator. § § Termin "zakrzepica" pochodzi od greckiego słowa "trombosis", czyli dożywotniego tworzenia się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych i wprowadzonego do użycia w IV wieku pne. e. Hipokrates. 1) miażdżyca, zapalenie tętnic; 2) zakrzepice pooperacyjne po operacjach na tętnicach, nakłuciach tętnic, cewnikowaniu; 3) urazy pourazowe (pęknięcia, krwiaki, tętniaki); § 4) ucisk tętnic z zewnątrz przez różne procesy patologiczne; § § 5) choroby hematologiczne (czerwienica, plamica małopłytkowa i inne); § 6) chorób zakaźnych (brzucha, tyfusu itp.).

§ Zator - mechaniczna niedrożność naczynia przez jedno lub drugie podłoże materiału spowodowane przez przepływ krwi z innych części układu sercowo-naczyniowego, oznacza "wtargnięcie", "wrzucenie". Wśród wielu odmian zator (tłuszczu, powietrza i tkanek, pasożytniczych i t. D.) największe praktyczne znaczenie mają rozdrobnione cząstki skrzepliny płucna utworzone głównie w sercu i naczyniach.

§ 1) wady rozwojowe, głównie zwężenie zastawki dwudzielnej, prowadzące do zakrzepicy wewnątrzsercowej, ≈50%; § 2) zawał mięśnia sercowego (≈15-20%) i tętniaki serca po zawale (w 30-50%); § 3) bakteryjne zapalenie wsierdzia; § 4) u 3% -4% pacjentów źródłem zatorów jest tętniak aorty brzusznej i wrzodziejące miażdżyca aorty piersiowej i brzusznej.

Objawy § 1), silny ból w kończynie § chłodzenie 2) i nagły bladość § 3) zmniejszenie powierzchni i głęboki wrażliwość na pełną narkozą w strefie niedokrwienia, §4) Funkcja naruszenie kończyn § 5) pulsacji tętnicy zniknięcie z poziomem jego zatkanie.

Klasyfikacja § Istnieją trzy stopnie niedokrwienia kończyn w ostrej niedrożności tętnic, z których każda jest podzielona na "a" i "b". W przypadku niedokrwienia 1a odczuwane jest uczucie drętwienia, zimne migotanie, parestezja, a stopień 1 b oznacza bóle. W przypadku niedokrwienia 2a dochodzi do zaburzeń wrażliwości i aktywnych ruchów w postaci niedowładu, z 2 b rozwija się splot kończyn. W przypadku niedokrwienia 3 występuje obrzęk podskórny, z 3 b - przykurczem mięśnia. Ostatecznym rezultatem niedokrwienia jest zgorzel kończyn.

§ W zatorowości, w przeciwieństwie do zakrzepicy, obserwuje się przed-stenotyczne wzmocnienie pulsacji. Na korzyść zakrzepicy powiedzą skurczowy szmer nad tętnicami dotkniętej kończyny.

§ zmniejszenie bólu i odruchowe skurcze tętnic osiągnięte przy zastosowaniu środków (morfina), promedol, blok Novocaine (periarterial, okołonerkowy, przykręgowy), środki rozszerzające naczynia (Nospanum, papaweryny, Halidorum) lepsze dożylnie -4 do 3 razy dziennie. Należy ostrzec przed lokalnym stosowaniem ciepła, które prowadzi do zwiększenia intensywności procesów metabolicznych, aktywacji enzymów proteolitycznych i zwiększenia absorpcji toksycznych produktów ze strefy niedokrwiennej. Aby poprawić ogólną hemodynamikę, dożylne glikozydy nasercowe

§ Aby zapobiec wzrostowi zakrzepu, heparynę należy podawać dożylnie w dawce 10-20 tysięcy jednostek. Efekt występuje po 10-15 minutach. Dzienna dawka leku wynosi 30-50 tysięcy jednostek, może być zwiększona do 6000 jednostek. Heparyna ma niewielki wpływ fibrynolityczny, który nie ma znaczenia praktycznego. Dlatego do lizy zatoru konieczne jest wyznaczenie czynników fibrynolitycznych i trombolitycznych. Terapia Fibrinolizinom w dawce 20 do 30 tys. Jednostki mające na celu rozpuszczenia zakrzepów, ale niestety, efekt nie był wielki, t. Aby. Neutralizuje antyplazmina krew. Dlatego też duże znaczenie mają leki, które aktywują układ fibrynolityczny ciała i pośrednio powodują lizę zakrzepów krwi. Należą do nich streptokinaza, urokinaza i celiaz. Środki trombolityczne stosuje się w razie potrzeby przez 2 -3 dni. Po zakończeniu leczenia trombolitycznego natychmiast rozpocząć wstrzykiwać dożylnie, heparynę. Taka terapia pozwala w niektórych przypadkach osiągnąć całkowitą lizy skrzeplin. Najlepsze wyniki uzyskuje się przy wczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i trombolitycznych (do 24 godzin od momentu zablokowania

§ Z wyraźnym klinicznym efektem leczenia "próbnego", które zwykle wykonuje się przez 2 -3 godziny, leczenie zachowawcze trwa do czasu całkowitego wyeliminowania zdarzeń niedokrwiennych. Kolejne leczenie zachowawcze należy prowadzić w ostrych zamknięciach tętniczych z kompensacją krążenia krwi. Jednakże maksymalne działanie jest możliwe tylko przy optymalnej dawce antykoagulanty i środki fibrynolityczne, czas krzepnięcia (8 do 12 minut) w leczeniu musi być rozciągnięty do 2, 3, 5-krotnie, wskaźnik protrombinowy (70 -100%) dopuszczalnych utrzymywano w temperaturze 30 -40%. Leczenie heparyną kontynuuje się przez 7-10 dni, leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim są przepisywane przez 2 dni przed odstawieniem, natomiast dzienna dawka heparyny jest zmniejszana o 1, 5 -2. Pośrednie antykoagulanty hamują biologiczną syntezę protrombiny w układzie siateczkowo-śródbłonkowym wątroby. Ich działanie rozpoczyna się w ciągu 18-48 godzin i trwa 2 -3 dni po anulowaniu. Pośrednie antykoagulanty stosuje się przez 2 -3 tygodnie.

Określenie - choroba zarostowa choroba tętnic n, przeważnie mniejsze, wraz skurcze tętnic troficznego rastrojstvah wreszcie martwica kończyny.

n Najistotniejszymi czynnikami w rozwoju zarostowe endarteritis egzogennych czynników: tyfus duru zatrucia ołowiem, sporyszu, nikotyna ochłodzeniu moczenie (choroba wykopu), urazowe uszkodzenie mózgu, uraz n endogennych czynników wrodzonych ciasnoty naczyń n czynników zakłócających

Kliniczne postaci chorób naczyniowych n I grupa Zakaźna forma toksyczna n II grupa naczyniowo-motoryczno-endokrynowa i rdzeniowa III grupa miażdżycowa

Symptomatologia zatarcia zapalenia wsierdzia 1. 2. 3. 4. Zespół chromania przestankowego Objawy w obciążeniach funkcjonalnych Radiografia (angiografia) Metody dopplerowskie

Podczas chorób (czteroetapowo) n N I krok - bez dolegliwości, ale do zatrzymania impuls nie został wykryty II etap - niedokrwienne: kończyn chłód, chromanie przestankowe zespół wygląd, brak impulsu, bladość stopy. n Etap III - zgorzeli: gwałtowny wzrost bólu kończyny zanik zjawiska i jego tkanek, dysplazja paznokci, brak wzrostu włosów, brak pocenia. n Etap IV - postępująca zgorzel ze zjawiskiem zatrucia.

Leczenie zachowawcze zacierania endarteritis § leczeniem wzmacniającym (usuwanie czynników prowokowanie, zrównoważonej diety, środki higieniczne, witaminę) § fizjoterapia (UVR. UHF SOLLUX, jontoforeza, powietrza i wody termalne jonoforezy z Novocaine) § Osmotherapy (dożylne i dotętnicze podawanie roztworów hipertonicznych chlorek sodu i glukozy) § rozszerzające naczynia terapii lekowej (przeciwskurczowe, ganglioplegic) § antykoagulacji

Leczenie chirurgiczne n periarterial sympatektomia (usuwanie głównej przydance naczynia dotkniętym obszarze) n operacji na układu wewnątrzwydzielniczego (adrenalektomii) nN manewrowej (autoplastyka) amputacja dotkniętej kończyny

n Choroba Buergera (zatarcie zapalenia zakrzepicy) jest zapalną chorobą układową średnich i małych naczyń krwionośnych, z elementami o charakterze autoimmunologicznym. Choroba często dotyka młodych mężczyzn, z najbardziej rozpowszechnioną chorobą w Azji Południowej, Indiach, Japonii i Izraelu. Należy zauważyć, że proces zapalny zakłóca nie tylko prawidłowe funkcjonowanie naczyń krwionośnych, ale również z powodu zaburzeń krążenia i dostarczania składników odżywczych, otaczających tkanek

n W zespole schodów objawy wynikają z kompresji nerwów lub naczyń krwionośnych lub obu z powodu zakłóceń w klatce schodowej. Mięsień schodów jest otoczony mięśniami, kośćmi i innymi tkankami. Syndrom mięśni schodów może być spowodowany jakimkolwiek schorzeniem, w wyniku którego tkanki się zwiększają lub przesuwają. Obejmuje to: zwiększenie tkanki mięśni gładkich (na przykład ćwiczeń siłowych), uszkodzenia krawędzi szyjki zbędne otrzymany po urodzeniu (kręgi szyjne), przyrost masy ciała, a w górnej części nowotworu płuc (rzadkie).

Triada z Virchow

Zakrzepica (Novolat zakrzepicy. - koagulacja starożytnego greckiego θρόμβος -. Skrzepu) - in vivo tworzenie skrzepów krwi w naczyniu do krwi, co uniemożliwia swobodny przepływ krwi poprzez układ krążenia (Dor Kananapi). Kiedy naczynie krwionośne jest uszkodzone, ciało wykorzystuje płytki krwi i fibrynę do tworzenia skrzepu krwi (skrzepliny), zapobiegając utracie krwi. W pewnych warunkach skrzepy krwi mogą tworzyć się we krwi nawet bez uszkodzenia naczyń krwionośnych. Zakrzep, który krąży swobodnie wokół całego krwioobiegu, nazywany jest embolusem. [1] [2]

Gdy skrzep obejmuje ponad 75% powierzchni przekroju poprzecznego światła tętnic, przepływ krwi (a tym samym tlenu) do tkanki jest zmniejszona tak, że objawy wykazują niedotlenienia i nagromadzenia produktów metabolicznych, w tym kwasu mlekowego. Kiedy niedrożność osiągnie ponad 90%, niedotlenienie, całkowite pozbawienie tlenu i śmierć komórki mogą postępować. Choroba zakrzepowo-zatorowa jest połączeniem zakrzepicy i jej głównego powikłania, zatorowości.

Spis treści

Przyczyny

Następujące czynniki przyczyniają się do rozwoju zakrzepicy (triada Virchow):

  • skład krwi (nadkrzepliwość lub trombofilia)
  • uszkodzenie ściany naczyniowej (uszkodzenie komórek śródbłonka)
  • charakter przepływu krwi (zastój, turbulencja)

Hiperkoagulacja

Hiperkoagulacja jest spowodowana, na przykład, przez defekty genetyczne lub choroby autoimmunologiczne. Ostatnie badania wykazały, że neutrofile odgrywają kluczową rolę w zakrzepicy żył głębokich, prowadząc wiele mediacyjnych działań prozakrzepowych. [3] [4] [5]

Uszkodzenie komórek śródbłonka

Uszkodzenie ścian naczynia może nastąpić w wyniku urazu, zabiegu chirurgicznego, infekcji lub turbulentnego przepływu w bifurkacji. Głównym mechanizmem jest wpływ czynnika tkankowego na układ krzepnięcia krwi. [6]

Zakłócenie przepływu krwi

Powoduje to zaburzenia przepływu krwi zastoju krwi, która występuje w związku z miejsca uszkodzenia przepływ krwi żylnej zastoju, które mogą wystąpić, gdy niewydolność serca [6] lub długotrwałego siedzący tryb życia (na przykład w czasie długotrwałego transportu lotniczego). Ponadto migotanie przedsionków prowadzi do stagnacji krwi w lewym przedsionku lub w lewym przedsionku i może prowadzić do zakrzepicy z zatorami. [6], rak lub złośliwych nowotworów, takich jak białaczki, może powodować zwiększone ryzyko zakrzepicy, na przykład z powodu zewnętrznych ściśnięcie naczyń krwionośnych, albo (rzadziej) ekspansji układu naczyniowego (na przykład, rakiem komórek nerkowych porośniętych żyły nerkowej). [6] Ponadto metody leczenia raka (napromienianie, chemioterapia) często prowadzą do dodatkowej hiperkoagulacji. [6]

Klasyfikacja

Oddzielne 2 formy zakrzepicy: zakrzepica żylna i zakrzepica tętnicza, każda z kolei podzielona jest na kilka podtypów.

Zakrzepica żylna

Zakrzepica żył głębokich to powstawanie skrzeplin w głębokich żyłach. Najczęściej proces ten wpływa na żyły na nogach, na przykład na żyłę udową. Trzy czynniki odgrywają ważną rolę w powstawaniu zakrzepów żył głębokich: prędkości przepływu krwi, stanu ściany naczyniowej i lepkości krwi. Klasyczne objawy zakrzepicy żył głębokich to obrzęk, ból i zaczerwienienie dotkniętego obszaru.

Zakrzep żyły wrotnej

Zakrzepica żyły wrotnej jest formą zakrzepicy żylnej, która atakuje wątrobową żyłę wrotną, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi i zmniejszenia przepływu krwi do wątroby. [7] Zwykle ma patologiczne przyczyny, takie jak zapalenie trzustki, marskość wątroby, zapalenie uchyłka lub cholangiocarcinoma.

Zakrzepica żył nerkowych

Zakrzepica żyły nerkowej znajduje się w niedrożności żyły nerkowej przez zakrzep. Prowadzi to do zmniejszenia odpływu z nerki. W takim przypadku stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe.

Zakrzepica żyły szyjnej

Zakrzepica żył szyjnych może być skutkiem infekcji, dożylnego zażywania narkotyków lub procesu złośliwego. Z powodu zakrzepicy żyły szyjnej mogą wystąpić różne komplikacje, w tym: posocznica, zatorowość płucna, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Pomimo faktu, że zwykle zakrzepicy żył szyjnych towarzyszy ostry ból w okolicy żyły, może być trudna do zdiagnozowania, ponieważ może się to zdarzyć w różnych miejscach.. [8]

Zespół Badda-Chiari

Zespół Baddy-Chiariego polega na blokowaniu żyły wątrobowej lub żyły głównej dolnej. Tej postaci zakrzepicy towarzyszą bóle brzucha, wodobrzusze i hepatomegalia. Leczenie zmienia się od terapii do interwencji chirurgicznej przy użyciu zastawki.

Zespół Pageta-Szrittera

Zespół Pageta-Szrittera to ostra zakrzepica żył głębokich barku, która zwykle powstaje z zakrzepu w żyłach podobojczykowych lub pachowych. Stan ten często pojawia się w wyniku intensywnych ćwiczeń i jest bardziej powszechny u zdrowych młodych ludzi. Mężczyźni częściej chorują na tę chorobę niż kobiety.

Zakrzepica naczyń żylnych zatok

Zakrzepica żylnych naczyń zatokowych mózgu jest rzadką postacią udaru mózgu, która występuje w wyniku zatkania żylnych zatok stałego krycia mózgu przez skrzeplinę. Objawy mogą obejmować ból głowy, zaburzenia widzenia, którekolwiek z głównych objawów udaru, takie jak osłabienie twarzy i kończyn po jednej stronie ciała. Rozpoznanie zwykle wykonuje się za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. W większości przypadków możliwe jest pełne przywrócenie. Śmiertelność wynosi 4,3%. [9]

Zakrzepica tętnic

Zakrzepica tętnicza jest tworzeniem skrzepliny w tętnicy. W większości przypadków zakrzepica tętnicza towarzyszy blaszkom miażdżycowym i dlatego jest nazywana aterotromboozą. Inną częstą przyczyną zakrzepicy tętniczej - migotanie przedsionków, które prowadzi do naruszenia przepływu krwi. Ponadto dobrze wiadomo, że kardiowersja DC z migotaniem przedsionków wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza jeśli trwa dłużej niż 48 godzin. Jeśli nie zastosujesz leczenia przeciwzakrzepowego, wówczas choroba zakrzepowo-zatorowa występuje w około 5% przypadków. Mechanizm i patogeneza choroby zakrzepowo-zatorowej po kardiowersji nie są w pełni zrozumiałe. [10] Zakrzepica tętnicza jest główną przyczyną zatorowości tętnic, która potencjalnie grozi zawałem narządu.

Udar

Udar to gwałtowny spadek funkcji mózgu z powodu upośledzonego przepływu krwi do mózgu. Może to wynikać z niedokrwienia, skrzepliny, zatoru lub krwotoku (krwawienia). W skoku zakrzepowym zwykle powstaje skrzeplina wokół blaszek miażdżycowych. Jeśli tętnica stopniowo się zatka, rozwój objawowych udarów zakrzepowych jest wolniejszy. Udar zakrzepowy można podzielić na 2 kategorie: zaburzenia w dużych naczyniach i zaburzenia w małych naczyniach. Pierwsze z nich dotyczą takich tętnic, jak tętnica szyjna, tętniczy okrąg dużego mózgu (koło Willisa). Ten ostatni może uderzyć w gałęzie kręgu Willis.

Zawał mięśnia sercowego

Zawał mięśnia sercowego jest spowodowany zawałem serca (śmierć tkanki z powodu niedokrwienia), często z powodu niedrożności spowodowanej skrzepliną tętnicy wieńcowej. Zawał mięśnia sercowego może szybko doprowadzić do śmierci, jeśli pacjent nie otrzymał w porę nagłej pomocy medycznej. Jeśli diagnoza zostanie przeprowadzona w ciągu 12 godzin po pierwszym epizodzie, rozpoczyna się terapia trombolityczna.

Inne lokalizacje

Zakrzepica tętnicy wątrobowej występuje zwykle jako powikłanie po transplantacji wątroby. [11] Zator tętniczy może również tworzyć się w tętnicach kończyn. [12]

Embolizacja

Jeśli pole Zakrzepica jest infekcja bakteryjna skrzepu krwi może przebić, a jego pozytywne fragmenty mogą rozprzestrzeniać się w całym układzie krążenia (ropnica septyczny zator), tworzenie przerzutów ropnie gdziekolwiek odpoczynku. W nieobecności zakażenia skrzepliny można zerwać i utworzyć „cykl” jako zatorów ostatecznie zapobiegania lub całkowitego zamykania naczynia krwionośnego, w przypadku braku obróbki bardzo szybko prowadzi do nekrozy (zawał) tkanek po miejsca okluzji. Jeśli nie było niedrożność tętnicy wieńcowej, zawału mięśnia sercowego może nastąpić w wyniku której komórki mięśnia sercowego nie będzie mógł działać prawidłowo z powodu braku tlenu. Ten brak tlenu może ostatecznie doprowadzić do zawału mięśnia sercowego. Jednak większość skrzepów ulega fibrynolizie, a drożność zakrzepłego naczynia stopniowo powraca.

Diagnostyka

Istnieją różne metody diagnozowania stanu układu krzepnięcia krwi.

Zapobieganie

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z heparyną najwyraźniej nie zmniejsza umieralności. Chociaż zmniejsza to prawdopodobieństwo zatorowości płucnej i zakrzepicy żył głębokich, ryzyko krwawienia wzrasta jednocześnie, stąd ogólny efekt kliniczny jest bardzo mały lub nieobecny. [13] [14]

Metody mechaniczne również przynoszą niewielkie korzyści tej grupie pacjentów, a u pacjentów z udarem są szkodliwe. [13] Dowody wskazują na zastosowanie heparyny po operacjach, w których występuje wysokie ryzyko zakrzepicy żył głębokich, ale wpływ na PE lub łączną śmiertelność jest nieznany. [15] [16] [17]

Z reguły wymagana jest analiza stosunku korzyści do ryzyka, ponieważ wszystkie leki przeciwzakrzepowe prowadzą do nieznacznego zwiększenia ryzyka krwawienia. Na przykład w przypadku migotania przedsionków ryzyko oblicza się na podstawie dodatkowych czynników ryzyka, takich jak zaawansowany wiek i nadciśnienie tętnicze, i powinno być ono większe niż małe, ale istniejące ryzyko krwawienia związanego ze stosowaniem warfaryny. [18] U osób wchodzących do szpitala zakrzepica jest główną przyczyną powikłań, a czasami śmierci. Na przykład w Wielkiej Brytanii Specjalny Komitet Zdrowia Izby Gmin dowiedział się, że w 2005 r. Roczna liczba zgonów z powodu zakrzepicy u hospitalizowanych pacjentów wyniosła 25 000 osób. [19]

W związku z tym coraz bardziej podkreśla się zapobieganie zakrzepicy. W przypadku pacjentów, którzy wchodzą do operacji, szeroko stosuje się pończochy uciskowe. Ponadto, w przypadku ciężkiej choroby, długotrwałego unieruchomienia, chirurgii ortopedycznej, profesjonalne podejście zachęca do stosowania heparyny o małej masie cząsteczkowej, mechanicznej kompresji łydki, lub (w przypadku, jeśli wszystko inne jest przeciwwskazane, a pacjent został niedawno przebytej zakrzepicy żył głębokich) filtr żylny (filtr cava) do dołu pusta żyła. [20] [21]

Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych na Kubie [22], w celu zapobiegania zakrzepicy, polycosanol można stosować w dawce 10-20 mg na dobę.

W przypadku pacjentów z niechirurgicznymi chorobami heparyna drobnocząsteczkowa jest najszerzej znana w zapobieganiu zakrzepicy [21] [23].

Leczenie

Zalecana dieta o niskim cholesterolu i leki, które przyczyniają się do obniżenia LDL:

  • statyny,
  • Kwas nikotynowy (niacyna, niacyna + laropiprant),
  • fibraty i żywice,
  • antykoagulanty - antagoniści witaminy K - zmniejszają ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Skutkiem ubocznym jest zwiększone ryzyko krwawienia, dlatego przeprowadzana jest dodatkowa kontrola INR. Odpowiedni pacjenci nadają się do samodzielnego monitorowania w domu. [24]
  • inhibitory wchłaniania cholesterolu w jelitach - polikosanol (fitostatyna) [25]. Policosanol nie zmienia krzepliwości krwi. [26] [27] [28] [29]

Triada Virchova - trzy przyczyny zakrzepicy i zakrzepowego zapalenia żył

Triada Virchowa to teoria zakrzepicy i rozwój zakrzepowego zapalenia żył.

Zgodnie z koncepcją Dr Virchow na drodze do choroby z zakrzepicą i zakrzepowym zapaleniem, ciało przechodzi przez 3 główne etapy:

  • uraz wewnętrznej ściany żyły;
  • spadek szybkości przepływu krwi żylnej;
  • zwiększona krzepliwość krwi.

Punkt pierwszy - uszkodzenie ściany naczyniowej

Uszkodzone naczynie wymaga utworzenia skrzepliny, która chroniłaby ciało przed krwawieniem. Aby utworzyć skrzeplinę, potrzebne są specjalne czynniki, które powodują krzepnięcie krwi.

W tym przypadku fibrynoliza jest hamowana. Jeśli naczynie zostało uszkodzone w stresującym stanie, możliwe staje się tworzenie skrzepliny z powodu uwolnienia adrenaliny do krwi.

Krok drugi - naruszenie krzepliwości krwi

We krwi występuje nadmierna ilość tromboplastyny ​​i trombiny, zwanych także prokoagulantami. Zakrzepica zmniejsza aktywność przeciwzakrzepową.

Szybka wewnątrznaczyniowa koagulacja krwi staje się możliwa dzięki znacznemu napływowi czynników krzepnięcia do naczynia. Reakcje w naczyniu dzieli się na 2 rodzaje: lokalne i uogólnione.

Ostatnim etapem jest spowolnienie przepływu krwi

Trzeci etap, który charakteryzuje triada Virchów, to spowolnienie przepływu krwi, a następnie jego naruszenie.

Zakrzepica przechodzi przez 2 fazy. Faza komórkowa (obejmująca apsyję, agregację i aglutynację płytek) rozpoczyna się zmianą potencjału elektrycznego ściany naczynia. Następnie komórki krwi zmieniają swój ładunek. Płytki krwi w tym przypadku uzyskują zdolność do agregacji adhezyjnej. Następna faza to osocze.

Odcięty skrzeplina może zakłócać przepływ krwi lub całkowicie zatamować naczynie. Jeśli pacjent nie otrzyma niezbędnego leczenia, rozpoczyna się martwica tkanek. Szczególnie niebezpieczny nie jest nawet sam zakrzep, ale infekcja, której może towarzyszyć jej wygląd.

Po zniszczeniu zakrzepu zainfekowane elementy mogą rozprzestrzeniać się przez układ krwionośny. W tych miejscach, w których przebywają, pojawiają się ropnie.

Czym jest zatorowość?

Termin ten odnosi się do zatkania naczyń przez zator, który przynosi prąd limfy lub krwi. W zależności od charakteru zatoru odróżnić gatunki endogenne i egzogenne. Istnieje również klasyfikacja na podstawie lokalizacji. Obejmuje to zatorowość układu żyły wrotnej, zatorowość dużych lub małych kręgów krążenia.

Zatorowość powietrzna ma źródło egzogeniczne. Występuje w przypadku uszkodzenia dużych żył. Ciśnienie powinno być bliskie zeru lub ujemne. Ma to samo pochodzenie i zator gazowy. Występuje w przypadku beztlenowej gangreny i kesonu.

Zator endogenny powstaje w wyniku rozłączenia zakrzepu, gdy jest on ropny lub aseptyczny. Ponadto rozróżnia się następujące typy zatorowości:

  1. Tkanka. Występuje, gdy występują urazy tkanek. Szczególnie niebezpieczny jest ten gatunek dla tych, którzy mieli nowotwór złośliwy. Zator w tym przypadku prowadzi do powstania przerzutów.
  2. Paradoksalne. Występuje, gdy nie występują przegrody międzykomorowe i międzyprzedsionkowe.
  3. Tłuszcz. Jeśli wątroba, miednica lub podskórna tkanka, jak również szpik kostny, są uszkodzone, krople tłuszczu mogą dostać się do krwi, co prowadzi do zablokowania naczyń krwionośnych.

Konsekwencje

Jedną z możliwych konsekwencji jest niedokrwienie mięśnia sercowego. Staje się to możliwe dzięki okluzji tętnicy wieńcowej. Wyniki niedokrwienie mięśnia sercowego w zatrzymanie funkcjonowania kardiomiocytów z braku tlenu, co z kolei prowadzi do wystąpienia zawału mięśnia sercowego.

Udar może być również konsekwencją zablokowania statku. Jest związany z niedokrwieniem, krwotokiem itp. W takich przypadkach skrzepy zwykle pojawiają się obok blaszek miażdżycowych. Przy stopniowym blokowaniu tętnicy rozwój choroby przebiega wolniej.

Embolizm prowadzi do zaburzeń troficznych, które następnie prowadzą do gangreny, jeśli pacjent cierpi na cukrzycę lub miażdżycę tętnic. Niemniej jednak, w większości przypadków można uniknąć takich konsekwencji, ponieważ drożność statku stopniowo przywraca.

Funkcje profilaktyki i leczenia

Należy zauważyć, że stosowanie heparyny nie jest w stanie zmniejszyć śmiertelności wśród pacjentów z zakrzepami. Ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej można zmniejszyć, ale prawdopodobieństwo krwawienia dramatycznie wzrasta. Oznacza to, że stosowanie heparyny nie daje koniecznych efektów klinicznych lub jest całkowicie nieobecne.

Mechanicznym metodom leczenia nie należy również dawać szczególnych nadziei. Pacjentom stosującym insulinę na ogół nie wolno ich stosować.

Aby udowodnić, że heparyna jest nieskuteczna, możliwa była pomoc pacjentom pooperacyjnym. Aby uniknąć możliwych powikłań, konieczne jest przeprowadzenie analizy korzyści i ryzyka jednej lub drugiej metody, ponieważ wszystkie leki przeciwzakrzepowe zwiększają ryzyko krwawienia.

Na przykład w przypadku migotania przedsionków ryzyko można obliczyć na podstawie dodatkowych czynników. Jeśli pacjent cierpi na nadciśnienie i jest osobą starszą, niebezpieczeństwo jest znacznie zwiększone. Stosowanie warfaryny jest również jednym z czynników, których należy się obawiać.

Szczególną wagę przywiązuje się do środków zapobiegawczych podejmowanych w stosunku do pacjentów cierpiących na zakrzepicę.

Mechaniczna kompresja cieląt stosowana jest w przypadkach, gdy pacjent niedawno cierpiał na zakrzepicę żył głębokich lub gdy pacjent jest przeciwwskazany we wszystkim innym. Jeśli pacjent wszedł do operacji, to po nim pończochy uciskowe są używane w okresie rehabilitacji.

Heparynę drobnocząsteczkową stosuje się w takich przypadkach jak chirurgia ortopedyczna, długotrwała nieruchomość lub ciężka choroba. Heparyna drobnocząsteczkowa jest również często stosowana przez pacjentów, którzy nie cierpią na choroby chirurgiczne.

Jedną z najczęściej stosowanych metod terapii w żyle dolnej dolnej jest filtr żylny (lub filtr cava). Wysoką skuteczność profilaktyczną wykazał preparat Polikozanol. Dawkowanie powinno wynosić co najmniej 10 i nie więcej niż 20 mg na dobę.

Skuteczność polikosanolu udowodniono w badaniach przeprowadzonych przez kubańskich naukowców.

Pacjenci cierpiący na zakrzepicę nie powinni spożywać pokarmów bogatych w cholesterol. Leki stosowane w celach leczniczych obejmują:

  1. Żywice i fibraty.
  2. Kwas nikotynowy.
  3. Statyny.
  4. Inhibitory wchłaniania cholesterolu w jelitach. Takie leki obejmują polikozanol. Preferowany jest ten lek przez ekspertów, ponieważ nie zmienia on krzepliwości krwi.
  5. Leki przeciwzakrzepowe. Leki znacznie zmniejszają ryzyko zakrzepicy. Jednak ich stosowanie nie wyklucza skutków ubocznych. Aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji, konieczne jest kontrolowanie wielkości INR. Jeśli pacjent jest przytomny i zdolny do samoopieki, kontrola jest również możliwa w domu.

W diagnostyce zakrzepowego zapalenia żył zaangażowane w różne metody określania szybkości krzepnięcia krwi. Może to być trombikinaza, tromboelastografia, test czasu protrombinowego, test generacji trombiny, itp.

Triada z Virchow

Choroba zwana zakrzepicą (tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych) do połowy XIX wieku pozostawała absolutnie tajemnicza. "Ta sama krew" albo zatka naczynia krwionośne - albo przebiega bez nich. Dlaczego?

Słynny lekarz Berlin i patolog Rudolf Virchow, dalszy wzrost jego kariery pracuje w klinice Charité, głęboko studiował mechanizmy zmian w składzie krwi oraz warunków zakrzepicy. Opracował trzy podstawowe zasady zakrzepicy, które zostały włączone do historii medycyny zwanej triadą Virchow-Trias.

Triada Virchow ma ogromne znaczenie dla nowoczesnej medycyny naczyniowej. Oto jego warunki:

1. Pogorszenie stanu ścian naczyń krwionośnych, zwłaszcza ich wewnętrznej warstwy (śródbłonka).

Wszelkie patologiczne zmiany, w tym uszkodzenia, są tutaj ważne. Virchow zwrócił uwagę na fakt, że skrzepliny często występują w miejscach znacznych zmian w wewnętrznej strukturze naczyń krwionośnych. Zdrowy śródbłonek jest gładki. Bolesne zmiany sprawiają, że jest szorstka. Małe grudki zakrzepów poruszają się swobodnie wraz z prądem krwi, przywiązanie do szorstkiej powierzchni śródbłonka - i wtedy w tym momencie zaczynają przylegać do siebie. Tworzy to zakrzep, całkowicie pokrywając światło naczynia.

Przyczyny zmian patologicznych w śródbłonku są bardzo różne. Często wpływ, na przykład, procesy zapalne: zapalenie żył (zapalenie naczyń), zapalenie naczyń (zapalenie naczyń), zapalenie wsierdzia (zapalenie wewnętrznej wyściółki serca).

2. Zmiany w szybkości obiegu

Virchow Stwierdzono, że często miejscach tworzenia skrzeplin są te funkcje naczyniowe, gdy krew płynie z prędkością nieprawidłową lub niewłaściwie nierównego - na przykład szybsza eliminacja w środku, powoli na krawędziach, ze względu na które tworzą się wiry. "Nienormalne" zmiany prędkości przepływu krwi są charakterystyczne dla miejsc zwężenia lub ekspansji (tętniaki, guzki żylakowe). Wiry często tworzą się w miejscach rozgałęziania naczyń krwionośnych. W konsekwencji miejsca te są najbardziej niebezpieczne pod względem zakrzepicy.

3. Zmiany w lepkości krwi

Kolejna funkcja stworzona przez Virchow: "gruba" krew wkrótce tworzy skrzepy krwi niż "płyn". Dziś pojęcia "gruba" i "płynna" krew w medycynie nie są używane. Mówią o stopniu lepkości. Różni ludzie, może się różnić. Ale dla tej samej osoby, stopień lepkości może być różny, w zależności od wielu okoliczności. Fizyczny mechanizm jest oczywisty: krew bardziej lepka powoduje brak płynu. A przyczyny niedoboru płynu, zarówno w jego niewystarczającym spożyciu, lub w nadmiernej izolacji. Jeśli dana osoba pije niewiele, jeśli przez dłuższy czas przebywa w suchym powietrzu, dostarczanie płynu jest niewystarczające. Jeśli się mocno potnie - płyn jest nadmiernie wydzielany (jest to typowe nie tylko ze względu na zwiększony wysiłek fizyczny, ale także w przypadku niektórych chorób, szczególnie jeśli towarzyszy im gorączka). Nic dziwnego, że współczesna medycyna kładzie nacisk na wystarczające i regularne spożywanie płynów, szczególnie podczas ciężkiej pracy fizycznej lub wysiłku fizycznego.

. i coś jeszcze

Rudolf Virchow dokładnie opisał przyczyny zakrzepicy - ale z punktu widzenia współczesnej medycyny jego triada nie jest "całą listą".

Nawet w tych samych warunkach fizjologicznych, krzepliwość krwi może być zmniejszona, podwyższona lub boleśnie wysoka. Zależy to od metaboliczne cechy poszczególnych hemopoezie (hematopoeza), w obecności lub braku inhibitorów krzepnięcia krwi - jak antytrombiny (antytrombiny III lub AT III)), w szczególności białka, co powoduje działanie przeciwzakrzepowe (opóźniającego krzepnięcia). Brak antytrombiny może być spowodowany zaburzeniem czynności wątroby, które syntetyzuje to białko.

Dodatkowe informacje na temat organizacji leczenia w Niemczech

Możesz otrzymać bezpłatny telefon dla siebie

Wyślij do nas e-mail Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

21) 213 Przewlekłe owrzodzenie żołądka z penetracją (do wątroby lub trzustki)

Wrzód trawienny to niezależna jednostka nozologiczna, charakteryzująca się określonym zespołem objawów klinicznych i obecnością przewlekłego owrzodzenia. Obecność przewlekłego owrzodzenia nie zawsze jest chorobą wrzodową. Dzieje się tak, gdy:

1. Insuloma (wrzód 12 pc?)

2. Marskość wątroby (przewlekły wrzód żołądka, wrzody lekarskie)

Grupy powikłań choroby wrzodowej.

1. Penetracja - w ścianie znajduje się przebity defekt i pokrywa go ściana innego organu.

2. Perforacja - otwór przelotowy wylewa zawartość do jamy brzusznej

II. Zmiany zapalne

IV. Połączone powikłania Jeśli rak rozwija się w miejscu raka, nie jest to powikłaniem, to jest EXODUS.

Opis: Powierzchnia jest gładka, w kolorze szarym.

Wewnętrzna powierzchnia jest nierówna z powodu pól żołądkowych.

22. 216 - Zapalenie wyrostka robaczkowego

zapalenie wyrostka robaczkowego - pojawił się rodzaj ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, który opiera się na ropiejących, ale nie niszczących zmianach.

Opis wyrostek robaczkowy znacznie zwiększone rozmiary, jego średnica jest większa niż 1 cm, przekrwienia błony surowiczej, matowa powlekane zielonkawo-szarej ropne powłoki włóknikowe. Po odcięciu od światła występu występuje zawartość ropopochodna.

Komplikacje: Postęp klęski porażki z jej przejściem na destrukcyjne formy zapalenia wyrostka robaczkowego (gangrenous, gangrenous-perforating);

Miejscowe i szeroko rozpowszechnione zapalenie otrzewnej (surowiczy-włóknikowy lub ropny);

Pileflebitis - ropne zapalenie i zakrzepica żył wątroby;

Kończyn naciek - związek omentum pętle jelita cienkiego i ściany brzusznej między zmodyfikowanym okrągłym dodatku do ograniczenia swobodnego jamy brzusznej;

Ropień wyrostka robaczkowego - ropne wytapianie wyrostka robaczkowego w ograniczonej przestrzeni;

Ssakalna sepsa i wstrząs septyczny są ogólnoustrojowym rozprzestrzenianiem się mikrobów pyogennych we wszystkich narządach i tkankach z rozwojem poważnych zaburzeń ich funkcji.

23. 241 - Ciąża rurowa

Opis: Światło w rurce jest powiększone, wypełnione skrzepami krwi.

24. 272 ​​- Martwiąca dławica piersiowa

Opis: Migdałki są powiększone, ich powierzchnia jest nierówna, brudno-szary, występuje wiele ognisk martwicy i małe owrzodzenie.

Martwicze dławica piersiowa błony śluzowej migdałków.

Martwica dusznicy bolesnej jest charakterystyczna dla chorób zakaźnych (szkarlatyna, błonica itp.)

powikłania: 1. paratonzilljarnyj lub zagłębochnyj ropień 2. migdałki migdałków 3. martwica migdałków, krwawienie

25) 288 - Perełki Ricket

- Na styku chrzęstno-kostnych odcinków żeber pogrubiających

- Nie ma wyraźnej granicy między chrząstką a tkanką kostną

- Nie ma wyraźnej granicy między chrząstką a tkanką kostną

Teoria ( Strukov i Serov) - wstawiam, ponieważ w ogóle nie przeszli tematu

Krzywica - hypoid lub awitaminoza D.

Klasyfikacja. Istnieje kilka rodzajów krzywicy:

1) klasyczna forma u dzieci w różnym wieku (od 3 miesięcy do 1 roku - wczesne krzywicy; od 3 do 6 lat -późne krzywica);

2) krzywica zależna od witaminy - choroba dziedziczna z autosomalnym recesywnym rodzajem przenoszenia;

3) krzywica oporna na witaminę D - choroba dziedziczna zależna od płci (chromosom X);

4) krzywica u dorosłych lub osteomalacja. Najwięcej uwagi poświęca się klasycznej formie krzywicy u dzieci i krzywicy u dorosłych.

Etiologia. Przyczyna krzywicy jest zredukowana do niedoboru witaminy D. Ta niewydolność może być spowodowana:

2) niedobór promieniowania ultrafioletowego, który jest niezbędny do powstania w organizmie witaminy D3;

3) małe spożycie witaminy D wraz z pożywieniem;

4) naruszenie wchłaniania witaminy D w jelicie;

5) zwiększone zapotrzebowanie na witaminę z jej normalnym spożyciem do organizmu;

6) przewlekłe choroby nerek i wątroby, w których powstaje aktywny metabolit witaminy D3 - 1,25 (OH) 2 D3. W przypadku niedoboru witaminy D u dorosłych to najważniejsze złego wchłaniania witamin z powodu zaburzeń przewodu pokarmowego i zwiększonego zapotrzebowania na witaminę D, takich jak w okresie ciąży, nadczynność tarczycy, kwasica nerek, etc.

Patogeneza. Podstawą choroby leży głębokie zaburzenia metabolizmu wapnia i fosforu, które prowadzi do zakłóceń w zwapnienie osteoidnoi tkanki, która traci swą zdolność do gromadzenia się fosforanu wapnia. Jest to do pewnego stopnia wyjaśnione przez fakt, że w krzywicy treść w

krew nieorganicznego fosforu (hipofosfatemia), intensywność procesów oksydacyjnych w tkankach maleje, rozwija się kwasica. W przypadku krzywicy metabolizm białek i lipidów jest również zaburzony, a kwasy tłuszczowe działają rikstymulująco.

Anatomia patologiczna. U dzieci zwczesne krzywicy zmiany są najbardziej widoczne w kościach czaszki, na skrzyżowaniu chrzęstno-kostnych odcinków żeber i w sekcjach metepiakularnych długich kości cylindrycznych, tj. w najbardziej intensywnie rosnących odcinkach szkieletu. W kościach czaszki, zwłaszcza w okolicy ciemieniowej potylicznej, są zaokrąglonezmiękczanie - craniotabes, aw rejonie przednich i ciemieniowych guzków znajdują się okostne narośla -osteofity. Głowa dziecka nabiera kształtu czworokątnego(caput quadratum). Wielkość fontaneli gwałtownie rośnie, zamykają się późno. Na styku chrzęstno-kostnych odcinków żeber pojawiają się zgrubienia (szczególnie widoczne z wewnętrznych powierzchni 6, 7, 8 żeber), zwanekulki rachityczne. Epiphyses o długich rurkowych kościach stają się pogrubione -rozklekotane bransoletki. Zmiany morfologiczne szkieletu w krzywicy są związane przede wszystkim z zaburzeniamienchondralne tworzenie kości z nadmiernym tworzeniem się osteoidu i naruszeniem zwapnienia w rosnącej kości. W dziedziniekostnienie enchondalne ostro rozszerza strefę wzrostu. Strefa wzrostu chrząstki przekształca się w "strefę krzywą", której szerokość jest proporcjonalna do nasilenia krzywicy. W rejonie kostnienia endochondralnego występuje nadmiar tkanek chrzęstnych i osteoidalnych; ten ostatni nie podlega zwapnieniu. Komórki chrząstki są rozmieszczone losowo. Tkanka Osteoid gromadzi się nie tylko enchondrycznie, ale także endo- i okostno, co prowadzi do powstawania osteofitów. Warstwa korowa trzonu jest przerzedzona przez resorpcję kości lakunarnej, staje się mniej elastyczna i łatwo zakrzywiona. W związku z nadmiernym tworzeniem tkanki osteoidalnej, która nie jest zdolna do zwapnienia, następuje spowolnienie tworzenia pełnej kości. Czasami powstają mikropęknięcia poszczególnych wiązek kostnych, które wraz z kośćmi kostnymi ujawniają się na rentgenogramie w postaci stref oświeceniowych (strefa locznika).

Kiedy późne krzywica U dzieci dominują zaburzenia nieendochronne, orazendosteal tworzenie kości. Kości, zwłaszcza kończyny dolne i miednica, są zdeformowane, zmienia się kształt klatki piersiowej, kręgosłup.

Z wczesną i późną krzywicą, niedokrwistością, powiększoną śledzioną i węzłami chłonnymi, mięśniami atonowymi, szczególnie ścianą brzucha i jelit.

Z krzywicą dorośli (osteomalacja) zmiany w kościach wiążą się z brakiem zwapnienia nowych struktur kostnych w wyniku nadmiernego tworzenia się tkanki kostnej.

Komplikacje pacjenci z krzywicą dzieci to zapalenie płuc, zaburzenia jedzenia, ropne infekcje.

26) 295 - Rak żołądka w kształcie spodka

-formacja, która ma zaokrąglony kształt, czasem osiągając duży rozmiar

-z białawymi krawędziami w kształcie walca

-owrzodzenie w centrum

-Dno wrzodu może być sąsiadującym narządem, w którym rośnie guz

-Walec ma pagórkowatą powierzchnię i nierówną wysokość

VIRKHOVA TRIADA

R. L. K. Virchow. Gesammelte Abhandlungen zur wissenschaftlichen Medicin. Frankfurt nad Menem, 1856.

Encyklopedyczny słownik psychologii i pedagogiki. 2013.

Zobacz, co to jest "VIRKHOVA TRIAD" w innych słownikach:

Medycyna - I Medycyna Medycyna to system wiedzy naukowej i działań praktycznych, których celem jest wzmocnienie i zachowanie zdrowia, przedłużenie życia ludzi, zapobieganie i leczenie chorób człowieka. Aby wykonać te zadania, M. bada strukturę i...... Encyklopedię Medyczną

Anatomia patologiczna infekcji wewnątrzmacicznych - Zakażenia wewnątrzmaciczne są chorobami zakaźnymi, które są wynikiem infekcji ante lub wewnątrznaczyniowej. Spis treści 1 Ogólne pytania dotyczące doktryny infekcji wewnątrzmacicznych 1.1... Wikipedia

Zakrzep - Ten artykuł powinien być vikifitsirovat. Uzupełnij go zgodnie z zasadami artykułów... Wikipedia

Zakrzepica - Ten artykuł zawiera tekst przetłumaczony z artykułu Thrombosis z... Wikipedia

Zatorowość tętnic płucnych - Zakrzepica zatorowa tętnic płucnych TK skrzepliny zakrzepowo-zatorowej... Wikipedia

WYSTĘPOWANIE OSTRYCH ARTERIES - kochanie. Ostre zatkanie tętnic ostrych zaburzeń krążenia odległych od miejsca zamknięcia tętnicy przez zator lub zakrzep. Warunek uważany jest za pilny. Proksymalnie i dystalnie do miejsca okluzji normalny przepływ krwi jest zaburzony, co prowadzi do...... Directory of Diseases

Zakrzep żył - Zakrzepica - choroba naczyń krwionośnych, w której w naczyniu tworzy się skrzep (zakrzep). Chociaż zakrzepica może wystąpić we wszystkich naczyniach, zwykle odnosi się do zakrzepicy żył (zakrzepica żylna). Objawy W zależności od lokalizacji, rodzaju i...... Wielkiej Encyklopedii Medycznej

Co obejmuje triada Virchow - mechanizm i przyczyny powstawania zakrzepu

Co powoduje zakrzepy krwi w naczyniach, które są zagrożone?

O procesie tworzenia się skrzepów w ciele słyszałem być może, każdy z nas. Jednocześnie bardzo niewiele osób wie, z czego powstają skrzepy i dlaczego to zjawisko niesie zagrożenie dla ludzkiego życia.

I to właśnie te struktury - główną przyczyną zawału serca i udaru mózgu, jak i martwiczych niedokrwienia jelit, zator płucny, zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, choroby żylaków i innych.

Zakrzepica jest bardzo częstą przyczyną nagłej śmierci osób w różnym wieku. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, czym są i skąd pochodzą, aby nie dopuścić do ich edukacji w czasie.

Powszechny zakrzep to nic innego jak zakrzep krwi, składający się z krwi, fibryny, cholesterolu.

Najczęstsze formacje powstają w żyłach kończyn dolnych, rzadko w jamach serca i małych naczyniach jamy brzusznej.

Z czego powstają skrzepliny i czym one są? Co pomoże ustalić obecność skrzepów w naczyniach i jak pozbyć się zakrzepów? Odpowiedzi na te i inne pytania pomogą znaleźć poniższy artykuł.

Jak powstają zakrzepy krwi?

Naukowcy udowodnili, że od czasu do czasu pojawiają się skrzepy w co drugim mieszkańcu naszej planety. Ale dzięki harmonijnej pracy układu koagulacji i antykoagulantu, formacje te spontanicznie rozpuszczają się nie powodując szkód dla zdrowia ludzkiego.

Na czym właściwie składają się skrzepy w naczyniach krwionośnych?

Państwo, gdy zmieniają się właściwości reologiczne krwi, powstaje z różnych powodów, wśród których istnieje kilka głównych grup:

  • Zakaźne procesy zapalne w organizmie, które wpływają na syntezę fibryny i aktywują ogromną liczbę enzymów, które mogą powodować lizę komórek krwi i jej zagęszczenie;
  • uraz, w tym złamania, łzy więzadeł, rozległe stłuczenia i tym podobne;
  • interwencje chirurgiczne, a także poród naturalny;
  • patologie pozanaczyniowe, w tym choroby serca, otyłość, hiperglikemia, patologie onkologiczne;
  • wielokrotny dożylny wlew leków;
  • długotrwałe stosowanie leków, które skraplają krew;
  • reakcje alergiczne, procesy autoimmunologiczne.

Przyczyny powstawania skrzepów

W trakcie licznych badań naukowcom udało się potwierdzić wpływ na reologiczne właściwości krwi trzech głównych czynników, które są zdolne do wywoływania mechanizmów patologicznego tworzenia skrzeplin. W medycynie zjawisko to znane jest jako triada Virchowa. Istnieją powody, dla których powstają skrzepy:

  1. Uszkodzenie ściany naczynia. Mechanizm tego procesu może zmieniać się w szerokich granicach, ale najczęściej prowadzi do pęknięcia naczynia, korozja jego ściany złóż miażdżycowych, co powoduje pocienienie powłoki błony wewnętrznej zapalne choroby tętnic i żył, utrata elastyczności, zwiększenie ciśnienia krwi w naczyniu, i tym podobne.
  2. Łamanie reologicznych właściwości krwi z tendencją do zwiększania krzepliwości krwi. Zwiększona krzepnięcia spowodowane w większości przypadków klinicznych wzrost liczby płytek krwi i krwinek czerwonych w strumieniu krwi, co wpływa na szybkość tworzenia się skrzepliny i zdolności do tworzenia skrzepów okładzinowych. Ponadto, zwiększona liczba elementów krwi umożliwia wzrost już utworzonego zakrzepu i wzrost jego średnicy. Rzadziej dochodzi do zaburzeń krzepnięcia spowodowanych zmianami w układzie hormonalnym człowieka. Ten problem jest szczególnie ważny dla kobiet, które zapobiegają niechcianym ciążom poprzez przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Takie tabletki znacząco wpływają na równowagę żeńskich hormonów płciowych, a także całkowicie zmieniają metabolizm w organizmie.
  3. Stagnujące zjawiska. Stagnacja krwi w kończynach dolnych u ludzi, którzy zmuszeni są spędzać godziny w pozycji siedzącej lub leżącej, prowadzi z reguły do ​​powstawania zakrzepowych skrzepów, które mostkują światło naczyń krwionośnych.

Kto jest zagrożony?

Przyczyny powstawania zakrzepów krwi określają kilka kategorii potencjalnych pacjentów, u których występują zaburzenia krzepliwości krwi.

Ponadto, aby myśleć o zdrowiu swoich naczyń krwionośnych i podejmować działania mające na celu zapobieganie zakrzepicy, należy przestrzegać następujących kategorii populacji:

  • ludzie starsi, którzy mają historię obecnego niedokrwienia mięśnia sercowego, przemijający atak niedokrwienny mózgu, przewlekła niewydolność żylna, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego;
  • pacjenci onkologiczni;
  • kobiety w ciąży, które naruszyły syntezę naturalnych antykoagulantów i spowolniły przepływ krwi przez naczynia, często cierpią na zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych;
  • chirurgiczne pacjentów szpitali, którzy przeszli operację na żyły i narządów miednicy, które mogą prowadzić do stagnacji w jamie brzusznej oraz zaburzenia przepływu krwi w kierunku od dolnych do serca;
  • ludzie przyjmujący leki, które mają właściwość zwiększania lepkości krwi i tworzenia skrzepów krwi;
  • pacjenci po urazach, którym towarzyszyły krwawienia i utrata krwi, lub przeżyli wielokrotne uszkodzenia tkanek miękkich z powstawaniem krwiaków;
  • kobiety i mężczyźni prowadzą siedzący tryb życia, w którym następuje spowolnienie metabolizmu i rozwija się ten lub inny stopień otyłości;
  • przedstawiciele rodzin, u których taka choroba już wystąpiła;
  • miłośników tłustych potraw, alkoholu, produktów mącznych o podwyższonej zawartości substancji, które sprzyjają zwiększeniu ilości szkodliwego cholesterolu we krwi.

Biorąc pod uwagę wszystkie przyczyny zakrzepów krwi w naczyniach, łatwo jest wyciągnąć logiczny wniosek.

Zapobiegania chorobom związanym z zaburzeniem czynności krzepnięcia, można za pomocą prostych środków, mających na celu normalizacji tryb i jakość zaopatrzenia, zwiększenie aktywności ruchowej i zużycia pochodzenia naturalnego i sztucznego zapobiegawczego dawkach antykoagulantów.

Rodzaje zakrzepów krwi w zależności od mechanizmów ich rozwoju

W procesie formowania wszystkie skrzepliny przechodzą pewne etapy rozwoju, w zależności od przebiegu i kierunku, w którym pomiędzy całkowitą liczbą skrzepów krwi są wydzielane:

  • białe skrzepy krwi lub grudki z płytek krwi (tworzone powoli, głównie w naczyniach włosowatych);
  • czerwone skrzepy krwi, erytrocyt (powstają bardzo szybko z opóźnionym przepływem krwi w żyłach);
  • biało-czerwone mieszane skrzepliny (zlokalizowane głównie w jamach serca oraz w tętniaku aorty);
  • skrzepy hialinowe (w małych naczyniach narządów klatki piersiowej i jamy brzusznej występują skrzepliny, w których ilość osocza przekracza liczbę komórek krwi).

W zależności od wielkości i umiejscowienia zakrzepu w stosunku do światła naczynia odróżnić:

  • skrzeplina ścienna lub skrzep przymocowany do ściany, obejmujący nie więcej niż połowę światła naczynia krwionośnego;
  • zatykanie światła naczynia krwionośnego skrzepliny, zajmujące więcej niż połowę wewnętrznej średnicy żyły lub małej tętnicy;
  • postępujący, szybko rosnący skrzep krwi w trakcie przepływu krwi może dotrzeć do zbiorników gromadzących żyły;
  • kulista grudka - skrzep ciemieniowy lewego przedsionka, który bardzo często zrywa się, blokując prześwit naczyń krwionośnych w trakcie przepływu krwi;
  • Rozszerzony zakrzep występuje z reguły w tętniaku aorty, a po odłączeniu całkowicie zatrzymuje przepływ krwi.

Funkcje diagnostyczne

Bez względu na przyczynę zakrzepicy, u wszystkich pacjentów z rozpoznaniem ryzyka stwierdza się zakrzepicę, która pozwoli na ustalenie choroby w początkowych stadiach rozwoju i podjęcie działań w celu jej wyeliminowania.

Współczesna diagnoza zakrzepicy obejmuje kilka etapów:

  • diagnostyka laboratoryjna z koagulogramem, badanie krwi, oznaczanie obecności D-dimerów (jest w stanie podać obiektywną ocenę ilościowego składu krwi, określić obecność w niej fragmentów zaniku skrzepu i tym podobne);
  • instrumentalne ustalenie obecności zmian od strony ściany naczynia i rzeczywistego zakrzepu, który realizowany jest za pomocą ultradźwięków, diagnostyki rentgenowskiej, rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej.

To pozwala nam rozważyć patologiczny proces z punktu widzenia jego etiologii i przeprowadzić leczenie mające na celu wyeliminowanie czynników, które prowokują tworzenie się skrzepów krwi.

Główne metody leczenia patologii

W zależności od tego, jakie skrzepy pojawiają się u pacjenta, lekarz decyduje o wyborze tej lub innej taktyki leczenia.

Obecnie zakrzepica żył powierzchownych jest eliminowana za pomocą technik terapeutycznych w warunkach ambulatoryjnych.

Podczas gdy pacjenci z głębokimi żyłami wymagają szczegółowej diagnozy, hospitalizacji i intensywnej opieki, która często jest chirurgiczna.

Terapia lekowa realizowana jest za pomocą leków pacjenta, które rozrzedzają krew, wzmacniają ściany naczyń krwionośnych, eliminują objawy miejscowego zapalenia.

Leczenie operacyjne jest zalecane tylko osobom ze ścisłymi wskazaniami, które cierpią na niewyrównane procesy patologiczne związane ze zwiększoną koagulacją krwi.

Pacjenci mogą zostać poproszony, aby ominąć (rejon zamiennik) statki trombektomia (usunięcie skrzepliny), implantacja filtra cava (specjalny filtr, który zapobiega promocji skrzepów do serca i płuc), angioplastyki żylnej (chirurgiczne usunięcie pojemnika maszyn wada) i tym podobne.

Jakie jest główne niebezpieczeństwo?

Powstawanie zakrzepów w naczyniach jest bardzo niebezpiecznym procesem dla normalnego funkcjonowania organizmu człowieka, co może prowadzić do rozwoju stanów nagłych, często prowadzących do śmierci. Oprócz tego, że skrzepy krwi spowalniają główny strumień krwi, są również przyczyną:

  • utajona zakrzepica, gdy skrzepy migrują przez ciało i najczęściej osadzają się w sercu, powodując jego dysfunkcję lub nagłe zatrzymanie;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej, która występuje w wyniku zablokowania trombusa jednego lub więcej naczyń płucnych, co w praktyce klinicznej objawia się zawałem płuc lub asystolią.

Zakrzepica żył kończyn dolnych jest niebezpieczna z powodu wystąpienia zespołu pozakrzepowo-żyłowego.

Jak wiadomo, z czasem skrzepy mają zdolność rozpuszczania się, podczas której uwalniana jest duża liczba produktów ich rozpadu, co katastroficznie wpływa na zastawki żylne, niszcząc ich strukturę.

Dysfunkcja aparatu zastawki żył kończyn dolnych prowadzi do niewystarczającego przepływu krwi, zwłaszcza w dolnej części nóg, wraz z rozwojem obrzęku, żylaków, limfostazy i tym podobnych.

Konsekwencje zakrzepicy

Konsekwencje zakrzepicy mogą być różne. Biorąc pod uwagę jego znaczenie jako mechanizmu hemostatycznego w ostrym urazie, któremu towarzyszy krwawienie, zakrzepica powinna być postrzegana z ogólnych pozycji biologicznych jako zjawisko adaptacyjne.

W tym samym czasie zakrzepica z różnymi chorobami (miażdżyca, cukrzyca, itp.).

) mogą towarzyszyć ciężkie powikłania spowodowane ostrymi zaburzeniami krążenia w strefie zakrzepłego naczynia.

Rozwój martwicy (zawał, zgorzel) w zbiorniku zakrzepłego naczynia jest ostatnim etapem zakrzepicy.

Powstawanie skrzeplin powoduje reakcję organizmu, która ma na celu wyeliminowanie zakrzepu i przywrócenie przepływu krwi w uszkodzonym naczyniu krwionośnym. Istnieje kilka mechanizmów do tego:

* Liza skrzepliny (fibrynolizy), prowadząca do całkowitego zniszczenia zakrzepu, jest idealnym korzystnym wynikiem, ale jest bardzo rzadka. Fibryna, która stanowi skrzep, jest niszczona przez plazminę, która jest aktywowana czynnikiem Hagemana (czynnik XII), gdy aktywowana jest wewnętrzna kaskada krzepnięcia krwi;

* Organizacja i rekanalizacja zwykle występują w dużych skrzepach krwi. Powolnej lizie i fagocytozie zakrzepu towarzyszy proliferacja tkanki łącznej i kolagenizacja (organizacja);

* petryfikacja zakrzepu jest stosunkowo korzystnym wynikiem, który charakteryzuje się odkładaniem się soli wapnia w skrzeplinie;

* septyczny rozkład zakrzepu jest niekorzystnym wynikiem, który pojawia się, gdy zakrzep jest zakażony krwią lub ścianą naczynia.

Wynik końcowy zakrzepicy może być aseptyczne (enzymatyczna autolityczne) organizacji topnienia (wymiana resorpcja przez tkanki łącznej), rekanalizacji septycznego (ropny), temperaturze topnienia.

Ta ostatnia jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ sprzyja sepsynemii i powstawaniu wielu ropni w różnych narządach.

Zakrzepica odgrywa kluczową rolę w rozwoju różnych powikłań sercowo-naczyniowych.

W patogenezie chorób niedokrwiennych i narządów organizmu człowieka - choroby wieńcowej serca (CHD), niedokrwienia mózgu, zgorzel kończyn i inne zaburzenia krwi, narządów i tkanek - czołowy zajmowanego przez zapalnej i miażdżycowych uszkodzeń naczyń z zaburzeniami integralności błony spowolnienia przepływu krwi, zaburzenia równowagi układy koagulujące i antykoagulacyjne oraz naruszenie parametrów reologicznych krwi. W przypadku uszkodzenia różnej etiologii śródbłonka naczyniowego jest tworzenie skrzepu, a tym samym krytycznego zwężenia naczyń krwionośnych lub całkowitego zamknięcia (częściowe lub całkowite zatkanie). Wiodącą rolę w zaburzeniach parametrów reologicznych krwi odgrywa stan skupienia trombocytów i erytrocytów.

а) zjawisko adaptacyjne;

b) rozwój martwicy w dorzeczu zakrzepłego, unieśmiertelnionego we krwi naczynia;

c) zaburzenia troficzne z późniejszym rozwojem zgorzeli kończyn w miażdżycy, cukrzycy, zatarcie zapalenia pęcherzyka.

Wartość zakrzepicy określa się przez:

Przyczyny powstawania zakrzepów wewnątrznaczyniowych w połowie XVIII wieku zostały sformułowane przez wybitnego niemieckiego patologa Rudolfa Virchowa, który również zaproponował termin embolizm.

Zakrzep powstaje w wyniku uszkodzenia ściany naczyniowej, spowolnienia przepływu krwi i zmiany składu samej krwi. Czasami jest tylko jeden powód.

We wszystkich trzech przypadkach tworzenie się skrzepliny jest nieuniknione.

Żyły są raczej delikatnymi i łatwymi do czyszczenia formami anatomicznymi. Ich ściany są znacznie cieńsze niż tętnice o tej samej średnicy. Ciśnienie krwi w żyłach jest znacznie niższe, więc warstwa środkowa (mięśniowa) jest słabiej rozwinięta.

Żyły są mniej odporne na kompresję z zewnątrz i na urazy, są łatwo zaangażowane w proces zapalny, nawet bez udziału mikroorganizmów.

Ponadto żyły mają zastawki, których uszkodzenie i stagnacja krwi w obszarze ich lokalizacji przyczyniają się do powstawania zakrzepów krwi.

Znacznie trudniejsze niż w tętnicach i przepływ krwi przez żyły. Na tętnicach krew przepychana jest przez silne skurcze lewej komory. Z nóg i dolnej połowy ciała krew wraca do serca od dołu do góry, wbrew sile grawitacji.

Co przyczynia się do tego trudnego procesu? Przede wszystkim - praca mięśni. Ich regularne skurcze podczas chodzenia i ćwiczeń powodują ściskanie głębokich żył. Zawory w żyłach umożliwiają przepływ krwi tylko do serca.

Ten mechanizm, zwany pompą mięśniowo-żylną, pełni rolę drugiego obwodowego serca żylnego. Jest to bardzo ważne dla normalnego funkcjonowania krążenia.

Pomóż przywrócić krew do serca podciśnienia, które występuje w jamie klatki piersiowej podczas ruchów oddechowych przepony i ścian klatki piersiowej, a także pulsacji przeniesienia tętnic leżących obok żył.

Utrzymanie krwi w stanie płynnym zapewnia równoczesna praca ogromnej liczby złożonych mechanizmów biochemicznych.

Utrzymują dokładną równowagę między układem koagulacji a układem przeciwzakrzepowym krwi.

Istnieje wiele typowych sytuacji dobrze znanych lekarzom, w których zaburzony jest zarówno przepływ krwi żylnej, jak i układ krzepnięcia.

Na przykład, podczas każdej operacji chirurgicznej, duża ilość tromboplastyny ​​tkankowej, substancji, która stymuluje krzepnięcie krwi, dostaje się do krwiobiegu z tkanek. Im cięższa i szersza operacja, tym większe uwalnianie tej substancji. To samo dzieje się z obrażeniami.

Mechanizm ten powstał w starożytności, a bez niego ludzkość, jako gatunek biologiczny, po prostu nie przetrwałaby.

Ale ten mechanizm ochronny często może odgrywać rolę negatywną, ponieważ stwarza u operowanych pacjentów warunki wstępne do powstania skrzeplin w układzie żylnym.

Częstość zakrzepicy po zabiegu na narządach jamy brzusznej może sięgać 25-40%. Przy złamaniach stawu biodrowego, protetycznego stawu kolanowego i stawu biodrowego zakrzepica w głębokich żyłach nóg rozwija się u 60-70% pacjentów.

Najpoważniejszym problemem są żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe w czasie ciąży. Faktem jest, że ciało kobiety przygotowuje się z wyprzedzeniem na poród, a tym samym na utratę krwi.

Od wczesnych etapów ciąży aktywowany jest układ krzepnięcia krwi. Zmniejsza napięcie żył z powodu ogólnego zmiękczenia tkanki łącznej. Dolna żyłka główna i żyły biodrowe są ściskane przez rosnącą macicę.

W związku z tym wszystkie elementy triady Virchow i łatwo powstaje zakrzepica.

Nawet położnicy-ginekolodzy nie zawsze dostrzegają to niebezpieczeństwo, często rozważając obrzęk kończyn dolnych (jeden z głównych objawów zakrzepicy) jako powikłanie ciąży, związane z naruszeniem nerek.

Ostra zakrzepica żylna może komplikować stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Leki te wydają się oszukiwać ciało kobiety, "przekonując" go, że ciąża już nadejdzie, a hemostaza reaguje oczywiście poprzez aktywację układu krzepnięcia.

Chociaż farmakolodzy i stara się zmniejszyć zawartość hormonów, głównie estrogenów w tych preparatach, częstość zakrzepicy żylnej (a tym samym możliwość wystąpienia zatorowości płucnej) u kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne, co najmniej 3-4 razy wyższe niż te, kto ich nie akceptuje. Szczególnie duże jest ryzyko zakrzepicy u kobiet palących, ponieważ tromboksan jest uwalniany przez działanie nikotyny, silnego czynnika krzepnięcia.

Aktywnie promuje zakrzepicę i nadwagę.

Zakrzep żylny jest częstym powikłaniem w nowotworach złośliwych i łagodnych. U pacjentów z nowotworami z reguły zwiększona jest krzepliwość krwi.

Wynika to najwyraźniej z tego, że ciało pacjenta jest przygotowywane z wyprzedzeniem do przyszłego rozpadu rosnącego guza.

Często zakrzepica żylna działa jako pierwszy kliniczny objaw rozpoczętego procesu nowotworowego.

Zakrzepica. Główne przyczyny zakrzepicy. Standardowe i specyficzne objawy zakrzepicy. Prawidłowe rozpoznanie, zapobieganie i leczenie zakrzepicy

Zakrzepica - stan żył (często kończyn dolnych), w którym tworzy się jeden lub więcej zakrzepów krwi, naruszając przepuszczalność tych naczyń. Chorobie tej często towarzyszy stan zapalny ściany naczynia. Zakrzepica występuje pierwotnie (flebothrombosis) i wtórna (zakrzepowe zapalenie żył).

Podstawową cechą charakterystyczną jest delikatne przywiązanie zakrzepu do ścian żył. W przypadku zakrzepicy wtórnej skrzeplina jest trwale przymocowana do ściany naczynia i obserwuje się również zapalenie wewnętrznej żyły żyły. Najczęściej pacjenci mają połączenie zakrzepicy żylnej i zakrzepowego zapalenia żył.

W krajach rozwiniętych ta podstępna choroba dotyka naczyń jednej osoby na tysiąc osób powyżej czterdziestki. Czym jest podstępność tej choroby żył? Zakrzep, który zablokował światło naczynia o 75%, zmniejsza dopływ krwi do tkanek, prowadzi do niedoboru tlenu, zaburzenia metabolizmu.

To z kolei pociąga za sobą nagromadzenie kwasu mlekowego. A jeśli światło jest zamknięte skrzepliną ponad 90%, prowadzi to do niedotlenienia i śmierci komórki.

Ten stan zakrzepicy żył głębokich zagraża rozwojowi komplikacji, które są niebezpieczne dla życia pacjenta i wymaga pilnej opieki medycznej.

Zakrzep wycięte ścianki żył może spaść do naczyń płuc i zamykać światło tętnicy płucnej, co grozi martwicy płuc lub nagłej śmierci. Zakrzep, który dostanie się do naczynia mózgowego, może wywołać udar, co również prowadzi do niepełnosprawności lub śmierci.

Przyczyny zakrzepicy

Skrzep krwi (skrzeplina) powstaje w wyniku naruszenia składu krwi, zmian w charakterze przepływu krwi lub stanu ścian naczyń krwionośnych.

Są to trzy składniki, tak zwana triada Virchowa, rosyjski naukowiec, naruszenie co najmniej jednego z nich prowadzi do powstania zakrzepu. Z jakiegoś powodu lepkość krwi może wzrosnąć.

Jeśli taka krew, poruszając się w żyłach, napotyka przeszkodę na ich powierzchni, powstaje mały zakrzep. To z kolei powoduje stan zapalny ściany żylnej i tworzenie nowych skrzepów krwi. Zwiększona koagulacja krwi może być wrodzona.

Przepływ krwi może spowolnić z różnych powodów. Najczęściej powodem tego jest długi czas siedzenia, stania, leżenia, co prowadzi do stagnacji i zwiększonej krzepliwości krwi.

Powodem powstawania skrzepu krwi może być operacja w żyłach, ciężki uraz, rozległe oparzenia, choroby zakaźne i onkologicznych, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Potencjalne czynniki ryzyka

Warunki rozwoju zakrzepicy mogą być:

- Ciąża i poród;

- Choroba serca lub naczyń.

Objawy zakrzepicy

Jeśli skrzep krwi nie zatka całkowicie naczynia krwionośnego, objawy zakrzepicy mogą być całkowicie nieobecne. Tak więc choroba występuje w prawie połowie przypadków. Często zakrzepica jest wykrywana dopiero po pojawieniu się powikłań.

U pacjenta zakrzepica może objawiać się pojedynczym objawem lub połączeniem kilku objawów choroby. Możliwe bolesne odczucia, gdy palpacja żyły, która utworzyła skrzeplinę.

Obrzęk całej nogi lub dolnej części, w zależności od rozprzestrzeniania się zakrzepicy, jest charakterystycznym objawem choroby. Ból dotkniętej kończyny może pękać.

Powierzchowne żyły są opuchnięte, skóra może być niebieskawa. Pacjent może być zaniepokojony ciężarem lub uczuciem ciepła w nogach. Być może zaczerwienienie, zwiększona wrażliwość skóry stopy.

W przypadku ostrego zakrzepowego zapalenia, temperatura ciała może wzrosnąć do 39 stopni.

Rozpoznanie zakrzepicy

Aby postawić prawidłową diagnozę można flebologa. Początkowo lekarz przeprowadza badanie fizykalne: badanie, badanie dotykowe.

Objawy zewnętrzne - obrzęk, zmieniony kolor skóry na dotkniętej chorobie kończynie, prowadzą do hipotezy zakrzepicy. Nie wystarczy zdiagnozować to, konieczne są różne badania.

Doskonała baza techniczna, która ma flebologię, pozwala na dokładną ocenę przepływu krwi żylnej i diagnozuje zakrzepicę żył.

Wykonuje się badanie krwi, które określa poziom D-dimeru we krwi. Po wystąpieniu ostrej manifestacji zakrzepicy w ciągu tygodnia poziom D-dimeru przekracza normalną wartość. Zakrzepica informacyjna diagnozuje flebografię.

W żyłę wprowadza się specjalną substancję kontrastową, za pomocą której podczas badania można zbadać wszystkie żyły i zdiagnozować zakrzepicę, wizualnie określić lokalizację skrzepliny.

Ważnym miejscem w wykrywaniu zakrzepicy jest skanowanie duplex - specjalny rodzaj USG, który pozwala zobaczyć skrzeplinę w żyle żyły. W razie wątpliwości stosuje się również rezonans magnetyczny.

Rheowasografia kończyn dolnych pozwala ocenić stan mikrokrążenia.

Leczenie zakrzepicy

Po ustaleniu przyczyny choroby, stopnia jej rozwoju, lekarz określa metodę leczenia. Uwzględniany jest także wiek pacjenta. Wszyscy pacjenci z zakrzepicą wykazują ścisły odpoczynek w łóżku.

Jeśli badanie wykazało, że skrzep jest mocno przytwierdzony do ściany naczynia i nie ma zagrożenia jego rozdzielenia, leczenie zachowawcze przeprowadza się za pomocą leków. W przypadku, gdy istnieje ryzyko pęknięcia skrzepliny, wówczas wraz z lekiem stosowane są również zabiegi chirurgiczne.

W leczeniu stosuje się leki, które zmniejszają krzepliwość krwi i przeciwdziałają wzrostowi istniejących zakrzepów krwi. W tym samym czasie regularnie monitoruje się liczbę krwinek, aby uniknąć przedawkowania, a następnie krwawienia.

W przypadku tych funduszy istnieje wiele przeciwwskazań, które lekarz musi koniecznie wziąć pod uwagę. Ze szczególną uwagą, lekarz prowadzący podchodzi do wyboru dawkowania funduszy, dla każdego pacjenta jest indywidualny.

Jeśli leki nie przyniosły spodziewanych rezultatów, a pacjentka wykazywała oznaki zgorzeli (nekrozy tkanki nogi), stosuje się leczenie wewnątrznaczyniowe (donaczyniowe). Zakrzep zostaje rozpuszczony lub usunięty z żyły za pomocą cewnika wprowadzonego przez małe nacięcie wewnątrz uszkodzonego naczynia.

Inną opcją leczenia endowaskularnego jest instalacja filtra cava. Jest również przez małe nacięcie wstrzyknięte do naczynia i zainstalowane w świetle żyły głównej dolnej.

Filtr Cava zapobiega przenikaniu zakrzepów krwi z żyły nogi do innych narządów znajdujących się powyżej. Może być umieszczony tylko na okres zwiększonego ryzyka zakrzepicy lub na całe życie.

Zastosowanie tej metody przedstawiono przede wszystkim tym pacjentom, którzy mają przeciwwskazania do stosowania leków, które zmniejszają krzepliwość krwi.

Usunięcie skrzepliny (trombektomia) służy do wykluczenia zgorzeli nogi. Przed i po operacji, kurs leczenia lekami, które zapobiegają zwiększonej krzepliwości krwi. Zmniejsza to ryzyko nawrotu zakrzepicy.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

Profilaktyka zakrzepicy

Najbardziej prawdopodobny rozwój zakrzepicy to okres pooperacyjny i długotrwałe leżenie w łóżku. Dlatego należy pamiętać, że należy przestrzegać wszystkich zaleceń lekarzy. Reszta łóżka, pokazana po pewnej interwencji chirurgicznej, musi być ściśle przestrzegana.

Jeżeli z różnych powodów dana osoba jest zmuszana do kłamania przez dłuższy czas, konieczne jest zapewnienie mu odpowiednich warunków. Nogi powinny być okresowo uniesione, aby ograniczyć przepływ krwi do nich.

Masaż kończyn dolnych, wykonalne ćwiczenia fizyczne pomogą również w utrzymaniu prawidłowego krążenia krwi, zapobiegną stagnacji krwi. Niebezpieczne ostre zmiany od dużego wysiłku fizycznego na stopach do długiego odpoczynku są niebezpieczne.

To musi wziąć pod uwagę sportowcy: przed wysiłkiem - koniecznie rozgrzewka, po - stopniowe przejście do odpoczynku.

Bardzo skuteczne w zakresie profilaktyki są spacery, pływanie, jazda na nartach i jazda na rowerze.

Buty na wysokich obcasach, skarpetki lub pończochy z bardzo ciasną gumką - wszystko to szkodzi naszym nogom.

Ludzie, którzy zmuszeni są siedzieć lub stać przez dłuższy czas, powinni okresowo zmieniać nogi, obracać nogami i stawać na miejscu.

Aby zapobiec zakrzepicy, lepiej nie angażować się w saunę, uważaj na kąpiele gorące.

Nadmierna waga zwiększa ciśnienie żylne, dlatego, aby zapobiec zakrzepicy, waga powinna być utrzymana w normie.

W czasie ciąży zaleca się noszenie specjalnej koszulki kompresyjnej.

Mechanizm powstawania zakrzepu i przyczyny zakrzepowo-zatorowej

Układ sercowo-naczyniowy >>>> Mechanizm powstawania zakrzepów krwi i przyczyn zakrzepicy z zatorami

Mechanizm powstawania skrzepliny jest tworzony przez samą naturę w celu "naprawy" uszkodzonych naczyń. Proces zwany trombogenezą zakrzepica.

Znaczenie tego procesu polega na przeprowadzeniu nieodwracalnej denaturacji białek i elementów krwi (płytek krwi i erytrocytów) w celu hermetycznego zamknięcia miejsca uszkodzenia.

Charakterystyczną cechą zakrzepów krwi jest fakt, że są one przymocowane do ściany naczynia krwionośnego, mają warstwową, kruszącą strukturę i szorstką powierzchnię.

Cały projekt skrzep jest przeznaczony do utrzymania przepływu krwi, a jego silna przyczepność do naczynia w normalnych warunkach nie zapewnia jego oddzielenia.

Mechanizm tworzenia skrzepliny

Jeśli naczynie krwionośne zostanie uszkodzone, substancje, które hamują procesy antyagregacyjne (to znaczy procesy, które zapobiegają krzepnięciu krwi) w danym miejscu krwi, zaczynają być uwalniane z jego ściany.

W tym samym czasie płytki krwi zaczynają się zmieniać i rozpadają, a prokoagulanty (trombina i tromboplastyna) są wydzielane do krwi, co pomaga w krzepnięciu krwi.

Pod działaniem trombina Febrinogen (białko wpływające na szybkość sedymentacji erytrocytów) przekształca się w fibrynę, która tworzy skrzep jako sieć włókien.

Komórki tej sieci zbierają komórki krwi: agregowane płytki krwi, leukocyty i erytrocyty. Projekt staje się gęstszy z czasem. Proces zakrzepicy dobiegł końca, a "wyciek" krwi został wyeliminowany.

Przyczyny powstawania skrzepu mogą być różne

  • Fizyczne uszkodzenie ścian naczyń - urazy mechaniczne, uraz elektryczny;
  • Chemiczne uszkodzenia ścian naczyniowych;
  • Wpływ endotoksyn mikroorganizmów;
  • Interwencje chirurgiczne na dużą skalę;
  • Poród;
  • Zaburzenia fizjologiczne - miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie, alergie;
  • Emisje adrenaliny hamują syntezę prostaglandyn (prostaglandyna spowalnia koagulację krwi), przyczyniając się w ten sposób do zakrzepicy;
  • Naruszenie systemu przygnębiające krzepnięcie krwi, a także naruszenia układu, który katalizuje krzepliwość krwi;
  • Przyjmowanie preparatów hormonalnych (na przykład środków antykoncepcyjnych);
  • Palenie przyczynia się do powstawania nikotynowego tromboksanu - silnego regulatora krzepnięcia krwi;
  • Proces pojawiania się nowotworów (rozwój łagodnych i złośliwych nowotworów) sprzyja powstawaniu skrzeplin;
  • Siedzący tryb życia przyczynia się do niedostatecznego krążenia krwi i może powodować zatorowość płucną lub zakrzepicę żylną.

Konsekwencje zakrzepicy

Niekontrolowany proces zakrzepicy powoduje wiele chorób:

  • Niedokrwienie serca
  • Udar niedokrwienny mózgu
  • Rozwój zakrzepowego zapalenia żył
  • Zgorzel z kończyn
  • Zapalenie i arterioskleroza naczyń krwionośnych
  • Spowolnienie przepływu krwi
  • Naruszenia reologii krwi (cechy jakościowe krwi)

    Czynniki przyczyniające się do oddzielenia skrzepu od ściany naczynia

    Naruszenie elastycznych właściwości naczyń prowadzi do rozwoju ich kruchości, co oznacza, że ​​ścianka naczynia nie jest w stanie utrzymać skrzepu wystarczająco mocno. Może dojść do naruszenia integralności ściany naczyniowej w miejscu przyłączenia skrzepliny.

    Ponieważ skrzeplina jest stale myta krwią i, pozostając na ścianie naczynia, podlega ciągłej oporności na przepływ krwi, jakościowe cechy krwi, które wywierają nacisk na skrzeplinę - płynność i lepkość krwi - mają szczególne znaczenie. Im wyższa płynność krwi, tym łatwiej jest zmyć skrzep krwi, omijając go. Im wyższa lepkość krwi, tym trudniej zakrzepowi wytrzymać ciśnienie krwi w naczyniu.

    Jest coś takiego - "Pływający" skrzeplina. Taki zakrzep jest połączony ze ścianą naczynia punktowo i stale chwieje się w przepływie krwi.

    Każdy gwałtowny ruch: kaszel, głęboki oddech, śmiech, napięcie mięśni przy podnoszeniu ciężaru może oderwać go od miejsca i wrzucić go do krwioobiegu.

    Istnieją specjalne metody badania sprzętu, aby dowiedzieć się, które z zakrzepów może być niebezpieczne - koagulogram, angiologia ultrasonografii, sonoelastografia.

    Wynikiem oderwania skrzepu od naczynia jest zator - zamknięcie światła naczynia.

    Jeśli mały naczynko jest zatkane, to w najgorszym przypadku kończy się zgorzelem kończyn, w naczyniu krwionośnym, które wystąpiło choroba zakrzepowo-zatorowa, ale jeśli naczynie krwionośne dostarczające krew do serca lub mózgu jest zatkane, rezultatem końcowym będzie martwica i śmierć całego organizmu.

    Przeczytaj inne artykuły:

    Nasza grupa jest w VKontakte! ->

    Ostrożnie, zakrzepica!

    Zwykle proces tworzenia skrzepliny jest konieczną reakcją organizmu, która chroni nas przed dużą utratą krwi.

    To z jego naruszeniem wiąże się z taką dziedziczną chorobą jak hemofilia, w której każde zadrapanie zamienia się w niebezpieczne krwawienie.

    Z tego samego powodu osoby cierpiące na poważne problemy z wątrobą, w których syntetyzuje się czynniki krzepnięcia, skarżą się na siniaki dosłownie z dowolnego dotyku.

    Ale jest jeszcze jedna skrajność: nadmierna aktywność układu krzepnięcia krwi, w której powstałe skrzepy zagrażają ludzkiemu życiu i zdrowiu.

    Sinister Triad

    Termin "choroba zakrzepowo-zatorowa" został wprowadzony prawie półtora wieku temu, gdy w połowie XIX wieku niemiecki patolog Rudolf Virchow sformułował czynniki wywołujące wewnątrznaczyniową koagulację. Klasyczna triada Virchowa obejmuje główne czynniki prowadzące do powstania skrzepu w świetle żyły:

    ⦿ zmniejszona prędkość przepływu krwi;

    ⦿ zmiana właściwości reologicznych krwi w kierunku zwiększenia krzepliwości;

    ⦿ uszkodzenie śródbłonka (wewnętrznej powierzchni) ściany naczynia.

    Najczęstsze przyczyny zmniejszonego przepływu krwi w sieci żylnej można nazwać żylakami, aw kanale tętniczym - zmianami miażdżycowymi ścian tętnic.

    Ryzyko zakrzepicy wzrasta wraz z długotrwałym leżeniem w łóżku, unieruchomieniem gipsowych uszkodzonych kończyn, a także operacjami chirurgicznymi (szczególnie w znieczuleniu ogólnym).

    Czasami istnieje dziedziczna predyspozycja do rozwoju zakrzepicy, w której zaburzona jest równowaga w pracy układu krzepnięcia lub antykoagulacji krwi. Inną częstą przyczyną zakrzepicy są zmiany stanu hormonalnego, w szczególności z powodu ciąży lub doustnych środków antykoncepcyjnych.

    Poważne konsekwencje zakrzepicy

    Gdy skrzeplina blokuje znaczną część światła tętnicy, podaż tkanek krwi (a tym samym tlenu) zmniejsza się tak bardzo, że rozpoczyna się nagromadzenie toksycznych produktów przemiany materii i pojawiają się objawy niedokrwienia. Przy zamknięciu ponad 90% światła ze względu na brak tlenu dochodzi do śmierci komórki.

    Zakrzepica żył kończyny prowadzi do naruszenia żylnego odpływu, zapalenia żyły - zakrzepowego zapalenia żył, a rozległa zakrzepica może być utrudniona przez rozwój gangreny.

    Długofalową konsekwencją przenoszonej zakrzepicy jest także występowanie przewlekłej niewydolności żylnej, której objawy, w zależności od stadium choroby, różnią się od obrzęku i ciężkości nóg do pojawienia się owrzodzeń troficznych.

    Alarmujące znaki

    Objawy zakrzepicy żył powierzchownych:

    ⦿ czułość w trakcie żylnego tułowia.

    Objawy zakrzepicy żył głębokich:

    ⦿ silny, rozrywający ból;

    ⦿ obrzęk kończyny;

    ⦿ sinica skóry;

    ⦿ tkliwość mięśni, która zwiększa się wraz z ruchem.

    Lokalizacja skrzeplin w żyłach głębokich jest znacznie bardziej niebezpieczna niż zakrzepica żył powierzchownych.

    Jednocześnie zakrzepica jest przebiegłością: czasami przebiega prawie bezobjawowo lub z niewielkimi objawami.

    Ale przy najmniejszych oznakach tej choroby natychmiast skonsultuj się z lekarzem - w niektórych przypadkach konto trwa kilka godzin.

    Śródbłonek naczyniowy jest barierą fizjologiczną i pełni rolę kluczowej struktury odpowiedzialnej za zapobieganie tworzeniu się zakrzepicy żylnej.

    Duże znaczenie mają substancje przeciwzakrzepowe, które syntetyzują śródbłonek. Ponadto aktywuje fibrynolizę (proces odwrotnego rozkładu skrzepliny), hamuje procesy trombogenezie i agregację płytek.

    W procesie agregacji płytki krwi "sklejają się" i zaczyna się tworzenie skrzepliny.

    Zablokowanie zakrzepu tętnic wieńcowych prowadzi do naruszenia dopływu krwi do mięśnia sercowego, a zakrzepica jest jedną z najczęstszych przyczyn zawału mięśnia sercowego.

    A gdy zakrzep tętnicy mózgowej jest zablokowany, powstaje ostre zaburzenie krążenia mózgowego - rozwija się udar niedokrwienny.

    Strasznym powikłaniem zakrzepicy żylnej jest tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa płuc (PE), która może wystąpić w przypadku odcięcia całego skrzepliny lub nawet jej niewielkiej części. Następnie, przy przepływie krwi, zakrzep wchodzi do tętnicy płucnej lub jej gałęzi, zatykając światło naczynia.

    Vatolina Tatyana Vladimirovna, cms, chirurg kardiochirurgiczny

    W identyfikacji stanów z wysokim ryzykiem zakrzepicy (migotanie przedsionków, choroby zastawek serca, żylaki kończyn dolnych, etc.) możemy przepisać leczenie, którego celem jest zapobieganie powstawaniu nowych skrzepów krwi i wzrost już istniejących.

    Ryzyko zakrzepicy gwałtownie wzrasta u osób starszych. Szczególnie podstępną chorobą jest żylak, w którym dochodzi do zaburzenia przepływu krwi od laminarnego do turbulentnego.

    Leczenie polega na przyjmowaniu leków z grup antyagregantów i antykoagulantów (po prostu - rozrzedzenie krwi), które wymagają obserwacji klinicznej i okresowego monitorowania laboratoryjnego.

    Do chwili obecnej najczęstszym lekiem z tej serii jest kwas acetylosalicylowy w postaci chronionej na żołądek, na przykład Cardiomagnet.

    Ludzie starszego pokolenia pamiętają i nadal uciekają się do sprawdzonej metody - hirudoterapii, która od dawna znana jest ze swoich cudownych właściwości (jednak, jeśli nadgorliwy, istnieje ryzyko anemii).

    Pacjenci z wysokim ryzykiem zakrzepicy poddawani są regularnym badaniom, w tym laboratoryjnym badaniom krwi (w tym koagulogramowi - zestawowi wskaźników układu krzepnięcia krwi), a także USG żył kończyn dolnych.

    Zakrzepica

    Zakrzepica (miejscowa zakrzepica) to miejscowe tworzenie się skrzepu krwi, który całkowicie lub częściowo zamyka światło naczynia i powoduje krążenie krwi, niedokrwienie lub martwicę narządu.

    Rozwój zakrzepicy może powodować zawał mięśnia sercowego, zakrzepowe zapalenie żył, udar niedokrwienny itp. W sercu zakrzepicy są trzy czynniki: spowolnienie przepływu krwi, zmiana w funkcjonalnym stanie układu krążenia i uszkodzenie ściany naczyń krwionośnych.

    Uszkodzenie ściany naczynia krwionośnego jest funkcjonalne i strukturalne. Uszkodzenie funkcjonalne może wystąpić z powodu stresu, w tym przypadku proces powstawania skrzepliny powoduje adrenalinę.

    Uszkodzenia strukturalne powstają w wyniku urazu, zatrucia lub infekcji. Stan funkcjonalny układu krążenia może ulec zmianie z powodu upośledzenia krzepnięcia krwi, które występuje pod wpływem różnych czynników.

    Rozszerzanie się żył i skurcz tętnic powoduje stagnację krwi i naruszenie przepływu krwi, któremu towarzyszy również wzrost zakrzepicy.

    Jest tak zwana triada Virchow - 3 czynniki przyczyniające się do pojawienia się zakrzepicy:

    Tworzenie zakrzepu występuje w 5 etapach:

    1. uszkodzenie ściany naczynia, prowadzące do aktywacji homeostazy;

    2. aspiracja małopłytek do uszkodzonego obszaru;

    3. stężenie dużej liczby płytek krwi w miejscu uszkodzonego miejsca;

    4. Komponent tworzenie ludzkiego układu krzepnięcia krwi - przez trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen (białka w osoczu krwi) w nierozpuszczalną fibrynę, tworząc przędzę, w której komórki krwi są zatrzymywane, szczególnie płytek krwi;

    5. Aktywna redukcja zakrzepu, w wyniku której staje się gęsta.

    Istnieje kilka rodzajów zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie występuje najczęściej - zakrzepica żył obwodowych, zakrzepica jest mniej powszechne w układzie tętniczym, przyczynia się do upośledzenia ukrwienia w dowolnym miejscu tkanek, które mogą następnie opracować martwicy.

    Zakrzepowe zapalenie żył jest długotrwałą, nieuleczalną chorobą, która objawia się ostrym bólem wzdłuż żył, wzrostem temperatury ciała, skóra wokół dotkniętej chorobą żyły nabrzmiewa i zmienia kolor na czerwony.

    Zakrzepica naczyń wieńcowych prowadzi do zmian we włóknach mięśniowych mięśnia sercowego prowokuje aktywności metabolicznej układów enzymatycznych naruszeń, przy czym wpływ część mięśnia sercowego umiera i przestaje działać, stan ten nazywany jest zawał mięśnia sercowego. Zakrzepica naczyń mózgowych prowadzi do śmierci tkanki mózgowej (udaru).

    Zakrzepica może powodować komplikacje - zakrzepowo-zatorową. Jest to oderwanie się skrzepliny lub jej części z późniejszym swobodnym ruchem wzdłuż łożyska naczyniowego. Najbardziej niebezpieczna jest choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic płucnych.

    Zakrzepica (miejscowa zakrzepica) to miejscowe tworzenie się skrzepu krwi, który całkowicie lub częściowo zamyka światło naczynia i powoduje krążenie krwi, niedokrwienie lub martwicę narządu

    Rozwój zakrzepicy może powodować zawał mięśnia sercowego, zakrzepowe zapalenie żył, udar niedokrwienny itp. W sercu zakrzepicy są trzy czynniki: spowolnienie przepływu krwi, zmiana w funkcjonalnym stanie układu krążenia i uszkodzenie ściany naczyń krwionośnych.

    Uszkodzenie ściany naczynia krwionośnego jest funkcjonalne i strukturalne. Uszkodzenie funkcjonalne może wystąpić z powodu stresu, w tym przypadku proces powstawania skrzepliny powoduje adrenalinę.

    Uszkodzenia strukturalne powstają w wyniku urazu, zatrucia lub infekcji. Stan funkcjonalny układu krążenia może ulec zmianie z powodu upośledzenia krzepnięcia krwi, które występuje pod wpływem różnych czynników.

    Rozszerzanie się żył i skurcz tętnic powoduje stagnację krwi i naruszenie przepływu krwi, któremu towarzyszy również wzrost zakrzepicy.

    Jest tak zwana triada Virchow - 3 czynniki przyczyniające się do pojawienia się zakrzepicy:

    • dysfunkcja śródbłonka;
    • nadkrzepliwość
    • zastój krwi.

    Tworzenie zakrzepu występuje w 5 etapach:

    1. uszkodzenie ściany naczynia, prowadzące do aktywacji homeostazy;
    2. aspiracja małopłytek do uszkodzonego miejsca;
    3. koncentracja dużej liczby płytek krwi w miejscu uszkodzonego obszaru;
    4. powstawanie składnika układu krzepnięcia krwi osoby - trombiny, która przekształca fibrynogen (białko osocza krwi) w nierozpuszczalną fibrynę, która tworzy nici, w których uwięzione są komórki krwi, w szczególności płytki krwi;
    5. aktywna redukcja skrzepliny, w wyniku której staje się gęsta.

    Istnieje kilka rodzajów zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie występuje najczęściej - zakrzepica żył obwodowych, zakrzepica jest mniej powszechne w układzie tętniczym, przyczynia się do upośledzenia ukrwienia w dowolnym miejscu tkanek, które mogą następnie opracować martwicy.

    Zakrzepowe zapalenie żył jest długotrwałą, nieuleczalną chorobą, która objawia się ostrym bólem wzdłuż żył, wzrostem temperatury ciała, skóra wokół dotkniętej chorobą żyły nabrzmiewa i zmienia kolor na czerwony.

    Zakrzepica naczyń wieńcowych prowadzi do zmian we włóknach mięśniowych mięśnia sercowego prowokuje aktywności metabolicznej układów enzymatycznych naruszeń, przy czym wpływ część mięśnia sercowego umiera i przestaje działać, stan ten nazywany jest zawał mięśnia sercowego. Zakrzepica naczyń mózgowych prowadzi do śmierci tkanki mózgowej (udaru).

    Zakrzepica może powodować komplikacje - zakrzepowo-zatorową. Jest to oderwanie się skrzepliny lub jej części z późniejszym swobodnym ruchem wzdłuż łożyska naczyniowego. Najbardziej niebezpieczna jest choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic płucnych.

  • Artykuły O Żylaków